Een lange stilte

Onbedoeld, maar dan zijn er toch echt ineens twee weken voorbij.

Werken, trouwgesprekken, winkel-meisje  ‘spelen’, les geven en poef!

twee weken om!

Facebook lezers hebben het al kunnen lezen.
 De rand van stonefield moest over.
Die zat te los, die had ik zo’n beetje gemeten.
Gemeten zo van;
 “da’s wel goed”.

En dat was alles behalve goed.

En dus gingen de randen weer van het middenstuk af.
Werd er opnieuw gemeten, en opnieuw vastgezet.

Gingen de hoeken natuurlijk helemaal “op de schop”,
jammer, maar het was nu eenmaal niet anders.

Vele malen beter!

Zo leuk die ‘swags’ met jojo’s.

En dan is daar het moment!
De doos, de kaart, het dichtplakken, adres noteren,
dikke kus erop, track and trace, verzekerd, aangetekend,
 wat je maar mee kunt geven aan je pakketje heb ik mee gegeven.

Dag Stonefield, tot in December? Januari?

Een ding is zeker! Susan weet dat ik op 13 februari zelf mag Tellen en Showen bij Karen van
Bed and Breakfast and Quilts en snapt dat ik dan wel heel graag ook mijn Stonefield zou willen laten zien.

Er is nog meer te vertellen hoor, maar dat bewaar ik voor een volgende keer.
Nu eerst naald en draad.

Tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!

Stonefield

Het voltooien van een top blijft een raar fenomeen. 

Mijn quilt juf Laura heeft ooit tegen mij gezegd 

dat het laatste draadje aan je quilt je net zo veel plezier moet brengen als het eerste.  

Dat heb ik goed onthouden. 

Als iets mij tegen staat is

 dat het eerste waar ik aan denk. 

Het moet ook wel leuk blijven natuurlijk!

2015 is voor mij een jaar van opruimen, wimmen veranderen in affo’s! 

Dat was niet de bedoeling, 

maar zo loopt het nu eenmaal. 

En de volgende top die nu dus klaar is, 

is die van Stonefield.

Er is teveel en te weinig licht wanneer ik op 

zondagochtend de stoel en poef aan de kant schuif.

Ik zie dat ook, maar het is niet anders denk ik dan.

23 maart 2014 had ik lekker lappies gekocht bij Stitchers Inn, 

en moest ik nog beginnen.

Maanden later zou ik met Susan zelf naar dezelfde winkel gaan 

voor een ‘wedding-workshop’.

Inmiddels was ook ik begonnen, 

zoals zovele in Nederland behoorlijk besmet met de gezellige blokjes van Susan. 

En zoals heel Stonefield minnend Nederland blogde of faceboekte ik daar ook over.

Kommer en veel kwel voor al diegene die de quilt nu

eenmaal niet mooi vinden/vonden!

The Owl and the Pussy-cat went to sea . In a beautiful pea-green boat………. 

Wat een snoepig blokje om te maken. 

Een uitdaging, welke kleuren, wat voor een achtergrond, heb ik pea green?

 Ik heb er zelfs een blogje over geschreven!

Hier kun je dat nog, mocht je willen, terug lezen

. klikker-de-klik-terug-naar-oktober-2014

Stonefield ging mee naar Italie, andere quilts hadden voorrang

 (dat is altijd zo geweest met deze quilt), 

maar kwam uiteindelijk toch ook nog aan bod.

 En kon ik zowaar in augustus (vorige maand pas) blokken op maat gaan snijden.

En blokken aan elkaar gaan naaien!

 GEWELDIG hoe blokken dan ineens een quilt top worden!

Het was zo leuk om te zien hoe sommige blokken al aan elkaar 

de losse flappen nog moesten gaan ontmoeten. 

Een heerlijk rommeltje op het flanellen laken!

Op FB werd er heel wat over en weer ge pb’t met Inge.

ENIG om te merken hoe lapjes, naald en draad levens kunnen verbinden!

Het is ook de quilt van mijn kleine grote vriend Sjaak. 

Hier ligt hij met vieze pootjes en al op de quilt van Susan. 

Net zoals zijn ras genoot Athos in Frankrijk had gedaan op dezelfde reis. 

Zou Sjaak Athos hebben kunnen ruiken bedenk ik mij nu.

Stonefield staat natuurlijk voor mij voor de ontmoeting met Susan, 

buiten kijf. 

Twee weken logeren, twee weken lang samen op pad. 

Natuurlijk ook met mijn eigenste Sisters!

Een andere rand, 

dat wilde ik graag. 

Ik had heel veel ideeën, en voor deze heb ik gekozen.

En dan de achterkant, 

een lekkere lieve, licht blauw. 

Ik denk dat dit strakjes helemaal mooi zal staan.

De hoeken, een mooie strik, die de slingers bij elkaar houdt.

Met toefjes Jojo,

als Icing op de taart!

En nu? 

Nu ligt de quilt nog even in een plastic tas,

 daar koop ik straks een doos omheen, 

en dan gaat de doos,

 met quilt, 

net zoals het tasje van Susan op reis!

Fijne maandag allemaal,

Tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!

Stonefield

Wat heeft deze quilt het afgelopen jaar de gemoederen bezig gehouden! 

Onvoorstelbaar, op Facebook, op blogs, op Pinterest

 overal kwam er blokken voorbij.

Werd er maand na maand trouw het ‘huiswerk’ gemaakt 

dat werd toegezonden door een aantal winkeliers.

Zachte lapjes, tere kleurtjes, hier en daar wat feller.

Zelf ging ik ook aan de slag, 

wie had ooit kunnen denken dat ik zelfs in contact zou komen met de bedenkster van zoveel moois 

en dat het zou eindigen in een logeerpartij?!

Stonefield is voor mij een FEESTJE!

En daarom ook een ander rand, 

eentje die het feestje benadrukt.

En dat kan dan maar een ding zijn…

Een guirlande! 

Een slinger rond mijn herinneringen!

Twee randen heb ik nu af.

 Op de verbindingsstukken komen JoJo’s.

Moest er nog een keuze gemaakt worden tussen groot of klein.

 De grotere is het geworden, 

een mooi formaat dat ook bij de grote van de quilt past.

De andere ‘slingers’ liggen klaar, de hoekpunten ook.

 En als het klaar is…….. dan gaat Stonefield in een doos, 

met een achterkant 

(nog geen idee wat) 

en gaat ze een hele verre reis maken om gequilt te worden

 door niemand minder dan Susan zelf!

Ik wens jullie een fijne zondag!

Tot blogs,

Juud

and rember; Better FINISHED than perfect!

Stonefields

Je kunt er niet om heen, 

overal en nergens verschijnen de Stonefields…….

De blokken van de maand zijn geweest en links en rechts poppen ze op. 

De een na de ander. 

Bij mij is dat niet anders.

Deze quilt is voor mij altijd een ‘vuller’ geweest.

Ik ging er pas mee verder als ander projecten eerst gedaan waren.

In mijn Stonefieldsmap zaten altijd wel wat voorbereide blokken,

En was het dus super easy om er even bij te pakken.

Tussen de AWS en de Circles in....

Alle blokjes zaten dus in een map.

Ze zijn er nooit uit geweest om te kijken of het wel leuk bij elkaar zou passen.

Daar ging ik gewoon vanuit.

De stoffen die in mijn Stonefield bak zaten konden prima samen.

Dus, zo is dan mijn logica, moet het er gepatched ook nog steeds prima uitzien.

De “Design Wall”

(lees; flanellen laken)

kwam goed van pas.

De blokken er tegen aan en zoeken naar een goede verdeling.

En dan blokje voor blokje op maat snijden,

en onder de naaimachine halen.

Ik ben niet zo van de naaimachine,

maar dit keer…

Geweldig! 

Zo leuk om die blokjes te zien wanneer ze eenmaal werkelijk

aan elkaar vast zitten.

Geeft ook weer een heel ander gezicht.

Enig om al die 121 blokjes weer eens voorbij te zien komen……

Een quilt boordevol leuke herinneringen.

Mijn ‘hekkesluiter’ zit bijna helemaal in elkaar.

 

En dan mag ik gaan beginnen aan de rand.

Geen hexagonnen, er zitten een aantal ideeën in mijn hoofd,

eerst maar eens gaan tekenen en dan laat ik het jullie zien.

Fijne zondagavond

tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!

inpakken en wegwezen

Op vakantie gaan is heerlijk, en een koffer pakken zo gepiept, 

maar je quiltkoffer? 

da’s een heel ander verhaal!

Dat moet kloppen, want dat ‘koop je niet eventjes’. 

En dus ben ik bezig, 

al dagen.

De Antique van di, die is aan de beurt deze zomer. 

Het zou toch zo heerlijk zijn om daarvan de top af te kunnen krijgen.

 Ik droom ervan om de quilt nog ergens in augustus naar De Frottende Freule

 te kunnen brengen om door te laten quilten!

Het zijn niet alleen de broderie perse blokken die nog mogen. 

Ook de twee laatste blokken mogen ook nog. 

Die zijn bijna klaar, 

en mogen als klusje mee voor in de auto

Maxime wil niet meer mee, dat is jammer

 (zelfs een beetje verdrietig, maar het hoort er allemaal bij natuurlijk). 

Het enige leuke is dat haar 60 liter krat nu leeg blijft…… 

LEEG?

 Quiltspullen erin!

Wat ik toen nog niet wist is dat een stukje van mijn topje af zou snijden ….. 

en een aunt becky nu echt niet op die vinger kan. 

Maar de kist is gepakt, die quilt ligt onderop, en wie weet, over een paar dagen… 

En Maxime? 

Uiteindelijk toch mee, voor een stukje, die vliegt eerder naar huis.

 Maar dat krat? Die is nu al ingepikt!

Er is meer dat af gemaakt mag worden! 

De Stonefiels. nog een blokje of 15 ofzo. 

Geen idee eigenlijk. 

Wat ik wel weet is dat ze nu allemaal voorbereidt zijn.

En bij de  blokjes links ging het dus fout!. 

Ik heb zo vaak gezegd voorzichtig te snijden. 

Hoe ik het gedaan heb? Geen idee. 

Onhandig is het wel. 

Gelukkig kan ik met rechts nog lekker patchen!

En dan deze, 

DE ZEUREN!

gequilt, als ik strakjes weer terug ben nog even biezen. 

Maar ik ben er super blij mee. 

Wat een leuke quilt, 

en wat enig dat zo vele van jullie nu ook begonnen zijn!

En wat een leuke herinneringen. 

Nantes, een reisje met mijn Zeuren, een heerlijke vakantie 

op het Franse Platteland van Betty

 met heerlijke meiden, goed eten en lekker weer!

En daar zal ik altijd aan blijven denken als ik deze quilt zie. 

Van de winter lekker op de bank, 

Daar komt ze helemaal tot haar recht!

zo en dan nu ‘koffer dicht’,

 laatste spullen erbij en dan lekker op weg.

En wat ik uiteindelijk maak? 

Doe? 

weet ik het, misschien lig ik wel een hele zomer te lezen! 

Maar de gedachten dat het allemaal mee is,

 is wel heel erg fijn.

Tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!