We wilden graag drie wandelingen maken
in Karinthië. Aan het begin van deze
week had ik er een zwaar hoofd in of dat wel zou lukken.
Vorig jaar hadden we de vakantie van grenzen,
geen tent, geen lange afdalingen en niet
in een keer naar huis rijden wanneer er veel files zijn.
Dit jaar lijken we weer een thema te hebben,
die van Water.
Op de heenreis zijn we twee dagen lang van regenbui
naar regenbui gereden en beloofde de weersvoorspellingen
een voortzetting van die buien.
Dat laatste is gelukkig niet het geval geweest,
drie dagen met een wisselende bewolking hebben we onze
berg kilometers kunnen wandelen.
Op al die kilometers zijn we vergezeld van stromend water,
soms grote watervallen en soms watervalletjes,
maar altijd water, water en nog meer water.
Vanochtend kwamen we haast strompelend uit bed.
Wat een giller!
Frans stijve bovenbenen en ik met zere heupen
en weet ik, zonder er aan te komen,
ook prima mijn bilspieren te vinden!
Gisterenavond zijn we lekker wezen eten,
en het ziet er allemaal even smakelijk uit.
We kiezen bewust voor salades, voordat je het weet
eet je een vakantie lang patat en schnitzels.
Na alle inspanningen smaakt het ook nog eens zo lekker!
En hebben we energie voor de volgende dag,
vandaag was het een kleinere wandeling.
Als ik eerlijk ben is dat ook maar goed ook,
we voelen allebei onze benen goed van de
zwaardere wandeling van gisteren.
Ons optimisme waarin we dachten het er wel
uit te lopen bleek ook niet bewaarheid te worden.
We worden niet gehinderd door enige voorkennis
en stappen wel gemutst de
in.
We prijzen ons gelukkig met het mooie weer,
perfect om in te wandelen.
Daar komt bij dat het ook nog eens super rustig is in deze kloof.
Toch leuk wanneer je het idee hebt er alleen in te wandelen.
Het is weer fascinerend.
Zelfs een Love Seat!
Eerlijk is eerlijk, ook hier wordt behoorlijk
geklommen en afgedaald.
Veel meer dan we verwacht hadden.
Later lees ik dat de kloof als
gemiddeld moeilijk wordt aangegeven,
en dat Trittsicherheid unbedingt nötig ist!
Nou dat klopt wel.
komt het goed uit dat we gisteren goed
hebben kunnen oefenen!
En ook hier, op de meest vreemde plekken de mooiste bloemen.
en prachtige vergezichten.
Je zou haast vergeten dat we omhoog moeten
om deze kloof weer uit te komen,
en natuurlijk eenmaal uit de kloof
moeten we weer naar beneden.
Onze benen worden goed getraind!
Hup weer drie meter om hoog,
Langs de wand is een loopbrug gebouwd.
Ik kijk vooral om mij heen, voor mij, achter mij en naast mij.
Alles behalve naar onderen, want dan kun je door de
kieren van de planken kijken.
Dan zie je dat je naast de rotswand loopt,
en daar knikken mijn knieën dan weer van!
Bijen en hommels zijn hier druk in de weer,
het zal vast heerlijke honing zijn.
Hier kun je goed zien dat die brug tegen de rotswand
is aangebouwd.
Al met al was het geen lange wandeling,
slechts 1 1/2 uur.
Voor vandaag, zoals gezegd, lang zat.
De herfst is werkelijk in aantocht!
Op ons gemakje kuieren we naar beneden.
Iets verder op wordt er nog een laatste
paar honderd meter over een
keien/rotsenpad naar beneden
'gewandeld'
Haha! Onze lunch!
Een kaisersschnitte en een cappuccino!
Ook hier werden wij weer gevraagd naar ons intenting bewijs.
We hebben beide een qr code op onze telefoon. Na ons kwam
een groep van 5 personen op het terras, slechts vier hadden
hun papieren in orde en een dame bleek niet gevaccineerd,
en kon geen pcr test overhandigen.
Ze werden niet bediend en gevraagd het buitenterras te verlaten.
Die Oscar Wild was een slimme man!
En met dat "einfach leben!"
ben ik het ook helemaal eens!
Na onze wandeling hebben we lekker rustig aan gedaan.
Wat patchen, wat luieren en lekker niks!
Niet helemaal niks,
ik heb pyramides 'gebouwd'.
Door de wandel-loze middag en de zin in lekker nietsdoen,
zijn er naast de vier die pyramides gisterenavond
zijn gemaakt er nog eens zes bij gekomen.
Panama Pyramide Tussenstand
was 21 = 31
Tot blogs,
Juud
Remember; Better finished than perfect!
