vrijdag 7 augustus 2026

Birmingham, Festival of Quilts

 Schreef ik een tijdje geleden enthousiast

dat ik jullie allemaal mee zou nemen naar Birmingham.

Inmiddels weten we dat daar helemaal NIETS van 

terecht is gekomen.

In mijn enthousiasme houd ik geen rekening

 met een vol hotel

en dus een overbelast internet.

Ik houd ook vooral geen rekening met het 

tijdstip waarop ik op die hotel kamer kom.

Het aller laatste waarmee ik rekening houd is dat

ik misschien wel moe zou kunnen zijn.


Enfin, lang verhaal verschrikkelijk kort;

het is er niet van gekomen.



Het is mij wel gelukt om hier en daar wat foto's
te knippen van de tentoonstelling.
Wat ik niet heb gedaan is uitgebreid kijken en lezen,
daar was gewoon onvoldoende tijd voor.


De beurs start smorgens om 09.30 uur en meestal
waren wij rond 09.10 a 09.15 op de beurs.


Dat geeft je niet extra veel tijd om eens op je gemakje 
te kijken.


En dus knipte ik wat fotos zonder werkelijk de tijd
te hebben om over deze waanzinnig mooie
antieke quilts, in het bezit van het
Engelse Quilters Gilde, te lezen.


Erg jammer want er was genoeg uitleg.


En schitterend ge-displayed.


Dit is een stoelhoes uit 1820!
Waarbij de krant nog als mal in de hoes zat.
Moet behoorlijk gekraakt hebben zou je zo denken.


Deze quilt was beschermd met een tule.


Sinds het begin van dit jaar worden de Dutch Heritage stoffen
gedrukt door Devonstone Fabrics in Australie.
De hele Devonstone Family was dit jaar uitgenodigd om 
samen naar de Festival of Quilts te komen.

Van links naar rechts;
Petra Prins, Kim Hurley van L'uccello, Emma Newman,
Judy Newman, Monica Boldogh van MB - Happy Sewing,
Annie Downs van Hatched and Patched, Anita Lorimer van Anita Lorimer Designs
en Deborah Dorward. Natalie Bird ontbreekt op de foto, ze ontwerpt ook voor
Devonstone, maar was nog met een groep dames in Londen.

Voor ons geweldig leuk om iedereen nu eens te zien, te spreken,
samen te ontbijten, soms samen s'avonds te eten en of te borrelen.


Rondom de stand gebeurd ook van alles.


Was Gretha wel de grootste pechvogel,
net haar voet zwaar gekneusd voordat ze zou
mee lopen met de Nijmeegse vierdaagse voor, 
ik geloof, de 21e keer!


Kom ik nog een bekende tegen uit Virginia, USA.
Overigens waren er heel veel nationaliteiten.
Bij ons aan de stand, Australiƫrs, Noren, Amerikanen, Canadezen, Italianen,
Spanjaarden, Duitsers, Belgen, Nederlanders en uiteraard Britten.


Op een van de ochtenden wil ik toch een indruk krijgen van de
tentoonstelling.
Wat een HOEVEELHEID!
Wat een talent, en wat een groepen waarbinnen is ingedeeld.
Traditioneel, modern, jeugd, tieners, gemaakt door twee, 
groep quilts etc etc. Er hangen er honderden volgens mij.
Je zou met gemak een hele dag kunnen besteden aan de tentoonstelling.
Het is een overweldigende hoeveelheid.


Midnight Garden door Veronica Greenslide,
naar een ontwerp van 
Brigitte Giblin valt natuurlijk direct op.


De volgende quilt vielen mij enorm op.


Schitterend!


Niet alleen super knap gemaakt, maar 
met name het quiltwerk brengt de hele top tot leven.


Deze Pool Beer bijvoorbeeld.


Kijk eens naar de intensiteit van het quiltwerk.


Of deze gier! Zo knap gemaakt.

Ik was opzoek naar de quilts van 
Quilter Sarah, die in de categorie "Two" hing.
Met The Whittingham quilt een reproductie quilt in het
bezit van Christopher Wilson Tate.


En met nog een "Two", een reproductie van 
Lincolnshire Posy van het Britse Quilters Gilde,
op patroon gezet door 
Jenny Bear.




Er staan nog een aantal foto's op mijn 
telefoon. Die bewaar ik voor een volgende keer.
Misschien morgen wel.

Tot blogs,


Juud

Remember; Better finished than perfect!

donderdag 30 juli 2026

Opbouwen Festival of Quilts

Wat een dag hebben wij gehad. 

De eerste uitdaging was om de auto bij het

congres centrum geparkeerd te krijgen.

Wat uiteraard gelukt is.


Het dragen van een Hi Vis (high visibility) hesje is verplicht
tijdens het opbouwen van de beurs.
Dan maar even een selfie van onze nieuwe
hippe shirts.


Chaos is het beste woord om een opbouwdag te beschrijven.
Overal wordt hard gewerkt en 
stands ingericht.


Er zijn hier werkmannen bezig om alles
op zijn plek te krijgen.
Hele pallets worden naar binnen gereden.
Het is gewoon een bouwplaats.


En wij bouwen ook.
Pakken onze dozen uit, lossen de auto.


En dan begint het;

overal staat rotzooi en nog meer troep.

Waar te beginnen?

Welke quilts hangen we waar?

Welke quilts gaan op de tafels?

Oh, oh we komen een tafel te kort!

Is dat nog te regelen?

Waar laten we alle kits?

Eigenlijk wel trek, waar is er wat te eten?



Om van praktische zaken maar te zwijgen.
Want waar ga je snijden, wanneer je tafel al is ingericht?
Juist; op de grond!
Een en al glamour standhouder zijn!


Het is ook verbindend,
hier moeder en dochter herenigd.
Judy en Emma Newman, lastig wanneer de een 
in de Londen woont en jijzelf in Melbourne.


En dan deze 
The Gooch Coverlet,
de foto doet haar geen recht.
Dit is de showstopper, wat een prachtige quilt.
Alles is er mooi aan, 
de stoffen, de applicaties, alles!
Ik ben er helemaal verliefd op.



Ondertussen komen we ook bekenden tegen,

dat maakt deze beurzen zo onvoorstelbaar leuk.

Karen en Paul Styles,

Emma Newman en haar baby dochtertje,

Judy Newman,

Susan Smith,

Krijgen we complimenten van Kaffe Fasset en Brandon voor

onze stand. Met name Wheel of Fortune en 

Dutch Mariners Compass vallen in de smaak

bij de mannen.


Alles heeft een plek gekregen,
alle kits onder de tafels, 
allemaal netjes op volgorde zodat 
we het snel terug kunnen vinden.


Je bouwt in een 10 tal uren een winkel van huis.
Het duurde dit keer extra lang omdat we ook
eerst alle balen uit de plastic verpakking moesten
halen, omvouwen en spelden.
Dat doe je in de winkel zo tussen door en gaat
het helemaal voorbereid mee naar een beurs,
dit keer was dat niet het geval.


De meeste balen hebben een plekje op tafel
gevonden. Ze worden ondersteund door 
plankjes zodat niet alles in een klap
om kan kieperen.


Zelf ben ik blij dat ik mijn kleine 
versie van Longcloth op tijd af heb
weten te krijgen.
Toch leuk om haar hier zo in de stand
te zien hangen.





Straks doen we onze naamplaatjes op,
en kan het feest beginnen.

Jullie een fijne donderdag,
en wie weet misschien tot op de beurs?

Juud

Remember; Better finished than perfect

dinsdag 28 juli 2026

Emma Bridgewater

 Wij dachten vandaag een vol programma te hebben,

misverstand, er was geen programma.

En dus voor ons een hele LEGE dag!

Tja en als je dan op een uurtje rijden van Emma Bridgewater bent,

dan ga je naar Bridgewater.

Natuurlijk wel zo landelijk mogelijk.



Hidden dips, nou als je daar een bord voor krijgt
maak dan je borst maar vast nat.
Want dan zul je echt venijnige dipjes krijgen.
TE LEUK!


Ook TE LEUK is Emma.


Overal servies


Tassen, blikjes (!), theepotten,
borden, schalen, waterkannen.


Name it and Emma has it.


Heerlijk om gewoon te kijken.


Geweldig zoals de tafels gedecoreerd zijn.



We gaan ook naar het cafe om te lunchen.


Natuurlijk heb ik hexagonen mee genomen om
mij onderweg mee te vermaken. 
Beetje kijken, beetje patchen, beetje gidsen,
beetje patchen. Prima ritme.


Ik kies the Coronation Chicken.
Het brood? nou eerlijk?
NIET TE ETEN
Poeh wat kan ik dan verlangen naar 
onze bakker Toebast.
De coronation chicken was heerlijk,
de salade ook en ik had wel in het
midden van de coleslaw kunnen gaan zitten.
Wat was die over de top LEKKER!

Kopje thee erbij, niets meer aan doen.


Terwijl wij lekker over s'lands wegen toeren,
zijn de Australiƫrs bezig met de Ikea Run.

Ter verklaring;
Petra Prins haar stoffen worden door Devonstone Fabrics gedrukt,
een Australische firma.
Er zijn diverse ontwerpsters die ontwerpen onder hun vlag,
Judy Newman, Margaret Mew, Emma Newman,
Annie Downs, Jen Kingwell, Deborah Dorward
om er een paar te noemen.

Al deze ontwerpsters zullen dit jaar aanwezig zijn
op Festival of Quilts, en wij dus ook.

Nu kunnen wij makkelijker spullen mee nemen dan
wanneer je vanuit Australie komt om hier 
te zijn. Vandaar de Ikea Run.


We gaan ook nog langs bij de Tesco's,
overduidelijk Britse Eitjes, 
geweldig.

De vakantie is voorbij,
morgen gaan we weer aan de slag.


Juud

Remember; Better finished than perfect.

Goodmorning


We rijden 12 uur,
nemen een trein onder het kanaal door,
staan in de file,
drinken koffie
en juud zit te patchen,
we kletsen wat.


Einde blog; 

of je leest onderstaande;



 Goodmorning Darlings!

Wij zijn aan "de overkant"

Het is toch altijd weer een hele reis, geen bal aan!

Zo, dan is dat ook maar gezegd.


Peet is al vroeg in Hoevelaken, en iets over 7 uur rijden we weg. 

Alles gaat voorspoedig, het weer is prima, hebben we nog wat regen onderweg,

maar verder niets bijzonders. 

Ergens in Belgie stoppen we om te tanken en drinken we een heerlijke koffie.


Bij mij op schoot mijn werkstation,

want uren rijden is uren patchen. 


Op 12 augustus hebben we een Lazy Day Tote dag
Samen aan de slag met dit schattige tasje.
De broodbode smeert ons broodje,
wij hebben het patroon, de pentagonen en de coffins voor je,
en kies jij je eigen 8 fat eights.

Dat is allemaal leuk en aardig van Prins,
maar een voorbeeld is ook wel fijn.
De coffins kwamen vorige week binnen en ben ik 
daarmee aan de slag gegaan.
Ook dit onderdeel is nu klaar.

Volgende week de naaimachine op tafel.


En zo komen we uiteindelijk bij de EuroTunnel
aan. 


Waar we goed bekeken worden, 
van alle kanten zullen we maar zeggen.


Je slingert van rij naar rij,
en is het de sport om in de JUISTE rij te gaan staan.

De ergernis wanneer je merkt dat je net 
verkeerd hebt gekozen kennen we allemaal.
Terwijl je dit bovenstaande leest krijg je al zin 
om te gaan zuchten.

Peet zucht ook;
 "je moet met mij nooit in een rij gaan staan,
ik kies altijd verkeerd"

"dat zegt ze nu" 
denk ik nog, terwijl ontsnappen niet meer mogelijk is.

"Stick to your lane", 
gekozen is gekozen en met deze hoeveelheid
autos is het ook niet mogelijk om van rij te wisselen.
Als haringen in een ton, zullen we maar zeggen.

Maar dan gebeurd het!

ONZE RIJ RIJDT!

We gaan de zuchtende automobilisten,
die in de verkeerde rij zijn gaan staan,
 met piepende bandjes voorbij.
Ik denk er zelfs over een stofbril op te gaan zetten,
zo snel gaan we.

Dan douane 1, een vriendelijke Fransoos,
hij heeft onze paspoorten nauwelijks in handen of
we worden weg gebonjourd, letterlijk.
Dat gaat lekker!

Douane post 2, de Britten.
Iets strenger, hebben de dames wel een visum.
YES SIR!
en huppetee daar sjezen we over het terrein,
zo naar de Armageddon trein.

En wat denk je wat?
wij zijn auto nummer 4!

Niet te geloven, ook hier kunnen we na amper 
5 minuten doorrijden, zo 
het gapende gat van de trein in.


Wat een opwinding, door de douane,
in de trein,
hier lunchen we ons Franse stokbroodje weg.
Goh; Feest!


De coffins (stomme naam) hebben plaats gemaakt
voor mijn eeuwig durende Grandmothersflower
project.

Daar heb ik er nog, dankzij Aafje, zo'n 100 voorbereid van liggen.

Ik stempel, breng het naar Aaf, Aaf knipt en rijgt. 
Asociaal, ik weet het,
maar super fijn dat ze dit zo'n lekker klusje vindt!


Bij de RoadMaster, drinken we een koffie-tje.
Nog even wakker worden.
De foto doet het geen recht, het zijn babybadjes
met een slappe substantie die ze coffee hebben genoemd.
Enigszins teleurgesteld nemen we dan toch maar
wat slokjes.


We rijden onder Londen langs,
file, file en file.

Tja en veel spannender is het niet;
het is immers een reisdag.

Vandaag maar eens verder kijken in The UK.

Tot blogs,


Juud en Peet 
over de woeste baren.

Remember; Better finished than perfect