dinsdag 30 oktober 2018

Houston

Binnen 24 uur vertrekken we.

De afgelopen weken zijn we druk bezig
geweest om alles klaar te krijgen.
Niks even op je gemakje,
oppakken, aanpakken,
doorpakken en inpakken.

Een nieuwe quilt aan het Petra Prins Firmament
en dus nieuwe pakketten.

Een grote bestelling,
echt een heel grote bestelling,
voor Quilt-TV in the UK.
Peet gaat t.v. opnames maken
met Barnsley en China Blue.

En dus sneden we nog 'even' door!





Het zijn ook de clubs de gesneden moeten worden,
patronen erbij, factuurtje erbij, envelopje erom,
adressticker maken en printen. 
Altijd meer werk dan je denkt.


Heerlijk om dan een leuke foto van LZ'tje te 
krijgen die helemaal in haar nopjes is
met haar nieuwe lapjes!


De tafel gaat weer eens vol met stapeltjes,
deze gaan ook nog met ons mee.

Het is het "laatste idee├źn werk"
"Zou het wat zijn als we........?"
voor je het weet roetsjt het mes weer door lagen stof!


Uit Japan weer een volgende bestelling Designmatten.
Ze zijn weer volop verkrijgbaar!
Toen ik zaterdagavond thuis kwam met een zakkie patat
en ik weet dat Frans de kippenpoten in de oven heeft staan,
overvalt mij dat gevoel van rust.

Ken je dat?
Alles is gedaan, alles wat je nog voor vertrek wilde doen,
dat lijstje wat niet op papier hoeft te staan omdat het in 
je hoofd zit.

Op maandag verstuur ik de laatste poststukken,
dat kan gewoon in Hoevelaken.



De volgende 'ik-ga-met-petra-mee-badge'

Morgen rond deze tijd zullen we boarden,
zijn de koffers gepakt en is de 
"ideeen-trein-voor-nu" gestopt.

Over koffers pakken gesproken........
Dat is een klusje waar ik zo een HEKEL aan heb,
dat blijft werkelijk ALTIJD tot het laatst liggen.

Wel weer grappig is dat ik dit keer niet mijn
quiltwerk als eerste inpak, maar 
ten dele gesneden Barnsley pakketten!
Barnsley panels,
twee linialen.


Geen gedral!

Koffer Pakken!


Tot blogs,

tot in Houston,


Juud


Remember; Better finished than perfect




vrijdag 26 oktober 2018

Post-Ted Pre-Ted-Pret

Ging mijn laatste blogje over Trapunto met 
Ted Storm,
nu gaat het volgende over Handquilten met de Meester. 

Met een groepje hebben we ons aangemeld.
HILARISCH!

Op zaterdag 13 oktober starte de 
inschrijving om 10.00 uur.
PRECIES om 10 uur is er op heel wat 
"enter" knoppen gedrukt.

Smiddags was het feest!
We zijn allemaal van de partij!
In februari gaan we weer naar het Friese platteland.

We willen niet in het hotel waar de cursus gegeven
wordt, maar in een huisje.


Niet alle dames kennen elkaar,
dan is er maar een oplossing.
Elkaar ontmoeten natuurlijk!



Tijdens 'het ontmoeten' werk ik aan Tea Party.


Is Annemiek bezig met een van haar punten 
voor 
Dear Jane.


Met, natuurlijk, H250! Dat werkt echt te gek.


Is Annemarie bezig met een project van 
Linda Collins.
Het wordt een snoepje van een quilt.


Anita werkt aan Dear Daughter,
aan een van de vele ringen.


En dan ineens is mijn laatste blok van 
Tea Party klaar.


Wanneer de dames weer naar huis zijn ga ik snel de quilt
uitleggen. Ik wil het zien!
Te Leuk.


Snel achter de naaimachine,
de blokken aan het middenstuk. 

Verder zijn het volle dagen,
volgende week vliegen we naar Houston,
er was nog van alles te doen.
Veel te werken in de winkel,
maar ook dingen als de tandarts,
een pre-operatief gesprek,
eten met vrienden, stukjes wandelen,
bij kletsen.

Het blog is er een beetje bij ingeschoten.

Zo gaat dat soms,

fijn weekend,


Tot blogs,


Juud

Remember; Better finished than perfect!



zondag 7 oktober 2018

After Ted

Na Ted was het tijd om de benen te strekken.
Je zit, drie dagen lang.......
Je zit in de auto, achter je tafel, bij het ontbijt,
dan stoot je door naar de lunchtafel,
en tijger je avonds naar het avondeten,
om (helemaal) naar je slaapvertrek te gaan.
Ok, we zullen gemiddeld tussen de 100 meter en 200 lopen,
maar dan houdt het op.


Dat wordt op vrijdag gelijk goed gemaakt.
Al om 1/2 negen stapt vriendin Wilma 
bij mij naar binnen en rond 9 uur gaan we van start.
Het Klompenpad in Achterveld.


Natuurlijk kunnen wij het pad niet vinden....
Typisch en wordt ter plekke op twee telefoons de app Klompenpaden
gedownload, om niet meer te hoeven verdwalen.
Mooie woudlopers zijn wij.....
We bakken er niets van,
hoeft ook niet. Het was gezellig!


In het zonnetje en zo dicht op de grens met 
Barneveld zijn er natuurlijk kippen, kippen 
en nog meer kippen.


Komen we ook klompen tegen,
heel veel klompen!


En slechts 1 Rood met Witte Paddestoel.

Vorig jaar struikelde ik erover bij ons in de buurt,
en nu slechts 1!
Zou het een te hete zomer zijn geweest?



Terwijl in Zutphen het BokBierFestijn los ging vandaag
waren wij binnen bezig met ons eigen feestje!

Dear Sunday,
dear jane
dear daughter

Twee verschillende quilts,
uit een zelfde periode,
met dezelfde technieken.


Rijgen blijft rijgen,
scherpe punten lastig,
rond en hol appliqueren,
wanneer doe je wat en hoe?
Wil je reverse of niet,
ga je een voering maken of niet?


Ik blijf bij het thema 
(stom toevallig) van Ted.
Het Hart!
Een scherpe punt en een 
diepe inkeping.
Hoe doe je dat?


Stapje voor stapje zijn we met elkaar
hard aan het hart aan het werk.


met aan het eind voor iedereen een mooi resultaat!

Het was een prima afsluiting van een geweldige week voor mij!

Tot blogs,


Juud


Remember; Better finished than perfect!



donderdag 4 oktober 2018

Ted Storm, Trapunto

Zondagochtend ben ik druk met het verzamelen
van mijn quiltspullen.
Het juiste garen, 
in de juiste kleur,
de achtergrondstoffen gesneden op maat.
De scharen mee, 
de 'gewone' karen kay buckley blauw en 
de ginger double bent 4 inches.
Uiteindelijk is het een bescheiden tasje,
zo bescheiden dat je er onrustig van wordt.

Dus in alle rust en alle ernst lees ik
de benodigdheden lijst nog eens door. 
Het blijft bij de bescheiden, haast lege,
tas.

De rest van de dag is er geen tijd meer 
om over de lege tas na te denken.
We vieren verjaardagen met een bbq. 
Het is gezellig, en de bbq smakelijk,
de middag en avond vliegen voorbij.

Maandag heb ik het lux.
Ik hoef niet meer naar een kantoorbaan,
heb ik gewoon vrij en wacht ik geduldig op
mijn vriendin met wie ik samen op stap zal gaan.


Onderweg naar Friesland komen we deze mooie regenboog tegen.
Voor ons geen pot goud aan het eind van de regenboog.
Maar drie dagen
Trapunto van Master Quiltster
Ted Storm 


Voor je het weet heb je eerste prille trapunto stapjes
gezet en heb je kennis gemaakt
met Organdy.
Waar ik je dinsdag nog meewarig aangekeken
zou hebben knik ik nu instemmend en weet
zelfs hoe lekker dat Organdy werkt
en welke kenmerken het heeft.


Voor je het weet sta je bij de meester aan tafel en krijg
je kundig de informatie waar
je quilters hart een jubeltje van maakt.


Alles werkt mee.
Het regent,
het is donker en grauw buiten,
kijken we uit over het grijze water,
en binnen.....



binnen is het goed.
We zitten allemaal aan onze eigen tafel.
Voor mij in mijn eigen wereld,
geen prietpraat,
het is stil. 
Je kunt letterlijk een naald horen vallen.


Stukje voor stukje wordt het mij duidelijk
wat ik nu eigenlijk aan het doen ben.
Werk ik met een te grote naald, 
dan over op een quilt naald,
besluit ik geen rijgsteekjes maar quiltsteekjes te maken,
wel een vingerhoed, geen vingerhoed,
een leertje werkt nu het fijnst. 
Alleen, helemaal achter in, aan tafel, bij het raam,
in mijn quiltwereld. 
het is HEERLIJK.




Cording, hulpmiddeltje hier,
handigheidje daar.
Goed gereedschap, daar houdt Ted van.
Alweer een jubel in mijn 
quilters-notion hart!
Een tangetje, die heb ik nog niet. 
Binnenkort maar eens bij de Praxis of 
iets wat daar op lijkt langs.


Aan het eind van de eerste dag ga je toch
anders naar dit kunstwerk van Ted kijken.
Snap je de steekjes en de techniek
die je eerst niet zag. 


Nu na dag twee snap ik ook al het vulwerk.


We beginnen op een klein hartje.


En kan ik je vertellen dat ik echt lang bezig ben geweest
om hier het vulsel (max 2 cm) goed in te krijgen.
Niet stampen, vooral niet stampen,
wiebelen moeten we. 
Stukje bij beetje.
De weefsels goed verdelen,
neem er vooral de TIJD voor.
Zoals alles met het quilten
gaat er niets zomaar even.


Dat corded ging nog lekker snel,
snel resultaat, maar het stuffed werk.....
Dat is andere koek.

We bereiden onze ondergrond voor,
met een Long Darner! Ook iets wat ik thuis had liggen,
maar zoetjes aan weer vergeten was.
De organdy wordt voorbereid,
op getekend,
geregen en beginnen we weer met quilten.

Heerlijk die heen en weer beweging,
gedachteloos, in alle rust en alle stilte.
Kennisnemen van een nieuwe techniek,
wat een Luxe!


Tijd voor ontspanning is er ook.
Savonds een glaasje wit. 
Wordt er gekletst, een groep
vrouwen die elkaar voor het eerst ontmoeten,
waarvan sommige elkaar al vaker op cursus 
zijn tegengekomen. 
Het maakt niet uit, we hebben een gemeenschappelijke 
noemer en dat blijkt keer op keer voldoende te zijn.


Net zoals "De Tulpen van Ted"


ook die blijven net zo boeiend als de vrouw zelf.

Vandaag is het alweer lesdag drie,
de laatste dus...........



Tot blogs,



Juud

Remember; Better finished than perfect!