Ergens in maart/april was er een Lynette Anderson dag bij Petra Prins.
Super leuk vind ik het dat ze toch altijd maar weer haar
nek uitsteekt om mensen naar Zutphen of Amsterdam te halen.
Ik had gehoord dat 'die Lynette' zo'n aardige vrouw moest zijn, en dat wilde ik eigenlijk ook wel eens mee maken.
En dus op naar Zutphen, in de Rode Zaal van Bornhof, om daar Lynette mee te maken.
Het is waar wat er gezegd wordt, het is een ongelooflijk leuke, vriendelijke, aardige, benaderbare vrouw. Gewoon een quiltster zoals jij en ik.
Nou ja eentje die boeken schrijft, de wereld over reist, maar voor de rest;
gewoon het zelfde!
Maar aan het eind van de dag zit je dan met een half werkje.
Een werkje dat bij mij dan maanden blijft liggen!
Vooral in het zicht want ik 'ga het zo pakken'.
En dat gebeurd natuurlijk niet en blijft het vooral maanden lang in de weg
liggen op de snijmat!
Onhandig, zal ik dan nu......
En dus komt de naaimachine op tafel,
en begint het gepruts, met vlisofix (want het moet wel stevig natuurlijk)
en dan vind ik nog 'iets' waar ik een knoert hete bout op zet zodat het zich wel
hechten moet aan de stof.
Het uitzoeken van de stofjes, het zoeken naar knoopjes, en bandjes.
En dan kom ik dit hangertje tegen, ooit bedoeld voor een borduurtje (waar heb ik dat dan weer gelaten), maar hier ook heel mooi hangt te wezen.
En dan het mini-envelopje, voor een vingerhoed!
Kijk hier nog eens van dichtbij, leuk toch?
En hier het gezellige mapje open,
wat ik er verder mee moet???
Ach het werkje van Lynette is hiermee af!
Fijne Dag,
Juud
