We have arrived,
Wij zijn er!
Vanochtend reden we het laatste stuk,
dat altijd langer is dan verwacht.
We hebben het geluk dat we al kunnen uitpakken,
en gaan we van dit,
Naar dit, met.....
Deze jonge scouts, met sterke armen,
en benen. Voor we het wisten was de vrachtwagen leeg.
Z*A*L*I*G
Dit scheelt ons enorm veel werk, tijd en energie.
wanneer we naar binnen komen, zien we gelijk
een bekende;
Loes Roos, de moeder van Wilma
heeft haar eigen tentoonstelling!
Quilts uit Spakenburg.
Voor we het ons beseffen zijn
we aan het uitpakken, hangt er een eerste quilt
en staat de kast al.
Wat een geluk, we schieten gewoon al op.
En omdat we toch de tijd hebben,
en het heerlijk rustig is,
en we tafels tot onze beschikking hebben,
gaan we even door.
Komt La Reine van Wilma Malenstein
op een mooie plek te hangen naast de
Hortus Botanicus van Renee Ferre.
We komen nog meer bekende tegen!
Leuk om chaos te zien veranderen in meer
structuur.
De kast is al bijna klaar.
Komt Amsterdam na ons binnen,
en zorgen wij ervoor dat ook daar alle
tassen met balen stof leeg komen.
Ook de antieke quilt van het
Quilters Gilde mag hier hangen,
het blijft een prachtige quilt.
Ook de tentoonstelling van Loes Roos,
Bunschoten/Spakenburg
krijgt als meer gestalte.
Wat bijzonder om haar hier te zien.
Tegen zes uur besluiten we dat het voldoende is geweest,
we zijn alle drie enorm opgeschoten. Morgen is er
weer een dag.
We rusten nu even lekker uit,
straks gaan we eten,
en dan zeer waarschijnlijk op tijd op bed.
Tot blogs,
Tot in Nantes,
Juud en Peet
Remember; Better finished than perfect
