dinsdag 14 april 2026

De Renault Garage in Coueron


Uw tevredenheid is onze prioriteit!

Kijk dat zijn nu nog eens berichten.

Met onze gastheer Jean vertrekken we naar Coueron,

om een 9 km van ons logeeradres af. 

De bus staat daar in de Renault garage en er wordt aan gewerkt.

Het volgende nieuws is nog leuker,

voor nu kan de bus rijden. Morgen terug naar de garage,

dan wordt het kapotte onderdeel vervangen. 

Wij worden dan naar de Beurs gereden, kunnen gewoon werken,

en na het werk halen we de bus weer op.

De verhuur meneer van de Bo-rent belt ons ook nog,

hij vond het zo vervelend allemaal.

Tijdens het wachten bij de garage pak ik toch mijn 

appliquatie werk er nog even bij. Het kan maar vast gedaan zijn.

We zijn zielsgelukkig wanneer we de bus weer in kunnen stappen.

Wat een opluchting! Geen andere bus huren, niet de bo-rent lossen,

om een andere bus weer te beladen, om het vervolgens weer

te moeten lossen.

En daar zijn we dan, E*I*N*D*E*L*I*J*K


We gaan op automatische piloot, Peet blijft in de stand 
en gaat de pallet vast uitpakken.
Ik blijf bij de auto en zorg ervoor dat de scouts vooral
kunnen sjouwen met de spullen.


Top verdeling, er is nog zat werk voor ons om te doen.


De chaos is compleet. Eerst de quilts tegen de muur.
Dan slepen met de tafels, waar gaan we ze neer zetten.
Zoals we bedacht hadden gaat eigenlijk niet, 
vaak moet je de ruimte ook gewoon zien.


En dan staat de lunch klaar, en wat voor een lunch!
Het is H*E*E*R*L*I*J*K,
of het door de opluchting komt geen idee,
maar het smaakt echt voortreffelijk.
Overigens de man op de foto is Andrew
van Wonderfill threads.
Altijd leuk om mensen van ver en nog verder weg
weer eens te zien.


Wie er ook is, is Karen Styles samen met haar man Paul.
Die blauwe sterretjes heb ik als werkje mee genomen.
Nu de Longcloth in de stand hangt 'mag' ik aan wat anders.


Langzaam maar zeker komt er orde in de chaos.


En dan 'ineens' is het klaar. 
Staan de bakken verdeeld over de tafels, de patronen, de kits, de balen,
de waaiers, alles heeft een plekje gevonden.
U*R*E*N werk, dagen zitten vouwen met behulp van 
Aafje en Iety. Snijden met ons allen, de ene meter na de ander
om ervoor te kunnen zorgen dat het hier mooi samen komt.


En kunnen we lekker van ons afkijken.


Leeds Castle, in prachtige paarse stoffen.


Altijd weer feest wanneer het allemaal klaar is.


Ik zal morgenochtend nog even een filmpje maken.




En dan de Red Dress!


Je blijft kijken, en staat ze hier schitterend.
Enig ook al die bloempjes er om heen.
De jurk staat op woensdag en donderdag in de entree,
slechts twee dagen, daarna gaat de jurk
terug de koffer in om verder op reis te gaan.

In mei is de jurk in Amersfoort, tijdens de
Textieldagen, in museum Flehite. 


We lopen even een klein rondje.


En is er weer van alles te zien.


Zoals deze gevilte poppetjes, wat een creativiteit.


Als laatste stappen we bij Carolyn Konig binnen.
Wat een schitterende quilts.









Ze komt les geven, altijd jammer dat wij gewoon
'moeten' werken. De kans zou wel helemaal
spekkie naar mijn bekkie zijn.

"je mist meer dan je mee maakt"
 moet je maar denken.

Vandaag was een goede dag, 
zere benen (nu al)
en morgen hopen we heel veel mensen te mogen ontmoeten.

Bloggen we dan weer verder,

Juud en Peet in Nantes

maandag 13 april 2026

Verwachting vs Realiteit

 Is het gek dat je zou verwachten dat een gehuurde bus

in orde is?

Goed onderhouden, dat je met vertrouwen je bus

mee geeft aan je klanten?


Natuurlijk gaan er autos kapot, en ook gehuurde

busjes kunnen pech hebben onderweg.

Niets is immers perfect.

Dan verwacht ik een vriendelijke stem aan de andere kant

van de lijn, iemand die begrip heeft voor je situatie en 

je te hulp schiet. 

Klantenservice van Bo-rent, misschien?

Enfin, we bellen met Bo-rent. Want de Bo-rent gaat ons 

O*N*T*Z*O*R*G*E*N.

Die verwijst ons naar een nummer op de verhuurovereenkomst.

Wij bellen dat nummer, het blijkt de ANWB-Alarmlijn te zijn.

Alles gaat goed en voorspoedig totdat we het kenteken doorgeven.

Dat kenteken hebben ze niet van de Bo-rent en daarmee stopt de,

overigens voortreffelijke, service van de ANWB.

Ook het feit dat zowel Petra als ik al jaren lid zijn van deze

organisatie heeft nu geen effect, het betreft immers

een gehuurde bus.

Geen nood; wij bellen met de Bo-rent.

Dan horen we dat het onder de Renault Service valt,

een we ander telefoonnummer moeten bellen.

We bellen dat nummer en ik ben onder de indruk dat het een 

Vlaamse was die we aan de telefoon kregen. Een totaal 

ongeïnteresseerde Vlaamse. 

Een Vlaamse die een heel slecht weekend heeft gehad.

Er wordt een case aangemaakt,

en heeft ze verder enorme proppen in haar oren. Totaal

doof voor het feit dat wij echt geholpen moeten worden,

en NEE de auto rijdt helemaal niet meer.

En Nee we zijn zo'n 30 km, zonder vervoer, van Nantes.

Ok, we houden nog ons gemak, wat moet je ook anders.

En we wachten, je kunt ook niet verwachten dat het in vijf

minuten is opgelost........

Wanneer we toch weer eens bellen, inmiddels zijn we al een uurtje of drie

aan het wachten, vertelt ze ons dat het 12.00 uur is. 

"Tussen 12 en 2 lunchen de Fransen, dan kunt u niets verwachten"

(domme Hollanders)



Ik ga de tuin in en zet de 1830 Longcloth Quilt maar eens
op de kiek. Op een stoeltje, op een ligbed,
in de rotsen tuin.


Wat een leuke kleuren, het spat ervan af.


En wat een appliquaties!
Er komt geen eind aan.


foto's gemaakt, weer een uur voorbij en dan zowaar!
Er is ACTIE vanuit Vlaanderen.

De monteur is onderweg, om 1300 uur zal hij bij u zijn.
Er volgt nog een bericht, de monteur is geweest (HUH?)
De monteur heeft vastgesteld dat de auto niet te repareren is, 
deze moet worden afgesleept en zal 20 april weer gereed zijn?
Monteur?
Geweest?
Niet reparabel?
20 april?

Wie hebben wij gemist op de oprit?
Juud heb jij iemand gezien?
Je snapt het al, bellen met de Bo-rent.


Nog een keer het hele verhaal, we komen voor een beurs,
moeten opbouwen, nee de bus rijdt niet meer,
nee de bus start ook niet mee,
nee we hebben geen vervoer.
en Ja vervangend vervoer is zeer wenselijk.


Op de oprit hangt dit bordje,
en zo voelt het ook letterlijk,
een DEAD END.


Vlaanderen neemt contact op met RENAULT international in,
houd je vast, Engeland.
Rond 16.00 uur hebben we contact met Anton.
Een fransoos die uitstekend Engels spreekt en zelfs een 
woordje Nederlands. Of een Engelsman die de Franse taal
perfect beheerst.

Natuurlijk heeft hij niet het complete beeld en dus
steken we nog een keer van wal.
Bus rijdt niet,
Bus start niet,
Moet afgesleept worden en JA vervangend vervoer.


Vervangend vervoer? klinkt het aan de andere kant.
Dat heb ik nergens genoteerd staan......

Anton gaat aan de slag en Anton belt terug!
De H*E*L*D

De bus zal worden afgesleept door een Renault garage
op slechts 9 km afstand.

Het huren van een vervangende auto zal niet gaan,
want ze hebben (houd je vast) geen contract met Bo-Rent.
Ja dezelfde Bo-Rent die we al 6 keer deze dag 
aan de telefoon hebben gehad.
Beetje V*R*E*E*M*D want je zou toch
ENIGE service van ze mogen verwachten?
Of ben ik nu zo gek?


Omdat er eerder was gezegd dat de chauffeur van de sleepwagen het huis niet kon
vinden hadden wij bedacht om op de straat te gaan zitten.


Dat had weer tot resultaat dat ik als een gek
naar een toevallig voorbij rijdende 
sleepwagentje wild stond te zwaaien.
Die chauffeur zal ook wel gedacht hebben.


Nu ben ik zo goed als een geheel onthouder,
maar zelfs ik dacht op dit moment aan een glaasje wijn.

Soleil, du vain, du pain et du fromage.
Was het maar zo simpel.


En dan eindelijk om half zes is daar een 
sleepwagen.
Een HELE GROTE sleepwagen.


Er is enige stuurkunst voor nodig om die sleepwagen voor de Bo-rent te
krijgen.
We moeten de bus zelfs wat verder de straat in duwen.


Uiteindelijk lukt dat.


En dat is het dan, Bo-rent op de sleepwagen,
naar de garage waar hij hopelijk morgenochtend uitgelezen
kan worden. Waarbij we hopen dat het 'appeltje eitje' zal zijn,
zodat we de bus niet leeg hoeven te halen, 
om over te laten in een andere bus,
om met een andere bus naar Nantes te rijden,
om daar weer te lossen om uiteindelijk 
de beurs op te kunnen bouwen.

Jaren geleden was er een dame die een oproepje had
gedaan om gezellig in de quiltwinkel te komen werken,
het leek haar zo'n glamour baan.

Ik moest daar vandaag nog aan denken,
Goh Juud wat een Glamour!
Niet te doen.

Nou het wordt vervolgt,

Juud en Peet in Afwachting van.

Van controle tot blokkade

 Al jaar en dag huren wij een bestelbus bij de Bo-Rent.

En ook dan maak je wat mee,

van ruitenwissers die het niet doen, tot

AddBlue waar om gegild wordt.

De laatste keer dat ik mijn cv bekeek

heb ik niets gevonden wat ook maar

enigszins met Autobedrijven en of Monteurs

kwaliteiten te maken heeft.

Gelukkig weet Google vaak raad.


Na een "goedemorgen Peet" en mijn persoonlijke spullen

achter in de bus te hebben gezet gaan we op stap.

We zijn de straat nog niet uit, letterlijk!, of we krijgen een 

eerste waarschuwing; 

"controleer luchtvervuilingssysteem"

Wie het weet mag het zeggen.

Het is niet alleen dat het gecontroleerd moet worden,

maar het begint ook af te tellen vanaf 791km.

Nou lekker dan, de afstand die we mogen overbruggen

is ruim 900 km.....

Ok Google dus;

Tank AddBlue,

rijdt een 30-40 tal km op 3000 toeren.

Helaas niets helpt.

Peet achter het stuur en ik met 

1830 LongCloth Quilt op schoot, 

zou het lukken om te appliqueren in de auto?

Lang verhaal kort; de km's worden afgeteld,

de Addblue maakt niet uit en ook 

het rijden op een hoog toerental niet.

Fingerscrossed dan maar. 

Het appliqueren gaat gelukkig goed en ook 

aan de sfeer is niets te merken dat we toch 

een soort van probleem"pje" hebben.

Elke 100 km gaat er een alarm af dat we echt moeten 

controleren, maar verder gaat alles prima.

We bellen vanuit de auto met de Alarmlijn van Bo-rent Renault, 

het lampje dat brand is oranje en dat is goed.

Het knippert ook niet, nog beter.

"Rijd u maar gewoon door"


Dat advies nemen wij ter harte en vervolgen onze weg 

richting Nantes.


De onrust neemt toe wanneer we bijna bij Carol zijn

en het "controleer" wordt vervangen door "blokkade".

Snel naar google;

daar wordt deze monteur in spe snel geïnformeerd.

Als je namelijk eenmaal de auto stopt zal deze niet opnieuw starten.

En daar zitten we dan, Jut en Jul uit Zutphen.....

Nou dan maar door rijden, stoppen is in elk geval geen optie.


Lang verhaal verschrikkelijk kort;

We hebben het gehaald, 

de fanfare kwam er nog net niet bij kijken 

maar de vreugde was er niet minder om!


Nu maandagochtend is de realiteit weer anders;

Bellen met de Bo-Rent in Apeldoorn,

belt u met het noodnummer, u bent daarvoor verzekerd.

Appeltje-eitje zou je denken.

We bellen met het noodnummer, 

"uw kenteken staat niet in ons systeem"

dan nemen wij eerst contact op met de Bo-Rent in Apeldoorn....

Van het Kastje naar de Muur?


Wilma stuurt mij een berichtje;
Fijne dag vandaag ik ga werken,
waarop ik haar bovenstaande foto toestuur;
"ik ook, maar dan anders"

Er is nog voldoende te appliqueren,
en daarna zijn er nog meer lapjes die aan elkaar
genaaid mogen worden.
Dus vervelen gaan we ons niet, 
maar eerlijk is eerlijk, het zou super fijn zijn
wanneer de monteur hier het pad op komt rijden!

Dan kunnen we echt gaan doen waarvoor we 
gekomen zijn!

Juud en Peet 
in La Douce France!

Tot blogs

vrijdag 27 maart 2026

The 1830's Longcloth Sampler


De gevolgen van een Logeerpartij ijlen soms
lekker na. Dit is er nog zo eentje.

Brigitte Giblin logeerde vorig jaar bij Petra en zag
daar twee mooie antieke quilts.
The Dutch Mariners Compass en deze;


The 1830's Longcloth Quilt, en die quilt
ging gisteren met mij mee naar huis.

Leuk om de antieke even in huis te hebben want ik ga hem ook maken.
Brigitte is bezig met een waanzinnig patroon en 
heeft inmiddels mylar mallen laten maken.
Wat fijn toch dat ze deze quilts om gezet heeft 
in mooie patronen.


Het enige wat ik hoefde te doen was het zoeken
naar lapjes, samen met Peet.


Peet had nog een verrassing, een antiek stukje chintz.
Nou die gaat erin, tot die helemaal op is!


Dit is toch te gek? twee antieke chintz's, eentje in de quilt
en eentje in mijn vingers om in te knippen.
Helemaal gelukkig word ik ervan.


Zoals zo vaak in antieke quilts zijn de bruine stoffen
helemaal geërodeerd, gewoon 'weg geroest'






Wat een geweldig middenstuk ook.



De quilt bestaat uit randen, en hoewel ik hier 'quilt' schrijf is het
een top. Sommige stukken zijn aan de achterkant verstevigd.
Dus je zou er met gemak een coverlet van kunnen maken.



Wat een leuke stoffen allemaal, 
ik heb er verschillende gezien die ik graag
weer herdrukt zouden willen zien.


Gek op geel als ik ben zou deze helemaal te gek zijn.


Ook leuk hoe gewoon stukjes aan werden gezet om er toch nog 
een, in dit geval, ruit van te kunnen maken. Dat zouden 
wij ook vaker moeten doen.


Enfin de quilt lag vanmiddag dus heerlijk op ons bed.
Frans vond hem ook wel leuk en viel van zijn stoel
toen hij hoorde dat die al 200 jaar oud is.
"Wat als ik erop was gaan liggen?"

Het blijft bijzonder, en hoe langer je kijkt hoe meer je ziet. 




Op de achterkant kun je mooi de ieniemienie steekjes zien.


En dan die hondenbotjes? enige vorm toch?


Vanmiddag ben ik er eens lekker voor gaan zitten.
Knippen om rijgen, vast spelden.


Fuzzy Cutten voor een mooi rondje.
Uiteraard een 'gevuld' cirkeltje.



Kiezen voor een gele kleur, 
inmiddels is de keuze gemaakt.

Ik ga nog wat om rijgen!

Op woensdag 10 juni houden we een 
Longcloth dag, hier kun je erover lezen.
Wie weet zie ik je dan.
Veel te leuk om samen aan een project te beginnen.

Fijne avond allemaal,

tot blogs,


Juud

Remember; Better finished than perfect.