dinsdag 23 juli 2019

IJsland, 22 juli

Het is half 10,
iedereen lig alweer op bed.....
Komt het van de lucht?
Zit iedereen nog op Europa tijd?
Geen idee,
ons is het te vroeg.

Frans ligt op de bank lekker met een boek,
op zijn gemakje.
Ik zit aan tafel en kijk over het meer
zo het dal in. 

Eerst een verslag,
er gebeurd zoveel dat je het anders 
zou gaan vergeten.


We gaan deze ochtend naar Husavik,
een havenplaatsje in het Noorden.
"whale capital of the world"
(natuurlijk)


We zullen ook om Puffin Island varen.
De Paparaaiduiker.
Beide foto's heb ik van het internet.
Iphone kan veel, maar kan niet I-alles.


Eerst rijden wij weg van ons logeer adres.
Het gele 'gebouwtje' in het midden, daar
logeren wij nu.


Het duurt niet lang of we rijden het
havenstadje in.


En omdat het zul lekker weer is,
drinken we dit keer onze koffie buiten.


Voor we het weten hijsen
wij ons in niet alleen lekker warme pakken,
maar ook veiligheidspakken.
Het water is behoorlijk koud en 
beschermt dit pak je mocht je overboord vallen.



Geweldig toch!


Onder God's huis verlaten wij de haven.
Zal toch niet toevallig zijn dat deze
kerk juist hier staat?


Ik vind het een plekje hoog op de
boot.
We varen langs puffin island en zien
duizenden papegaaiduikers. 
60% van de Papegaaiduikers wonen en broeden
op IJsland. 
Ook hier loopt de populatie terug, het is
gewoon te warm aan het worden.

De biologe aan boord verteld
honderd uit over deze beestjes,
maar haar engels is niet zo 
best. 
Na een tijdje wordt het
verhaal 'gezoem' op de achtergrond.
Het maakt ook niet uit. 
Wanneer vaar je nu over de Artic Sea?


Walvissen, wij hebben ze gezien.
Foto's maken lukte niet.
Altijd net te laat, en dan ben 
je drukker met het maken van een foto
en vergeet je haast te genieten 
van hetgeen je ziet.
Ik heb er video's van gemaakt,
maar ik weet niet hoe ik ze moet 
uploaden op mijn blog. 

Enfin, het mooiste 
(vind ik) is de staart wanneer het kolos
weer onder water verdwijnt.

We hebben alleen Bultrug walvissen 
(klikker de klik naar een walvis video op IJsland)
gezien.
Deze video laat goed zien 
wat wij gezien hebben.


We zijn lang op het water geweest,
in totaal zeker 3 1/2 uur.
Frans dacht wel een kilometer of 
10 uit de kust.
Eerlijk is eerlijk, op het laatst was het ook wel mooi
geweest.


Eerst hebben we wat geluncht en toen het 
Walvismuseum in.
Mijn hand houd ik hier naast een tand van een potvis!
De kaak zelf was 14 meter lang!


Of dit dan!
Frans tussen de kaken van een walvis.


Ook ligt er een skelet van een Blauwe Vinvis.
Je weet niet wat je ziet,
30 meter lang!

We verbazen ons, 
dat deden we al, maar nu misschien eens te meer.
Zo'n reus zwom gewoon langs de boot
waar wij in zaten.

We zijn de hele dag bezig geweest
met deze twee activiteiten.
We waren er gewoon moe van!
Hoe kan het?



Na al dit "op het water" werd het tijd voor
"in het water" 

En zijn wij doorgereden naar,

Je kunt in mijn ogen niet in 
IJsland zijn en niet in een natuurbad zitten.

Dit bad is in 2004 geopend, op de plek 
waar al eeuwen lang heet water baden
genomen worden.
Het ruikt wel wat naar zwavel, maar niet op
een vervelende manier. 


Het water dat aangevoerd word is 
130 Graden en wordt terug gebracht naar
38 tot 40 graden.
HEERLIJK!



Je kijkt uit op het meer van Myvatn,
de omgeving zijn voornamelijk
zwarte lava velden.
Het lijkt de maan wel.


Het is gezellig druk.


En hup daar is de familie "Selfie" weer.


Ik had toch gezegd zwarte lava velden?
Ook het bad is bekleed met een zwart gravel.
Niet dat je daar überhaupt iets van ziet. 

Het water is groenig blauw en zorgt 
ervoor dat je huid direct zacht aan voelt.


Het is heerlijk,
we dobberen, kletsen, zitten op ons gemakje,
kletsen en dobberen nog wat.


Echt een super leuke ervaring.


En dan weer terug naar 
"onze" boerderij, nog een nachtje en dan 
gaan we weer verder. 

Morgen gaan we richting
Egilstadir, aan de oostkust van IJsland.

Wat de reisgids erover zegt?

Egilsstadir is know for being exceptionally
hot in summer 
(at least for Iceland)

Hmm zou mijn wollen muts dan 
niet op hoeven?

Tot Blogs,


Frudith

Remember; Better finished than perfect

maandag 22 juli 2019

IJsland, 21 juli

Terwijl de gastvrouw druk bezig is 
in de keuken met de voorbereidingen voor het avondeten
nestel ik mij in de openbare ruimte
om te bloggen.



Het uitzicht is, vinden wij, adembenemend mooi!
De luchten, de kleur van het water,
het veranderd constant. 
En wij?
Wij zijn zielsgelukkig!

IJsland moet je beleven om het te kunnen snappen denk ik.
De valleien zijn soms zo groot dat je er met gemak 
een stad in kwijt zou kunnen. 
Kilometers ver kun je kijken, zonder vervuiling van wat 
dan ook. Geen windmolens, geen treinen (zijn hier ook helemaal niet)
geen snelwegen, geen files, geen drukte, nergens is haast. 


Ik denk niet dat ik ooit op een plek ben geweest
waar het zo rustig, stil en vredig is.
De lucht is hier zo schoon,
IJsland is een weldaad voor lichaam en geest.
(of je moet een feestbeest zijn dan ga je hier dood!)

De bergen zijn hoog, hoger dan ik gedacht had
en heeft ons huur autotje het er soms maar knap lastig mee.

Mijn dag begon vroeg, al om 06.15 uur was ik
gedoucht en opgemaakt.
Frans brengt mij in een zin terug in de realiteit,
"kom je nog terug naar bed?
het is pas 06.15!"

Tja dat heb je wanneer het toch maar altijd min of
meer licht is en blijft.

Vandaag hebben we heel wat kilometers afgelegd,
ruim 200 en dat is hier veel.
Er is geen super snelweg waar je met 150 over heen
kunt razen. 
De snelheid is beperkt tot maximaal 90 kilometer
per uur. 
Daar komt bij dat je bergen over gaat, het veel slingert
en je gewoon niet opschiet.

Maar "opschieten" dat is hier ook helemaal niet de bedoeling.



En dus rijden wij op ons gemakje naar
Akureyri, de meest Noordelijke stad in IJsland.
Met slechts 17.000 inwoners.




Met uitzicht op de haven eten wij op
5 hoog onze lunch.


Bij Strikid!


Die IJslanders kunnen er wat van hoor.
Alweer een hippe tent, 
mooi ingericht, niet te veel, maar net goed.



Duidelijk met een Scandinavische invloed. 
De zalm was verrukkelijk!


En het gezelschap? We zijn alweer 26 jaar 
samen, zo lang voelt het helemaal niet. 
Het is dat de rimpels ons anders vertellen,
en Maxime toch echt niet meer een 
meisje te noemen is, 
maar anders.....
Jong van Geest!


Kijk dit is de landingsbaan van Akureyri.
Weer eens wat anders dat het overvolle Schiphol.

Aan het eind van het fjord waar Akureyri aan ligt
vind je dit vliegveld.


Draai rond je as en je ziet de haven.
Over dit fjord gaat de weg, een soort van 
Lelystad Enkhuizen dijk, maar
dan wel een stuk korter.


Na de lunch, het is zondag en dus zijn 
alle winkels gesloten! Frans Happy ik minder happy, 
rijden we verder. 


Het doel van de dag is de waterval bij 
Godafoss,
Waterval van de Goden.

SUPER TOERISTISCH!
Je zou het haast druk kunnen noemen.


De wandelpaden zijn zelfs geasfalteerd!




Natuurlijk moeten we zelf ook even vereeuwigd worden
op deze plek.


Na een korte wandeling bij de waterval
gaan we direct door naar ons 
overnachtingsadres. 

De rest van de dag doen we lekker niks,
bloggen, woudfeut, kletsen,
wat PATCHEN, en het avondeten.

Lekker op ons gemakje!

Jullie een hele fijne maandag,
wij gaan vandaag 
"Whalewatching en naar Puffin eiland"

Morgen weer meer.


Frudith


Remember; better finished than Perfect






zondag 21 juli 2019

IJsland 20 juli

Wat we vandaag gedaan hebben?

Vest gekocht,
koffie gedronken,
Zeehondjes gekeken, 
nog meer zeehondjes gekeken,
gewandeld,
geluncht,
Rots bekeken
over het strand gewandeld.
avondeten.
Klaar.

Dit is het, echt, meer kan ik er niet van maken.
Nou da's niet helemaal waar natuurlijk,
ik kan vertellen, verhalen vol.

Dus als je even tijd hebt deze zondag,
de zondag waarop mijn zus 
haar verjaardag viert!
lees dan 'even' met mij mee.


Het schiereiland ten noorden van Hvammstangi
hebben we vandaag gereden, het lijkt klein, maar was toch
ruim 100 km.
Sterker nog;
we hebben er de hele dag over gedaan.



Gekke jongens die IJslanders,
gekke meisjes ook!

Lysi......
Olie?
Bij het ontbijt?
Met lepels erbij?
huh?


Levertraan!
Een lepel vol,
voor de liefhebber!
Er waren geen liefhebbers vanochtend!

De eigenaar van het Guesthouse heeft 
gisterenavond mee gegeten, 
hij is het vast die het eet.


Frans in elk geval niet,
die waagt zich (en dat is al heel wat!)
aan de YogiTea, wordt hij "relaxed" van......


Het was het proberen waard.


Hij ging in elk geval heel relaxed mee de 
Wool Factory Shop Kidka in.


Maxime stuur ik een foto met de passende tekst
"mooi nieuw vest gekocht"
Het rood/geel op de schouders is gevilt, het stelt
het stromende lava voor.
Het zwart grijs van het vest de zwarte as stranden van IJsland.


Omdat de koffie gisteren zo lekker smaakte in 
het Kaffihus zijn we nog maar een keer terug gegaan.
"hier drinken wij altijd koffie wanneer we
in Hvammstangi zijn"

Overigens wordt hier opvallend veel Duits gesproken.
Er zijn veel Duitsers die zich hier voor de rust
en de kalmte, de schoonheid van het landschap,
de relaxte levensstijl van de IJslanders zich 
permanent hebben gevestigd. 


Er is ook een strand op Hvammstangi,
nu nog die 25 graden en dan snel genieten,
want voor je het weet slaat het weer weer om.


Staan we hier nog even te genieten naast
de weg en zien we de wolken
al aankomen.


En dan duurt het niet lang meer of de 
vuurtoren is nauwelijks te zien. 
Dat was herkenningspunt 1 op de 711.
Overigens geen geasfalteerde weg hoor,
het is een verharde grind weg,
vol met gaten en kuilen.


Bij Hamarsrett zien we deze cirkel.


Het is een hok waarin schapen gedreven worden,
om te scheren? voor het vlees?
Elk hok is verschillend van grote
en correspondeert met de grote van de boerderij
waar de schapen naar toe gaan.


He dat kennen we!
Bij een woonhuis hangt de vis te drogen!
Misschien moeten we het toch proberen......


Onderweg pikken we nog een lifter op,
een Spanjaard die ook graag de Zeehondjes wil zien.

Niet echt bijzonder hoor,
bij Lenie het Hart zijn we ze ook tegen gekomen.




En twee jaar geleden vielen we haast van de stank 
van die beesten om in San Francisco.
Daar ligt een hele kolonie bij Pier 39 uit te rusten,
te ruziën en te vreten.

Dat was hier wel anders. 
Op een veilige afstand in zee,
zwommen ze ook zo een beetje voorbij.



Dit restaurant maakt vast bekend dat ze op
vijf minuten bij ons vandaan zijn.
Aangezien het lunch tijd is.......
Prima oplossing.

Onderweg komen we een bord
tegen voor nog een 
Zeehondjes strand.

"zouden er hier meer zijn?"

Ach wat maakt het uit,
we zijn er nu toch en stappen we de 
auto weer uit.

De wandeling is dit keer wat langer,
maar er is niemand die de stappen telt
of zegt wanneer we klaar moeten zijn.

Goh die thee, die ik niet eens gedronken heb,
helpt echt.
We ont-stressen helemaal,
of waren we gewoon al niet gestresst?


Ik heb geen zeehond gezien,
de beloofde 10 tot 12 die op het strand zouden 
liggen hadden zeker pauze.

Wel op het strand waren schapen.
Ook badgasten,
zonder handdoekje,
maar minstens zo leuk!


Kijk daar loopt mijn vest!


En weer raakt het helemaal bewolkt.
Wat ook weer mooie plaatjes oplevert.


Ik rijd het restaurant voorbij,
het is Frans die een bord ziet staan.
Maar zeg nu eerlijk,
op bovenstaande foto zie je echt NIETS.


Eenmaal op de parkeerplaats staat het er dan toch.


Binnen is het licht en gezellig,
het menu staat keurig op het 
schoolbord geschreven.


Wij gaan voor de vissoep die werkelijk 
HEERLIJK was. 


Na de lunch zijn de wolken weer weg,
en hebben we een prima zicht!
In een tijdsbestek van een 40 minuten
rijd je weer in een nieuwe wereld.


In een wereld waarin je overal 
kerkjes ziet. 
Kerkjes die wel leeg zullen staan, 0% van de IJslanders
van 25 jaar gelooft nog in het scheppingsverhaal.
Hoe dan ook, 
ze staan geweldig mooi hier in het landschap.
Overigens deze wijsheid haal ik gewoon van 
het internet! 


We zijn op weg naar Hvitserkur
De IJslandse Trol, Dinosaurus.
Volgens Frans is het een drinkende ezel.
(relax!)


We lopen over het zwarte as strand er naar toe.


Het is een aandoenlijke rotsformatie.


En willen we er natuurlijk ook bij op de foto!


Op ons gemakje lopen we over dit
bijzondere strand.


En kan ik het niet laten om onze namen
die samengevoegd

Frudith


zijn te schrijven in het zand.

Waar we gisteren in het Guesthouse zijn blijven eten,
en waar vanavond Forel werd geserveerd
(wat ik niet zo lekker vind)
gaan we vanavond uit eten.
Boven het Zeehonden-Museum......


Aan de haven.


Het ziet er geweldig leuk en gastvrij uit.


En zitten we aan het grote raam,
met uitzicht op zee en de haven,
in de avondzon!


Geen idee hoor, 
maar ik denk dat Frans er
'interessant' uit wilde zien voor de foto.

"de Denker"

(tuurlijk)


Onze drankjes!
Als of we op Ibiza zitten aan een 
super cocktail.
Niets is minder waar, ze hebben
hier op IJsland de lekkerste Lemonade!


Terwijl de zon verdwijnt achter
alweer een wolkendek
verlaten wij het warme restaurant en stappen
zo de wind en de kou weer in.

Terug naar de Guesthouse.
Ze zitten vol,
35 gasten, maar om half tien is er niemand
in de gemeenschappelijke ruimtes.
Het huis is in diepe rust......



Weet je het is koud,
en zonnig en 
mistig.
Heb je om je te beschermen van de wind
een goede jas nodig,
een muts, met daarover heen een capuchon,
wanten of handschoenen,
maar wij vinden het GEWELDIG.

Het land is overweldigend,
het is leeg, ruim, ruig, kaal,
mystiek, groen,
zijn er heuvels, en paarden,
heel veel paarden,
en voelen wij ons mazzelaars
het samen te mogen ontdekken.

Morgen reizen we weer verder,
richting Myvatn.



We zijn benieuwd.


Remember; Better finished than perfect!