Wat blijft het toch bijzonder om stellen te mogen trouwen,
bijzonder om op trouwdagen met een aanstaand echtpaar 'mee te mogen lopen', om ervoor te zorgen dat hun dag in elk geval onvergetelijk wordt. Dat je ervoor zorgt dat mensen terug denken aan een leuke, spontane, warme toespraak, dat het 'gezellig' was. Dat je ervoor zorgen mag dat iedereen even 'in the spotlight' staat, met als absoluut stralend middelpunt het bruidspaar zelf natuurlijk.
Keer op keer zijn dit de gedachten die door mijn hoofd gaan wanneer ik mij opmaak voor een huwelijk. Wanneer ik nog een keer de toespraak doorlees, zodat ik straks niet hoef "op te lezen" maar het lekker aan elkaar kan kletsen.
Maar voordat we trouwen volgt er toch een kleine verkleedpartij, zodat ook zelfs ik hartstikke echt lijk,
"de ambtenaar"
(maar dan wel een vrolijke, en eentje die van een geintje
houd..........)
Met met een toga aan ga ik altijd even de trouwzaal in. Eerst even snuifen, even kijken, even alleen genieten,
Eerst gaan we de ´poederkamer´in. Klinkt sjieker dan wat het is. Er staat een grote kast die vol hangt met toga´s. Pick your pick zou ik zeggen, gelukkig is er een met mijn naam erin. Niet dat de toga van mij is, maar ik heb wel als paspop gefungeerd en past deze jas als een oude slof. Zo´n toga is niet alleen zwaar, maar ook erg warm. Op winterdag heerlijk om aan te hebben, maar zomers..... brr. Op zomerdag ga ik vaak op het ventilatierooster staan, bolt de toga wel wat op, maar is dan wel even lekker koel aan de benen!
Op de tafel leg ik mijn werk attributen neer. Een akte, trouwboekje, pen en een hamer. Daar zit op een kant een viltenstukje op, maar da´s voor lafaards. Ik sla altijd zo hard als ik kan met het de kant waarop geen vilt zit.
`Waarvan akte, en dan KNAL´
(ik moet vroeger wel gek zijn geweest op hamertje tik!)
In de alkoven staan altijd verse bloemen, ook nu weer.
Ach en dan een lege zaal, een kroonluchter die wacht op een bruidspaar, van beneden (we zijn op de 1e verdieping) hoor je de gasten,
stemmen en flarden van gesprekken klinken de trap op.
Stemmen die altijd een beetje nerveus en onwennig klinken.
Ook zaterdag was dat weer het geval, maar ik blijf nog even boven. Het is zo'n luxe om even alleen in deze prachtige zaal te mogen zijn.
En dus kijk ik nog een keertje op mijn gemakje rond. Het is een prachtige trouwzaal. Met een bijzonder plafond. Engeltjes, cherubijntjes. En dat klopt ook wel dat die hier juist in dit huis rondfladderen. Want geloof me je vind ze door het hele stadhuis. Het stadhuis is namelijk niet gebouwd als stadhuis, maar als woonhuis van de Familie Cohen, tabakshandelaren. Ze hebben hier maar even gewoond, het was toch wat 'gewoontjes' en wellicht wat 'klein'.
Het Hebreeuwse woord voor cherubijn is keroev, dat lijkt op het akkadische woord ka-ri-bu (betekenis: zegenende [geest]). Karibu waren onheil afwerende bewakers van de tempels en paleizen in het oude Sumerië en Babylonië.
Deze cherubijntjes zijn wel heel goed bezig, ze hebben een schildersezel, ik zie toneelvoorstellingen,
en in de andere hoeken beschermen ze de muziek en architectuur. Terwijl ik naar beneden loop bedenk ik mij dat dit dus de artistieke zaal is. Waar de familie Cohen (in de drie jaar die ze het huis bewoond hebben) muziek heeft gemaakt, of waar kamerorkesten hebben gespeeld. Waar de toneel voorstellingen zijn gegeven en waar
mevrouw Cohen natuurlijk lekker in het raam heeft gezeten met een naaiwerkje!
Hmm misschien heeft ze wel gepatched, hoe dan ook het zou ook een heerlijke zaal zijn om in te quilten. Hier passen wel een raam of wat! En met al die engeltjes die dan over je werk waken kan het ook alleen maar goed gaan. Prima idee, Juud.
Eenmaal beneden wordt ik midden op de dag door een nerveuse moeder begroet met een "fijne avond"
Maar eerst dit!
Want hier gaat het om, een bruidspaar die voor de deuren staan te wachten, om in een volle zaal, toegekeken door cherubijntjes, wandelend onder die prachtige kroonluchter, een warm applaus te mogen ontvangen.
Om lekker te gaan zitten en om te genieten van de voorbereidingen die ik getroffen heb.
fijne werkweek allemaal,
Juud
