We rijden 12 uur,
nemen een trein onder het kanaal door,
staan in de file,
drinken koffie
en juud zit te patchen,
we kletsen wat.
Einde blog;
of je leest onderstaande;
Goodmorning Darlings!
Wij zijn aan "de overkant"
Het is toch altijd weer een hele reis, geen bal aan!
Zo, dan is dat ook maar gezegd.
Peet is al vroeg in Hoevelaken, en iets over 7 uur rijden we weg.
Alles gaat voorspoedig, het weer is prima, hebben we nog wat regen onderweg,
maar verder niets bijzonders.
Ergens in Belgie stoppen we om te tanken en drinken we een heerlijke koffie.
Bij mij op schoot mijn werkstation,
want uren rijden is uren patchen.
Op 12 augustus hebben we een Lazy Day Tote dag
Samen aan de slag met dit schattige tasje.
De broodbode smeert ons broodje,
wij hebben het patroon, de pentagonen en de coffins voor je,
en kies jij je eigen 8 fat eights.
Dat is allemaal leuk en aardig van Prins,
maar een voorbeeld is ook wel fijn.
De coffins kwamen vorige week binnen en ben ik
daarmee aan de slag gegaan.
Ook dit onderdeel is nu klaar.
Volgende week de naaimachine op tafel.
En zo komen we uiteindelijk bij de EuroTunnel
aan.
Waar we goed bekeken worden,
van alle kanten zullen we maar zeggen.
Je slingert van rij naar rij,
en is het de sport om in de JUISTE rij te gaan staan.
De ergernis wanneer je merkt dat je net
verkeerd hebt gekozen kennen we allemaal.
Terwijl je dit bovenstaande leest krijg je al zin
om te gaan zuchten.
Peet zucht ook;
"je moet met mij nooit in een rij gaan staan,
ik kies altijd verkeerd"
"dat zegt ze nu"
denk ik nog, terwijl ontsnappen niet meer mogelijk is.
"Stick to your lane",
gekozen is gekozen en met deze hoeveelheid
autos is het ook niet mogelijk om van rij te wisselen.
Als haringen in een ton, zullen we maar zeggen.
Maar dan gebeurd het!
ONZE RIJ RIJDT!
We gaan de zuchtende automobilisten,
die in de verkeerde rij zijn gaan staan,
met piepende bandjes voorbij.
Ik denk er zelfs over een stofbril op te gaan zetten,
zo snel gaan we.
Dan douane 1, een vriendelijke Fransoos,
hij heeft onze paspoorten nauwelijks in handen of
we worden weg gebonjourd, letterlijk.
Dat gaat lekker!
Douane post 2, de Britten.
Iets strenger, hebben de dames wel een visum.
YES SIR!
en huppetee daar sjezen we over het terrein,
zo naar de Armageddon trein.
En wat denk je wat?
wij zijn auto nummer 4!
Niet te geloven, ook hier kunnen we na amper
5 minuten doorrijden, zo
het gapende gat van de trein in.
Wat een opwinding, door de douane,
in de trein,
hier lunchen we ons Franse stokbroodje weg.
Goh; Feest!
De coffins (stomme naam) hebben plaats gemaakt
voor mijn eeuwig durende Grandmothersflower
project.
Daar heb ik er nog, dankzij Aafje, zo'n 100 voorbereid van liggen.
Ik stempel, breng het naar Aaf, Aaf knipt en rijgt.
Asociaal, ik weet het,
maar super fijn dat ze dit zo'n lekker klusje vindt!
Bij de RoadMaster, drinken we een koffie-tje.
Nog even wakker worden.
De foto doet het geen recht, het zijn babybadjes
met een slappe substantie die ze coffee hebben genoemd.
Enigszins teleurgesteld nemen we dan toch maar
wat slokjes.
We rijden onder Londen langs,
file, file en file.
Tja en veel spannender is het niet;
het is immers een reisdag.
Vandaag maar eens verder kijken in The UK.
Tot blogs,
Juud en Peet
over de woeste baren.
Remember; Better finished than perfect
Geen opmerkingen:
Een reactie posten