dinsdag 28 juli 2026

Emma Bridgewater

 Wij dachten vandaag een vol programma te hebben,

misverstand, er was geen programma.

En dus voor ons een hele LEGE dag!

Tja en als je dan op een uurtje rijden van Emma Bridgewater bent,

dan ga je naar Bridgewater.

Natuurlijk wel zo landelijk mogelijk.



Hidden dips, nou als je daar een bord voor krijgt
maak dan je borst maar vast nat.
Want dan zul je echt venijnige dipjes krijgen.
TE LEUK!


Ook TE LEUK is Emma.


Overal servies


Tassen, blikjes (!), theepotten,
borden, schalen, waterkannen.


Name it and Emma has it.


Heerlijk om gewoon te kijken.


Geweldig zoals de tafels gedecoreerd zijn.



We gaan ook naar het cafe om te lunchen.


Natuurlijk heb ik hexagonen mee genomen om
mij onderweg mee te vermaken. 
Beetje kijken, beetje patchen, beetje gidsen,
beetje patchen. Prima ritme.


Ik kies the Coronation Chicken.
Het brood? nou eerlijk?
NIET TE ETEN
Poeh wat kan ik dan verlangen naar 
onze bakker Toebast.
De coronation chicken was heerlijk,
de salade ook en ik had wel in het
midden van de coleslaw kunnen gaan zitten.
Wat was die over de top LEKKER!

Kopje thee erbij, niets meer aan doen.


Terwijl wij lekker over s'lands wegen toeren,
zijn de Australiƫrs bezig met de Ikea Run.

Ter verklaring;
Petra Prins haar stoffen worden door Devonstone Fabrics gedrukt,
een Australische firma.
Er zijn diverse ontwerpsters die ontwerpen onder hun vlag,
Judy Newman, Margaret Mew, Emma Newman,
Annie Downs, Jen Kingwell, Deborah Dorward
om er een paar te noemen.

Al deze ontwerpsters zullen dit jaar aanwezig zijn
op Festival of Quilts, en wij dus ook.

Nu kunnen wij makkelijker spullen mee nemen dan
wanneer je vanuit Australie komt om hier 
te zijn. Vandaar de Ikea Run.


We gaan ook nog langs bij de Tesco's,
overduidelijk Britse Eitjes, 
geweldig.

De vakantie is voorbij,
morgen gaan we weer aan de slag.


Juud

Remember; Better finished than perfect.

Goodmorning


We rijden 12 uur,
nemen een trein onder het kanaal door,
staan in de file,
drinken koffie
en juud zit te patchen,
we kletsen wat.


Einde blog; 

of je leest onderstaande;



 Goodmorning Darlings!

Wij zijn aan "de overkant"

Het is toch altijd weer een hele reis, geen bal aan!

Zo, dan is dat ook maar gezegd.


Peet is al vroeg in Hoevelaken, en iets over 7 uur rijden we weg. 

Alles gaat voorspoedig, het weer is prima, hebben we nog wat regen onderweg,

maar verder niets bijzonders. 

Ergens in Belgie stoppen we om te tanken en drinken we een heerlijke koffie.


Bij mij op schoot mijn werkstation,

want uren rijden is uren patchen. 


Op 12 augustus hebben we een Lazy Day Tote dag
Samen aan de slag met dit schattige tasje.
De broodbode smeert ons broodje,
wij hebben het patroon, de pentagonen en de coffins voor je,
en kies jij je eigen 8 fat eights.

Dat is allemaal leuk en aardig van Prins,
maar een voorbeeld is ook wel fijn.
De coffins kwamen vorige week binnen en ben ik 
daarmee aan de slag gegaan.
Ook dit onderdeel is nu klaar.

Volgende week de naaimachine op tafel.


En zo komen we uiteindelijk bij de EuroTunnel
aan. 


Waar we goed bekeken worden, 
van alle kanten zullen we maar zeggen.


Je slingert van rij naar rij,
en is het de sport om in de JUISTE rij te gaan staan.

De ergernis wanneer je merkt dat je net 
verkeerd hebt gekozen kennen we allemaal.
Terwijl je dit bovenstaande leest krijg je al zin 
om te gaan zuchten.

Peet zucht ook;
 "je moet met mij nooit in een rij gaan staan,
ik kies altijd verkeerd"

"dat zegt ze nu" 
denk ik nog, terwijl ontsnappen niet meer mogelijk is.

"Stick to your lane", 
gekozen is gekozen en met deze hoeveelheid
autos is het ook niet mogelijk om van rij te wisselen.
Als haringen in een ton, zullen we maar zeggen.

Maar dan gebeurd het!

ONZE RIJ RIJDT!

We gaan de zuchtende automobilisten,
die in de verkeerde rij zijn gaan staan,
 met piepende bandjes voorbij.
Ik denk er zelfs over een stofbril op te gaan zetten,
zo snel gaan we.

Dan douane 1, een vriendelijke Fransoos,
hij heeft onze paspoorten nauwelijks in handen of
we worden weg gebonjourd, letterlijk.
Dat gaat lekker!

Douane post 2, de Britten.
Iets strenger, hebben de dames wel een visum.
YES SIR!
en huppetee daar sjezen we over het terrein,
zo naar de Armageddon trein.

En wat denk je wat?
wij zijn auto nummer 4!

Niet te geloven, ook hier kunnen we na amper 
5 minuten doorrijden, zo 
het gapende gat van de trein in.


Wat een opwinding, door de douane,
in de trein,
hier lunchen we ons Franse stokbroodje weg.
Goh; Feest!


De coffins (stomme naam) hebben plaats gemaakt
voor mijn eeuwig durende Grandmothersflower
project.

Daar heb ik er nog, dankzij Aafje, zo'n 100 voorbereid van liggen.

Ik stempel, breng het naar Aaf, Aaf knipt en rijgt. 
Asociaal, ik weet het,
maar super fijn dat ze dit zo'n lekker klusje vindt!


Bij de RoadMaster, drinken we een koffie-tje.
Nog even wakker worden.
De foto doet het geen recht, het zijn babybadjes
met een slappe substantie die ze coffee hebben genoemd.
Enigszins teleurgesteld nemen we dan toch maar
wat slokjes.


We rijden onder Londen langs,
file, file en file.

Tja en veel spannender is het niet;
het is immers een reisdag.

Vandaag maar eens verder kijken in The UK.

Tot blogs,


Juud en Peet 
over de woeste baren.

Remember; Better finished than perfect

zondag 26 juli 2026

Longcloth

 Hoe een logeerpartij een quilt werd.

Ik heb het jullie al eerder vertelt dat Brigitte Giblin

bij Petra Prins gelogeerd had.

Petra heeft ook diverse antieke quilts en een daarvan

is de quilt top met de honden botjes.

Mooi gemaakt met sitsen stoffen, groot ook.

En verder reikte het bij mij niet.


Bij Brigitte ging het anders,
die zag, besloot en ontwierp.

Huppetee en voor we het wisten lagen er ook nog
eens mallen in de winkel.
Longcloth Mallen, want inmiddels had de 
honden botjes quilt ook nog een naam;
1830 Longcloth Quilt.


Het doek waarop geappliqueerd is heeft de namelijk 
de naam Longcloth erin gestanst staan.
Longcloth heeft zelfs een wikipedia pagina,
ik bedoel maar.


In April gaan we altijd naar Nantes en zijn de voorbereidingen
best pittig. Lange dagen staan, hangen in je vel, dikke enkels,
zere rug en een linker hand die zo vaak een liniaal heeft
vast gehouden, met het snijden van de stoffen, dat die wel 
los lijkt te komen van je onderarm.

Niet echt lekkere condities om savonds nog eens te 
gaan zitten patchen.


Bloed kruipt waar het niet gaan kan,
en ga ik toch beginnen.
Stukje bij beetje komt het 
eerste begin tot stand.
Kies ik cirkeltjes rond het middenstuk,
rood, geel een mix van beide?


Grappig dat het voor mij altijd de 
honden botjes quilt is geweest, 
er zitten maar een paar botjes in.


Tot op dit punt zit nog niets vast!
Alles is geregen en geplakt met Roxanne Glue Baste it.


"Juud hoe krijg je het voor elkaar!"
Turbo naaldje?
Nee, ik patch werkelijk overal.
Zelfs bij de pedicure zit ik met mijn map,
wieltje en rijggaren.
Ik ga toch geen 45 minuten zitten niksen, zonde van je tijd.


En dan is het Nantes tijd.
In de auto begin ik met het appliqueren.
10 uur onder weg is 10 uur tijd om te appliqueren.
10 uur heen en 10 uur terug!
Dat is een halve werkweek.


Op ons logeer adres nog een 'fotoshoot'
zoom ik alles even om, want voor je het weet
ben je naadtoeslag kwijt.
En mag het middenstuk schitteren in de stand.



Weet je nog dat we autopech hadden?
En dan we elke ochtend een bakje koffie deden
bij het garagebedrijf. Auto wegbrengen,
maakte Jean (onze gastheer) allerlei 
afspraken. Enfin, zonde van je tijd om maar
zo te zitten zitten en dus nam ik ook daar de 
top mee naar toe.


Vise versa Hoevelaken Nantes zat alles vast.
Tijd voor een volgende rand.

Tijd voor Dutch Heritage.


En mag er voor je het weet weer een volgende
rand uitgekozen worden.


Het is een bont kleuren spektakel, en maak
ik gewoon heel veel halve cirkels.
Wat ik overhoud geef ik wel weg.
(en dat is inmiddels ook gebeurd)


Ik had ook bedacht dat het leuk zou zijn
om een Longcloth Dag in de winkel te houden.

Twee groepen hebben we gehad, super leuk
om die verschillende starts te zien.
Op gekleurde ondergrond, met totaal andere
stoffen, super leuk.
Op 7 oktober hebben we nog een 
en is er nog 1 plekje te vergeven.

Maar goed afgelopen juni was ik dus zover.
En vanaf die tweede Longcloth dag is de quilt
niet meer van mijn schoot geweest.
Zelfs niet heel even om een borduurnaald vast te houden.


Het raam blijft onaangeroerd staan.
Het is Longcloth in de Hoofdrol.


Uiteindelijk bereik ik de langste lengte
voor de kleine versie van de quilt.


Zit ik niet met een borduurwerk op mijn eigen 
georganiseerde borduurdag bij Juud thuis,
maar met ......
Lapjes,
Longcloth Lapjes!



En doet een gedeelte van het aanrecht even 
dienst als quilt werkblad.

Ineens ben je dan bezig aan de laatste randen.


Appliqueren met een garen in de kleur van je
appliquatie. Heerlijk om het juiste kleurtje
erbij uit te kiezen.


In de winkel snijden we vast wat kits,
want op de foto is nu toch niet te zien dat de
quilt nog niet helemaal af is.


Maar dat af was niet ver weg!

Wat een kleurrijke, vrolijke quilt is het geworden.
Mooi om aan de muur te hangen,
mooi voor over de bank.

De top gaat nu mee in de koffer naar Birmingham.
Als ze daarvan terug komt mag ze naar 
Aljona. Dit keer niet om gequilt te worden, maar
om te laten dubbelen met een dunne tussenvoering. 
Dat quilten ga ik dit keer zelf doen.
Wordt dus nog vervolgt.




Maar een top die af is, is toch altijd weer een momentje.

En mijn borduurnaald?
Die is ook weer gevonden!


Eerst mocht Winter Rose Manor naar de lijstenmakerij,
Baspartout in Amersfoort, langs de A1 en dus goed
bereikbaar.


Altijd goede service, wordt er altijd goed mee gekeken,
zijn Bas en Jacqueline altijd enthousiast.


Ze werken ook veel met musea, grote bedrijven en hebben
dus een goede kijk.
Lijst weer uitgezocht, iedereen nu op vakantie of op reis
en dit borduurwerk zal ergens  in augustus wel 
weer hier in de woonkamer staan.

Even zonder dollen; woon je niet ver van Amersfoort,
dan is het aanrijden naar Baspartout echt meer
dan de moeite waard!


Linnen, altijd lastig om een mooi stuk linnen 
te vinden. Toen er bij Crewel Gobelin geadverteerd
werd met linnen van Fox and Rabbit heb ik snel
besteld.


En ook dit kitje mocht mee met de bestelling.

Nu ben ik nog bezig met
"baby, it's cold outside"
maar daarna mag dit kleintje.

Enfin, genoeg te vertellen.
Dat dan maar een andere keer. 
Het is zondagochtend, binnen 24 uur zit ik in 
een auto naar Engeland en er is nog niets
ingepakt.....

Ach dat kan vanavond ook nog wel!


Tot blogs,

Juud

Remember; better finished than perfect