quiltSLUITfeest

Vrijdag,

het is nauwelijks te beseffen dat het werkelijk al vrijdag is.

Willemke legt een een deel van haar Snailtrail uit.

zodat we een goed idee hebben hoe het er uiteindelijk uit zal gaan zien.

LZ blijft nog druk met haar Zeuren,

Betty voltooid haar prachtige Irish,

is Ineke klaar met haar ´Geheime project´,

is Wilma verder met haar flying geese,

en ben ik ook aan het rommelen.

Van dat alles zijn GEEN FOTO`S,

we hebben heerlijk in de tuin gezeten,

en genoten van elkaars gezelschap.

Betty en Ed hadden een super idee, laten we gaan uiteten!

En zo bevonden we ons, na een ritje van 20 minuten in een super leuk gezellig Frans restaurant,

nog steeds op dat Platteland van Betty.

We SMIKKELEN in HOOFDLETTERS,

 wat is het lekker,

de camera wordt vergeten tussen het voor en het hoofdgerecht.

 Het is ZALIG.

Pas bij de Kaasplank word ik weer meer alert!

De afmeting lijkt misschien niet zo goed,

maar de plank is zeker 1 meter 50!

en HEERLIJK!

Na de kaas en voor het toetje,

dit plankje met allemaal lekkere petit fours.

en dan het toetje, waar de een koos voor een rabarber tiramisu nam de ander

een roodfruit soepje

met lekkere moesjes en ijs erbij.

Buiten sluiten we met koffie en gekonfijte sinaasappelschil af.

We rollen naar huis!

Het is een geweldige week geweest. Er is hard en veel gewerkt, zijn er plannen gesmeed, vriendschappen gesloten en verdiept. Inmiddels weer thuis, met een pak vol herinneringen en een Zeurenquilt!

Onderweg naar huis gebeurde er dit:

Een AFFO!

Patchend op de achterbank werden de 'laatste gaten gedicht'

van de Zeur van mijn Zeur,

KLAAR,

Ook nog gefixt op de Franse

route de grande circulation!

(op de snelweg dus)

tot blogs,

Juud

Remember Better finished than perfect

Een affo! De Zeuren/Les Seours

Voordat Ien en ik zo staan op het Franse atelier van Betty
Is er gekletst in de keuken,
koffie en thee gedronken,

 buiten ontbeten,

zijn we weer schoon en aangekleed 

en dan gaat het gebeuren.

De ZEUREN wordt opgemeten
en kan de eind bies gesneden worden!
Komt er dan eindelijk een eind aan al dat GEZEUR?

Even lekker een tafel en een gladde ondergrond. 

Om ons heen alleen maar mooie werken van de hand van Betty!

De hele dag blijf ik bezig met het aanzetten van de biezen,

 en het verstekken. 

Maar dan aan het eind van de middag is het zover! 

de TOP is AF!!

Mega blij!

Groots genieten! helemaal leuk. 

Twee jaar ben ik ermee ‘bezig’ geweest. 

Afgelopen april, tijdens de logeerpartij van Greet, kwam ze weer uit haar mandje, 

en nu 6 weken later is de klus geklaard!

En dan eindelijk wat ANDERS! 

Als eerste ga ik aan de slag met de borduurtjes op de Stonefields, 

dan is dat ook maar gedaan.

Een heuse AFFO weer mee naar huis!

Tot blogs,

Juud

Remember; better finished than perfect

QuiltFEEST op dat Franse Zonnige Platteland

Er sluipt,
zo tijdens de week zonder internet en dus zonder interrupties,
een zekere routine in. 

Wakker worden doen we met de lapjes in de keuken.
Al koffie en thee drinkend.

Schoon en gedoucht verlaten we de keuken om buiten te ontbijten.

Rotzooi op tafel achterlatend!

het kan allemaal.

Er moet hier schijnbaar binnen nog wat gehaald worden
 en zijn de ‘buitenblijvers’ lekker in gesprek.

En ik maak wat foto’s om vooral het beeld van het GROTE genieten vast te kunnen houden.

Waar de anderen werkjes afwisselen blijven LZ en ik trouw aan De Zeuren.

 Er is KEIHARD aan gewerkt!

 Wanneer mijn sterrenrand er volledig aan zit gaan we op de kiek. 

De zeuren vlijen zich lekker op het bankje waar dagen eerder 

de Mount Mellick van Willemke op gelegen had.

En hangen ook wij ge zusterlijk aan de staldeur.

In mijn ogen kon het hier,
 in de ruïne,
NIET mooier. 

Die prachtige muur, dat ruwe, ongekunstelde,

 ik was en ben er nog steeds helemaal weg van! 

Dus als je nog niet "Zeurt".....
zou ik willen zeggen,
ook namens de Opper Oer Zeur,
Waar WACHT je nog op?
Zeur met ons mee!

Willemke is druk met haar snailtrail van Editar Sitar, 

mind you, alle blokken zijn al klaar. 

Het is een kwestie van een draadje erdoor halen!

Betty wisselt af tussen haar Irish Cirkel en hexagonnen.

Wilma heeft als ‘opdracht’ mee om haar flying geese rand van de Stonefield af te krijgen.
Dat niet alleen, samen met Ineke werkt ze aan
 'De Glitters'
een quilt van Jan Kingwell

De Glitters van Ineke en

De Glitters van Wilma

.

En dan veel en veel te snel is het ineens ‘koffie tijd’, zo rond een uur of vier. 

Waar is die dag gebleven? 

Zo maar weer een heel dagdeel om en dat terwijl we allemaal tussen 

6 en 7.30 uur uit bed en actief zijn.

Betty zit hier lekker met haar hexagonnen op schoot.

De achterkant is minstens zo mooi

als de voorkant

Ik kan het NIET laten. 

Er zijn hier zoveel hoekjes, muurtjes, plantjes, ruwheid 

dat ik ook met de lap van Betty ga stappen door de tuin!

Zeg toch zelf? 

Dit is toch HELEMAAL geweldig!

En hoewel het echt  niet afgesproken was hebben inmiddels 

Betty, Ineke, ikzelf een maaltijd voor onze rekening genomen.

 Op deze dag was het de ‘beurt’ aan Willemke en Wilma. 

Een heerlijke zomerse salade, alweer genoten op een van de terrassen!

Tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect

Oer Zeur–Les Seours

De zeuren.
Ik heb het er al vaker over gehad.
Les Seours.
Een schitterende quilt, wel ietsje saai om te maken hoor, maar het uiteindelijke resultaat!!
Oh la la!
P*R*A*C*H*T*I*G

Sterker nog, toen ik een tijdje geleden aan het quilten was bij
Wilma en ik niet wist hoeveel sterren ik zou moeten maken
en dus ging google’n
 (google weet alles)
 kwam ik als eerste deze foto's tegen!
 

Dat is toch redelijk maf kan ik je vertellen!
Foto's van mijn eigenste LZ en mijzelf,
en een foto van mijn 'quiltzussen Ineke en Joke.

Als je zussen bent maakt je NATUURLIJK
‘de ZUSSEN QUILT’.
Omdat onze Franse uitspraak nu niet bepaald ‘Frans’ is, werd Les Seours al snel
(om niet te zeggen DIRECT)
omgedoopt in; De Zeuren.
 

De term ‘zussen’ is groot,
zeker wanneer je quilt.
Naast mijn biologische zus heb ik ook (gelukkig maar)
veel quiltzussen.
Twee daarvan waren met ons op reis,
 wij met elkaar eigenlijk.
Ook Joke en Ien besloten de Zeuren te gaan maken.
En zo ontstond in Nantes de quiltgroep ‘De Zeuren’.

Wisten wij veel dat er al lang een OER ZEUR bestond!
En een Parisienne bovendien!
Maar nu weten wij wel beter.
Waar wij verliefd werden op een quilt van Petra Prins was
Willemke al in juni 2012
verliefd geworden op deze antieke quilt.
 

Zie hier haar versie van de Zeuren.
Nagetekend van een plaatje,
 en dan,
ja dan VERDIEN
 je dus de titel;

OER ZEUR!
 

Betty en Wilma willen ook Zeuren worden,
 maar dan kan ALLEEN als je ook een Zeuren quilt hebt of
eentje die op zijn minst in wording is!
En zo, op het Franse platteland,
 was daar de ‘geboorte’ van een nieuwe groep.
De (zeikende) zeuren!
Met Willemke als Opper Oer Zeur,
de knoet erover!
Natuurlijk hebben ‘de Zeuren’ plannen,
GROOTSE plannen.
Als ik lang genoeg blijf bloggen zal dat nog
eens uit de doeken gedaan worden.

Tot Blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!

2 juni 2015–16 jaar getrouwd

Zestien jaar geleden, 

Maxime kon net lopen,

 had van die mollige armpjes,

 vlassige haartjes, 

helemaal schattig (is ze nog hoor) 

Frans en ik een stuk jonger, 

smiddags om 14.30 uur gaven wij elkaar ons ja-woord. 

En nu 16 jaar later… 

word ik patchend wakker, 

ver van man en kind!

Ien is als eerste uit bed, elke ochtend. 

Rond 06.00 uur, 

LZ en ik slapen dan nog 1 1/2 uur door. 

Verder is ze bezig met haar ‘geheime project’.

(inmiddels niet meer zo geheim. Ineke heeft rond haar

middenstuk van de Zeuren deze rand geborduurd)

 

Wilma komt kort in haar kielzog ook naar de keuken.

 Druk met haar Stonefields! 

Ze maakt schattige blokjes.

Wanneer LZ gaat douchen maak ik een foto van het stilleven wat ze achter laat.

En maak ik weer wat later een foto van mijn Zeuren. 

De eerste sterrenrand komt eraan! 

Ik ben er wel een beetje verliefd op hoor. 

En kijk eens hoe goed het past bij die antieke 200 jaar oude vloer!

 Betty is ook kei enthousiast,

 en roept ze dat ik de quilt wel bij haar achter mag laten.

Grapjas!

Mijn trouwdag, onze trouwdag, 

en dat kan niet voorbij zonder een ‘bruidstaartje’. 

Op de markt komen we een patissier tegen, met heerlijke taartjes! 

Je wordt er gelukkig van.

“Thuis” in de tuin worden ze verorberd!

Na het verorberen van het lekkers verspreiden wij ons over de tuin. 

De een achter het huis en de ander verder op!

Zelf schiet ik wat foto’s van Les Seours, 

want je kunt hier OVERAL van die leuke foto’s maken. 

Het is een prachtige set!

Geraniums, verweerde muren, grasjes, mooie bloemen, kortom; genieten.

En dan het dagelijkse ommetje, twee blijven er thuis. 

Geen zin, en aangezien er geen ‘moeten’ is gaan we met ons vieren op stap.

Het uitzicht is zeker weids te noemen, prachtig gewoon.

en die velden staan vol, maar ook werkelijk bom vol met bloemen!

Het is warm, en dan te weten dat we expres pas om 17.00 uur gingen wandelen. 

Een uurtje stappen we er lustig op los,
zorgeloos,
thuis wacht de Roti,
 een gegrild kippetje van de markt met een verse salade.

Dekken we gezamenlijk de tafel en kunnen we lekker, kletsend, eten.

Tot morgen,

Juud

Remember; Better finished than perfect!