Posts tonen met het label Lady Hester van Susan Smith. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lady Hester van Susan Smith. Alle posts tonen

donderdag 25 augustus 2022

Sankt Michael im Lungau - Muhr - Sankt Michael im Lungau, 30 km


Een mens moet eten en een eerste avond

mag ook een beetje gevierd worden.

Een glaasje prosecco rose, soepje vooraf,

voor mij een schnitzel en Frans aan een 

hertenragout. 

Ding-Dong, ROZE prosecco!

dus toch een thema.


Ontbijten doen we in een Konditorei,
Frans een groot ontbijt en ik een kleine.
Het smaakt ons heerlijk.


Na het ontbijt maken we een ommetje door het dorp.


Alles is even groen en prachtig in de bloei.
Deze boom kon haar besjes amper dragen, zo vol.


Ook de mimosa(?)
is prachtig.


Maar goed het is geen culinaire reis (zou ook heel leuk zijn),
we komen om te fietsen.

We willen zo dicht mogelijk bij het begin van deze
fietstocht beginnen.
Dat is eigenlijk bij de Sticklerhutte, maar
dat gaat zo stijl naar beneden dat ik niet zou 
weten voor wie ik die eerste etappe zou fietsen.
Ik sla hem over, en Frans schaart zich snel
achter dat idee.


Voor ons is het begin in Muhr.


Dat er schilderachtig bijligt.


Ik heb ook een kleine video gemaakt,
dan heb je veel beter beeld.

Overigens staat dit gebied op de Unesco erfgoedlijst,
omdat het landschap, de leefstijl, de authenticiteit
hier nog zo intact is gebleven.
Het zegt echt wat over hoe mooi het hier wel niet is.


In Muhr drinken we met gemak weer een halve liter
vocht. Je fietst toch in de zon, 
ben je behoorlijk bezig, we moesten tegen de 
heuvel op fietsen, en dus is dit 
appeltje eitje.


Het dorp is een plaatje, er is zelfs een 
handwerkhuisje!
Kun je toch zo een quiltwinkel in beginnen.



Dit is het, het beginpunt voor ons.
Gisteren hebben we naar en terug van de Sticklerhutte gelopen.
En vandaag dus een eerste 30 km gefietst.


Met mij mee op de fiets is Lady Hester,
of in het Duits,
Gnädige Frau Hester.


Ze mag even uit de fietstas mee op
photo shoot.


Mooie natuur is hier in overvloed.


Je moet alleen even je fiets afstappen,
quilt over een hekje te gooien en klaar ben je.


Terug in het dorp bij ons hotel
wandelen we weer even naar de Konditorei,
achter ons veel belovende wolken!


In de konditorei, waar we vanochtend ook zijn 
begonnen smaakt de cappuccino en de 
taart weer helemaal heerlijk.


Lunchen met taart.

Vanmiddag hebben we nog lekker geluierd.
De fietstassen zijn inmiddels ingepakt,
hopelijk heb ik het goed gedaan.
Morgen gaat de fietsbroek aan de billen!

Lady Hester blijft in de auto,
ze gaat verder niet mee op reis.
Ik ben veel te bang dat het de top
geen goed zal doen.

Wat gaat dan wel mee?

Een stuk of wat Daisies
en een stuk of wat Pyramides,
Kobo reader,
Ipad, Laptop.


Tot een volgende blog,


Juud


Remember; Better finished than perfect.

zondag 21 augustus 2022

Emma Bridgewater

 Birmingham is maar een uur rijden van 

Stoke on Trent,

en Stoke on Trent staat synoniem aan 


Emma Bridgewater.


Wat onvoorstelbaar leuk.

Als je al aankomt rijden wil je nog maar een ding,

"NAAR BINNEN"


De entree is een en al uitnodigend.


Eenmaal binnen wordt je naar boven

GEZOGEN.

Dat wil zeggen, als een mak schaap laat ik 

mij verleiden. Het is allemaal even leuk

gedecoreerd, gestapeld, lekker overvloedig,

lekker veel.


Ik What's App LZ'tje.
Wat zou zij dit ook leuk vinden,
haar keukenkastje puilt ook uit.
Of ze wil dat ik wat voor haar mee breng?
Domme vraag.



En als we 'gestruind' hebben gaan we even lunchen.
Kunnen we daarna nog een keertje lekker terug.


Er is zelfs een gestippelde AGA,
je mag toch hopen dat dit 'monster'
ook werkelijk gebruikt wordt en 
er niet alleen maar voor de sier staat.


Lunch wordt geserveerd uit ten dele 'b' keuze 
servies. Ik drink uit een mok die ooit gemaakt 
is voor iemand met een oosterse naam.
schijnbaar nooit afgehaald?



Leuk zo'n tafel vol met mooi servies.


Na de lunch gaan we terug en slaan onze slag!


Foto's worden gemaakt,
bestellingen worden geplaatst.


Waterkannen bekeken,


En uiteindelijk staan we 
happy de peppy 
bij de kassa.


De tassen gevuld, cadeautjes gekocht.

We kunnen weer verder. 


We besluiten om door de Peak District te rijden,
het ligt ten noorden van Stoke on Trend.
Onder het mom
"nu we er toch zijn"


Petra rijdt en ik lees de kaart,
we willen de
Country Roads, nou dat lukt!


We zien zelfs een partridge zonder pear tree,
maar weer wel voor de auto.
Ze heeft het, uiteraard, overleefd.


De vergezichten zijn wonderschoon.


En de heide staat uitbundig in de bloei,
mile na mile na mile, heuvel na heuvel.
Het is in een woord

S*C*H*I*T*T*E*R*E*N*D


We verruilen de vergezichten voor de P&O ferry,
terug naar Rotterdam.
We hebben een relaxte overvaart,
we eten lekker aan boord,,
wordfeuten met thuis en met elkaar,
vallen in slaap en worden door een alarm over de
intercom gewekt voor het ontbijt.


Volgens de kpn bevind ik mij in 
de USA-CAN.
Zijn we zo uit de koers geraakt??



In de haven van Rotterdam zie ik een boot waarvan
de schipper wel humor heeft.

Enfin, voor je het weet ben je weer van de boot en thuis,
niks in de USA-Can, maar gewoon in Hoevelaken,
The Netherlands.
Gekke jongens bij de KPN!

Thuis bewonder ik het werk van de afgelopen
week. 
Het huis gaat er als meer als thuis uitzien.

De meubels komen pas op 22 september,
hier en daar moet er nog wat gedaan worden.
Maar het beperkt zich nu tot de
kleinere dingen als hang en sluit werk,
deuren die nog geleverd moeten worden,
glas dat nog geplaatst mag worden,
een kit rand hier en daar.


vanochtend was mijn Wild Daisies 
middenstuk nog niet klaar.


Maar dat was het later op de middag wel.
Ik ben er dik tevreden mee.

Terwijl de was draait,
ga ik verder met het voorbereiden van 
Lady Hester.

Zij mag ook wel weer wat aandacht.



Daar ga ik morgen mee verder,
en worden er tassen gepakt!

Daarover later meer,


tot blogs,


Juud

Remember; Better finished than perfect














vrijdag 19 augustus 2022

Festival of Quilts, Birmingham

 Anderhalve dag hebben we op ons dooie

akkertje over de beursvloer in Birmingham gewandeld,

geslenterd, gekeken en genoten.


 

De werken van Danny Amazonas uit Taiwan.


Het is onnavolgbaar, onvoorstelbaar knap om
op deze manier te kunnen werken.



Voor ons gaat het ook om het ontmoeten, 
zoals hier bij de stand van Queen of Fabric,
waar we Emma, Judy en Margaret treffen.


En waar we eindelijk zelf kennis maken met


Waar we een volle kast met Dutch Heritage zien staan.
Zijn we toch nog een beetje op de beurs!


Genieten doen we ook van de antieke quilts van 
het Engelse Gilde


en van deze geëxposeerde kledingstukken.
in verwerkt is.


Ze zijn werkelijk schitterend gemaakt.



Er hangt veel, en nog meer. Te veel om te laten zien,
heel erg divers ook. Deze quilt "Blooming Springtime"
 van Alison Bennett
vond ik erg mooi. 
Prachtig in al die groene tinten.


Na een gezellige kop koffie met Cathelijn en Karin 
gaan we terug naar het hotel.
Even lekker helemaal NIKS.
Even lekker met naald en draad,
een babbeltje en bladeren in een van 
de nieuwe boeken.
De paar lapjes die gekocht zijn aaien.



Thuis was ik druk bezig geweest met het maken 
van Wild Daisies hexagonen.


Wat bedenken wij ons toch altijd?
Dat er 34 uur in een dag zitten ipv 24?


Maar ik troost mij met de gedachten dat dit niet 
zoveel ruimte in beslag zal nemen.


En het vast in mijn fietstas zal gaan passen.


Volgende week vertrekken we naar Oostenrijk
waar we willen gaan fietsen.
Ik heb zelfs twee knoert lelijke fietsbroeken gekocht.
Met een knal roze zeemleren kruis, niks
gender neutraal wanneer je fietst.
Ik zal er NIET UITZIEN,
maar blijven mijn billen heel.

enfin, dat is allemaal voor latere zorg.

Terwijl ik lekker aan het lanterfanten was, 
werd er thuis nog gewerkt. 


Het schilderwerk is grotendeels klaar.
Op wat kleine dingen na, maar de schilder
heeft de sleutel van het huis en kan er,
wanneer wij weg zijn, naar believen in.


De stuc loop is van de vloer, kan die ook een 
klein beetje schoongemaakt worden.
Hoewel "de man met de professionele borstel-poets-apparaat"
komt ook nog na onze vakantie.


Vandaag is het eerste aanrechtblad geplaatst,
het aanrechtblad voor de kraan bleek te groot.
Die moet nog een keertje naar de zagerij.

Stukje bij beetje komen we er wel.

Nu eerst vakantie!

Morgen stappen we weer op de boot.

Wellicht dat ik daar nog een laatste blog schrijf.

Voor nu een heel fijn weekend allemaal,


Tot Blogs,


Juud

Remember; Better finished than perfect