Posts tonen met het label maxime. Alle posts tonen
Posts tonen met het label maxime. Alle posts tonen

maandag 17 maart 2025

Gerommel


Bijna al mijn schatten bij elkaar.
Tuur ontbreekt op deze foto.

Freddie komt nog steeds bij ons logeren,
onze "klein-hond"
Het is een schat, een onvoorstelbare knuffel.
Super lief in huis en buiten niet te houden.

Zijn pootje, van de pitbull aanval vorig jaar,
was weer ontstoken. Er is weer wat medicijn tegen aan gegooid,
heeft hij pijnstilling gehad en heeft het ook nog 
eens allemaal effect gehad. Goed nieuws,
nu maar hopen met grote hopen dat dit 
het laatst is aan zijn pootje.
Dat Freddie eindelijk gewoon lekker Pup mag zijn.



af gelopen woensdag was er bee bij Wilma thuis.
Vaak probeer ik dan op de fiets te komen.
Het is maar 12 kilometer, een minuut of 45.
Fietsen door een stukje polder.
Wat altijd weer blijft boeien.


Dit is echt geen straf. 
Mooie weide vogels, zoals deze Schooleksters


Voor mij is dit gewoon genieten.
Heerlijk die dreigende luchten, zware wolken en zelf
vooral lekker droog blijven!

We hebben een heerlijke dag gehad, en om dan weer lekker
terug te gaan op de fiets is super fijn.
Inmiddels in sportkleding, want na een dag
zitten is wat extra beweging geen slecht idee.

Op donderdag weer in de winkel,
er was applicatie cursus.
Middags zijn we druk bezig geweest met het maken 
van kits.
Wij realiseren ons dat Nantes weer voor de deur staat
en zijn de voorbereidingen deze week van start gegaan.

De bakken worden leeg getrokken en weer gevuld.
Altijd een heerlijk karweitje.
Nou Karweitje?
Zeg maar gerust Karwei, maar dat maakt niet uit.
Stukje bij beetje komen we er wel.


Toen ik zaterdag de winkel uitging
zag dat er zo uit!
Bakken vol met gesneden fat quarters, 
maar nog niet gevouwen.

Tassen vol met les materiaal,
er was Stitching Story en Applicatie les.
Over Applicatie les gesproken,
die is inmiddels weer ingepland in Zutphen
Het komend seizoen ben ik niet alleen in Zutphen,
Dan hoeven jullie niet te reizen, maar 
doe ik het. 

En zo rommelen wij hier wat aan.



Zo bakte ik sinds lange tijd weer eens een appeltaart,
die mag nog wel wat verbeterd worden.
"ik bakte er niets van"
Gelukkig is het alleen voor Frans en mijzelf.


Sinds de borduurbee bij mij thuis,
ben ik weer aan het borduren geslagen.


Komen er rozen in de bloemenvaas en een slinger rond het 
huis. Het ziet er allemaal simpel uit, maar met
al het tellen is het dat zeker niet.

Op maandagochtend sport ik altijd.
Op de fiets naar Vathorst, 
Sporten,
en vandaag een wandeling met een sport-vriendin.
op de fiets weer naar huis.
Ik heb mijn beweging vandaag wel gehad.



En waar ik naar de sport fietste stapte frans
op de fiets voor zijn vrijwilligerswerk hier in het 
dorp. "de Tuinman"

De wassen draaien, ik ga snel even douchen,
dan naar Aaf. Die gaat stoffen vouwen voor ons.
Het is een team-vriendinnen-effort
wat een cadeautjes allemaal.

Fijne zonnige week,


Juud

Rembember; Better finished than perfect
 

zondag 8 september 2024

Je mist meer dan je mee maakt

 Je mist meer dan je mee maakt.

Ik zeg het geregeld.

Gisteren was het ook zo een 

"je mist meer dan je mee-maakt-dag"


Peet en ik waren samen onderweg naar Amsterdam,

om een groep Australiërs welkom te heten.

Sommige dames in het gezelschap kennen we al,

en maakt dat de hereniging nog meer bijzonder.


We zouden na het vertrek van de Australiërs zelf ook

weer huiswaarts keren.

Er is altijd nog wat te regelen en dan zou ik naar Spakenburg.

Daar werd gisteren een van de Spakenburgse Dagen gehouden.

Dagen met een wel heel 

bijzonder optreden!



Wilma en Robert


Deze twee schatten hadden zich namelijk
voor deze gelegenheid voor het eerst 
vol in klederdracht gestoken.

Wat had ik ze graag Life willen zien,
maar helaas was er een zieke in Amsterdam,
en om dan de winkel 
on-bevrouwt te laten kan natuurlijk niet.



Gelukkig laat Wilma ons met foto's 
mee genieten.



Als 'troost' ga ik even shoppen.
Lukt prima in Amsterdam!


Jann Baker van Tambourine to Tilba 
is met een groep Australiërs en een Amerikaanse dame op stap.



We gaan op het Zoldertje zitten en nemen de tijd voor
een babbel, een show en tell,
wat heerlijke verhalen,
en laten uiteindelijk de hele bups los om te shoppen.


Ga ik met Heather op de foto terwijl ik bij de
Haan en Wagemakers de honeurs waar neem.

Grappig hoe je toch een beetje 'verloren' bent 
in Amsterdam.
Natuurlijk heb ik wel mijn vrouwtje-gestaan
en mijn best gedaan.


Het leven in Amsterdam gaat lekker door,
met veel toeristen, paard en wagens, trams,
wiet rokend, bellend, etend, fietsend, fotograferend
kris kris door elkaar.

Wanneer er twee amerikanen in de winkel komen
maken ze daar ook een opmerking over.
Hoe druk het wel niet is in Amsterdam,
al die mensen, al die fietsen, al die chaos.
Op mijn vraag waar ze vandaan kwamen 
kwam het verbluffende antwoord;
New York City!
Het is dus maar wat je gewend bent.


Hoewel ik er maar weinig van mee krijg


is het ook bij de buren "beneden"
gezellig.


Ook hier is een show en tell gaande.
De tafel vol met bee-ende dames.

en dan de beestjes.


Maxime en Tuur zijn vanochtend thuis gekomen.
Ze hebben de nacht doorgereden.
Met wat eerste boodschappen ben ik naar ze
toe gegaan.


En terwijl de baasjes zelf even hun mandje opzochten
heb ik op Freddie gepast.

Het ziet er allemaal heftig uit.
Een dikke opgezette poot waar twee 
pinnen uitsteken.

20 dagen bench rust, niet op lopen,
alleen om zijn behoeftes te doen.

Freddie heeft lekker tegen mij aan gelegen.
Het is een lief beestje en hopen we natuurlijk
allemaal dat hij elke dag stukken beter wordt.


En dan is er ook nog een kat, Pablo, die nu nog niet
naar huis kan!
Samen met Maxime ben ik even bij hem op bezoek
gegaan.
Het is allemaal best heftig voor dit jonge stel.

Niemand krijgt het in het leven voor niets,
en we zeggen het vaak tegen elkaar;

"Tel je zegeningen"

Ik wens jullie nog een hele fijne zondag toe.


Tot blogs,



Juud
(een gelukkige moeder met de kinderen weer 
lekker thuis)

dinsdag 1 januari 2013

Een lege bladzijde.....

De dag na de apotheose....
"He he" is dan eigenlijk het enige wat er in mij opkomt.
Leuk dat het er was, fijn dat we het met onze dierbaren hebben mogen vieren,
en wat heerlijk dat het weer gewoon 1 januari is.
Nagenietend van een kerst met de zus van mijn moeder, een tweede kerstdag met vrienden en geheel volgens traditie Oudejaarsavond met Sjoerd, Yvonne en kinderen.
Kaasfondue, oliebollen, prosecco, en iets dat echt niet lekker was en nu gelukkig op en weg is, en..... heel veel vuurwerk!
Heerlijk,
Siervuurwerk?
Welnee!
Het liefst heb ik dat het knalt en zo hard mogelijk.
Onder het mom "out with the old and in with the new"
werden er drie matten uitgerold, oh heerlijk!
Van 30.000 naar 50.000 naar een mat van 100.000 knallen.
De straat vuurrood en wij weer genietend binnen uit de regen,
kijkend naar het moois dat afgestoken werd.
 
Gisteren nog gewoon gewerkt, in een uitgestorven pand, een handje vol collega's.
Ik was als eerste binnen en heb uiteindelijk ook de lichten weer uitgedaan.
Over een verlaten snelweg eerst bij de Intratuin langs,
voor een gezellig bolletje,
een nieuw plantje,
voor vandaag, zodat het nieuwe jaar ook 'fris' beginnen kan.
 
Want zeg nu eerlijk, dit ziet er toch leuker uit dan de kerstboom hieronder.
De Kerstboom met een verhaal.
 
 
 Maxime zal begin April naar Oeganda vertrekken,
samen met een groep van 13 kinderen en drie begeleiders.
Op haar school is ze al sinds juni vorig jaar bezig met
 
(klikker-de-klik naar het project)
 
En worden er op allerlei wijzen geld ingezameld, voor de stichting die ze gekozen hebben om te ondersteunen,
 
(klikker-de-klik naar het project)
 
Een van de acties was het verkopen van kerstbomen.
De actie was een succes, de door ons gekozen kerstboom ietsje minder.
Daags na de kerst lagen er al meer naalden onder de boom dan aan de boom....
Laten we het erop houden dat we ons kind en haar project gesteund hebben.
En we ontdekt hebben dat oudejaarsavond zonder boom meer dan goed te doen is.
 
Voor haar dus een spannend jaar. Voor het eerst op reis zonder ouders naar een werelddeel waar wij nog nooit geweest zijn en die zo totaal verschillend is van de luxe waarin wij leven.
Ze stapt er met een jeugdig vertrouwen in.
Maxime is de 4de van links
Super leuk voor haar en wat een ervaring dit worden zal!
 
Ook Frans heeft plannen voor een volgende wandeling,
dit keer is er geboekt voor Corsica, het zou Europa´s zwaarste wandeling moeten zijn. Ik hoor praat over touwen, haken en dergelijk, ik vertrouw er maar op dat de mannen voorzichtig zullen zijn. Maar geen lange afstands wandeling zonder training en geen training zonder Sjaak.
 
 
 Hier staat hij even bij collega wandelaar `takkie` het hondje
van Jip en Janneke.
Gelukkig zijn er geen hondentuigjes voor bergwandelingen en dus tippelt Sjaak rustig over Neerlands bodem.
 
Zelf heb ik ook een trip geboekt!
Ja Ja een heel weekend naar Eerbeek,
om het nieuwe quiltjaar in te ´patchen´, dit doen we al jaren.
Dat was altijd in november, maar aangezien dat dan aan het begin van de komende Apotheose is, dachten we dat januari een geschiktere maand zou zijn.
Dit keer hebben we ´gasten´ mee, een de grote onbekende en een goede bekende.
Maar daarover later meer, over twee weken is het zo ver!!
 
 
Natuurlijk zit ik op mijn kamertje wanneer ik dit neerschrijf.
Op de grond liggen deze.
En dit zijn de voorbereidingen van de 4de rand van Jane.
 
Laat ik daar nu maar mee verder gaan.
 
Fijne dag,
 
Juud