En zo vliegen de dagen voorbij.
Een reisdag blijft toch echt een reisdag, het is
wachten op het vertrek. Terug naar de luchthaven,
inie mini, maar waar lever je de auto eigenlijk in?
Dus toch, op ons gemakje, een klein beetje een gedoe.
Waar ik zo door de security loop wordt Karin ook hier
tegen gehouden, gaat haar koffertje weer open
en wordt ze extra gecontroleerd. Geen idee waarom.
Enfin, niks te vinden natuurlijk of je moet iemand
aanhouden omdat ze te veel LAPJES in het bezit hebben?
Op het vliegveld wordt ik gespot,
"fabric lady!"
sprak de quiltster tegen mij.
Mijn slinger was mijn derde rand voor de Mrs. Billings,
de stropdassen. Toch maar even aan die iconische haard
gehangen.
Thuis gaan er blauwe druifjes in het nieuwe,
uit Cowslip meegenomen, kannetje.
Leuke herinneringen.
En zaterdag reed ik in dichte mist naar Zutphen!
Blijft toch mooi om de Martinet singel op te rijden.
Thuis groeit "and heaven and nature sing' weer een stukje,
en werk ik de Sal van Simone bij, twee weken,
mochten er ingehaald worden.
Dat is ook weer klaar.
Een dikke vette '7' naast het huis,
het nummer waarop wij wonen.
Hoppa, klaar, wachten op zaterdag.
De blauwe hond is inmiddels ook gearriveerd.
Gisteren met Frans weer een stukje op het
Veluwe Zwerfpad gewandeld.
We lopen telkens heen en weer, nu vanaf Hoog Buurlo
naar Kootwijk en weer terug.
Over radio Kootwijk.
Het weer was zeer wisselend, we begonnen in de mist,
liepen in de zon en na de lunch notabene weer terug in de mist.
Een paar kilometer verder richting Hoevelaken zou je zweren dat
het onmogelijk is om net nog in de mist te hebben gewandeld
terwijl hier de zon uitbundig scheen!
Fijne week allemaal,
ik zit klaar in mijn sport tenue, wandelen naar de
Sportschool, 1/2 uurtje fitnessen en weer wandelend terug.
tot blogs,
Juud
Remember; Better finished than perfect!
