zondag 25 juni 2023

Cowslip lesdag twee

 

Dag twee is een feit. 

It's a pity the two days of teaching are over and done with. 

It was so much fun, a great bunch of lovely ladies.

Some of them met for the very first time,

got reacquainted, or have been quilting buddies for 

a long time already.

Het was H*E*E*R*L*I*J*K,

voor mij bijzonder om nu eens in Engeland les te

mogen geven.


Vanessa will continue her travels in Europe and
will go back with a brand new Rosamunde project!
Hoe leuk is dat, ben je op vakantie in Engeland vanuit 
Nieuw Zeeland en ga je tijdens je vakantie workshoppen bij twee 
Nederlandse dames!"


Gin goes in, fun comes out.
Ook zonder Gin ging dat prima!


Moet ik nog meer zeggen?
Het was gezellig, mega gezellig!


Squeeks had het heerlijk,
ze zat de hele dag bij ons in de workshop ruimte.


Ze vind het heerlijk om aangehaald te worden,
komt al miauwend op je af.
Een lieve aanhankelijk beestje.


Zie hier de ruimte waarin we twee gezellige dagen
beleeft hebben.


Voor de lunch steek je alleen even het erf over
om bij The Cafe lekker te lunchen.


Ook zo fijn om na de lunch gewoon op te 
kunnen stappen en de boel vooral de boel
te laten!


De eerste sterretjes worden gemaakt.


En komen ook hier de borduurwerkjes 
op tafel. Ze hebben gezien dat ik aan het
borduren ben geslagen, enig vind ik het. 


We hebben voldoende voorbeelden bij 
ons om de uitleg te ondersteunen.


The Thingy is het meest favoriete tooltje.
Wat 'the Thingy" is?
Het wieltje, een Appliquatie tool waar je niet zonder kunt.
Ook een eye opener was de Clover werkmap.
Grappig om te zien hoe gereedschap dat voor mij/ons 
heel gebruikelijk is voor een ander compleet nieuw kan zijn.


En de kletspraatjes, zo gezellig.
Even babbelen in de deur opening, want vandaag
was het ook hier (net als bij jullie)
behoorlijk warm.


Geen idee hoe Andrea het voor elkaar heeft 
gekregen, maar haar middenstuk
is toch echt grotendeels klaar.


Deze foto mocht ik van Henhousehomemade gebruiken,
je vindt haar op Instagram.
Ze vat het weekend treffend samen;

Ice cream and quilts!



Over smalle weggetjes, met hoge struiken
aan weerszijde rijden we terug naar
onze B&B.



Het uitzicht blijft om te smullen,
en kom je iemand tegen?
Dan even in zijn achteruit om de
ander te kunnen laten passeren.
Uiteindelijk kom je altijd thuis.

Het zijn leuke dagen geweest,
geweldig om nu dan zelf 
eindelijk eens Cowslip gezien te hebben.

Vanavond hebben we met Jo Colwill gegeten,
volgend jaar komen we weer.
Niet voor twee dagen maar voor vier,
we gaan er een retreat van maken.
De plannen vlogen over tafel!


Tijd om naar bed te gaan,
morgen verplaatsen we ons naar de kust.


Tot blogs,

Peet en Juud uit Cornwall


Remember; Better finished than perfect

Cowslip les dag 1 deel twee

 Schrijf ik net dat het internet zo super traag is,

om tot de ontdekking te komen dat mijn bericht in 

no time op Facebook geplaatst wordt.

Dan beginnen gelijk mijn vingers te jeuken.


Het Aller Aller leukste van het geven van een workshop
is de opwinding van de deelneemsters.
Leuk om elkaar (weer) te ontmoeten, om lapjes te aaien,
hier en daar een tip op te pikken,
de oh's en ah's over de leuke tasjes,
blikjes, rieten mandjes, het zuchten over het kiezen
van het PERFECTE lapje, het mee kijken met elkaar.

De gene die het verst heeft gereisd is Vanessa,
ze komt uit Nieuw Zeeland.
Haar man is reliving his youth at Glastonbury.
Daar wordt dit weekend een muziek festival gegeven.
De grootste ter wereld, so they say.
(what do I know?)


En met de zekerheid dat Sir Elton John er is, en mogelijk
Paul McCartney in zijn "possie" mee neemt zal
ongetwijfeld aanlokkelijk zijn.

Vanessa is er blij mee! Perfecte timing,
nu kan zij lekker naar ons!


En maakt ze hier een begin aan Rosamunde om straks
in Nieuw Zeeland verder aan te werken.
Van Hoevelaken naar de andere kant van de wereld,
heel bijzonder.

Opvallend is dat de dames veel snijden met het rolmes.
Zelf teken en knip ik altijd, maar de meeste
zitten hier met hun mes in de aanslag.


Er wordt hard gewerkt, tussen de middag
zitten we met ons allen in The Cafe te eten.
Werkelijk geweldig om even het erf over te steken,
langs de grote schuur waar 150 dames van 
The Gild samen zijn gekomen voor hun 40e verjaardag.

Squeeks, het zwarte kleine katje gaat
al miauwend over het erf, laat zich aaien
en komt af en toe in de lesruimte kijken.


Middags komt Jo met ijs, er is hard gewerkt
het zonnetje schijnt, en we zullen het vast verdiend hebben.
De ijsjes nemen gretig aftrek.
Het is goed vertoeven bij Cowslip!


We zijn uitgenodigd om bij Jo te komen eten.
Voordat we dat doen gaan we even in de andere lesruimte
kijken. Ik zie een grote mooie quilt en wordt
gewoon naar binnen gezogen.

Binnen staat een vriendelijke dame met een 
prachtige vlecht in een lieve gebloemde jurk,
het is Cat Rowe,
Textile Artist and Tutor.
Op mijn vraag of zij ook quilt liet zij ons haar quilt zien!


Het is een jaar, elk kwadrant is een maand,
de maand is verdeeld in cirkels, elke cirkel
heeft een thema.
Ook de Summer Solstice staat erop,
en de kortste dag uiteraard ook.
In de ring van de regenboog zijn met streepjes
alle dagen van het jaar geborduurd.

Je kunt eens ergens binnen stappen.
Dat niet alleen, ze blijkt ook bij Jo te logeren en zit
later lekker met ons een stukje zalm weg te happen.

Hoe leuk wil je het hebben?


Bij een waanzinnig grote open haard,
gezellig met de lampjes aan,
op tafel de kaarsen, want eten bij kaarslicht
is toch wel heel erg leuk.


Die zalm kwam uit een heuse grote zwarte aga.
Hoe Brits wil je het hebben?
We hebben het gezellig, onderwerp van gesprek?
Quilts, Quilts en Quilts, oh en shows en workshops.



De badkamer is groter dan onze slaapkamer thuis.
Midden in de ruimte een vrijstaand bad,
gordijnen voor een klein raam die rijk over de grond gaan,
een schommelstoel met quilt,
een wasmand voor een gezin van tien.
Laten we maar stellen dat ik er even rustig voor
ben gaan zitten.


Alweer een geweldig dag beleefd.


Tot blogs,


Juud en Peet in Cornwall

Remember; Better finished than perfect


zaterdag 24 juni 2023

Cowslip les dag 1

Het blijft een beetje gek om zomaar in Engeland les te geven.

En eigenlijk verschilt het helemaal niet van thuis,

behalve dat je een andere taal spreekt.

De dames zijn hetzelfde, het enthousiasme is hetzelfde,

maar de locatie.......

Ik zou jullie mee moeten kunnen nemen,

want dit moeten jullie zelf zien en ervaren.

Peet en ik geven les in een ruimte die uitkijkt op

het dorpje Launceston, compleet met leuke kerktoren en 

zelfs een kasteel.

(of wat ooit een kasteel is geweest)



Op tafel rieten mandjes gevuld met de leukste lapjes.


We nemen zelfs onze eigen thee mee,
je bent Engels of je bent het niet. 
De dames komen goed voorbereid.


Ook hier weer de schattige tasjes, 
de leuke hebbedingen, 
de handige blikjes.


Of een by annie handige tas.....
Ze zien er altijd makkelijk uit totdat je ze gaat maken,
de reactie van de maakster was behoorlijk identiek
aan die van mij toen ik (lang geleden) klaar
was met mijn tas. 
Eens maar nooit meer!


Het logo van de koe is overal in doorgevoerd,
koeien op de glazen, koeien op de mokken,
koeien op de kussens.

Cowslip heeft overigens niets met Koeien te maken,
het is een onkruid dat hier weelderig groeit in de 
weilanden, Gulden Goudsbloem.
Nooit geweten, tot vanavond.
In die wei graast natuurlijk wel een Cornish Cow!


De ruimte zat vol met 17 dames, en werd er gewerkt aan drie
verschillende quilts.
Sisters, La Reine en Rosamunde.

Ik zou jullie erg graag meer foto's willen laten zien,
maar de waarheid is dat ik nu al bijna 1 uur bezig ben om
deze foto's te uploaden.

Ik ga ermee stoppen, het is leuker wanneer ik van de week
beter internet heb om dan goed verslag te doen van deze
magische plek.

En kom je ooit in de omgeving van Launceston,
dan MOET je echt even langs gaan.
Blijf gelijk lunchen, vergaap je aan alle mooie quilts,
ga even lekker shoppen,
er is zelfs een brocante op het terrein.


Ik ga even lekker lezen en dan het bed in,

Fijne avond nog,


Juud


Remember; Better finished than Perfect!







 

vrijdag 23 juni 2023

Cowslip Workshop



Kom met ons mee naar Cowslip,

het quilt walhalla van Jo.

We rijden over een glooiend landschap, 

over smalle weggetjes,

door een klein dorpje met een kerkje.

Het is ietwat bewolkt vandaag, maar de temperaturen

zijn heerlijk.


 


En dan moet je ineens naar links over een nog smaller

weggetje, niks netjes, vol met gaten

en ga je op je dooie akkertje voorwaarts.

Voor je alleen maar velden, bloemen, 

bomen en heggetjes.

Het is wonderschoon, vol verwachting klopt mijn hart.

Wat ga ik te zien krijgen?



Aller eerst een hereniging van Jo en Petra,
op een prachtig terrein met rondom alleen maar
mooie vergezichten.


Overal zie je bloemen, in bakken, rond schommelstoelen,
in manden, tegen muren aan.
Name it, and it will have a flower in it!


Terwijl wij ons voorbereiden voor de workshops van morgen en overmorgen,
worden er in de Barn de stoelen klaar gezet voor de show and tell
van vanavond.



ruimte voldoende hier op "de Quilt Boerderij"


Er is hier niet alleen een quiltshop en waanzinnige
lesruimtes, maar er is ook een Cafe.
Daar gaan we lekker lunchen, met op tafel
een mooi kan met nog meer bloemen.


Ook hier brutale musjes die maar wat graag
bij je aan tafel komen zitten voor een lekker
stukje vers brood.


Maar alles goed en wel, die lapjes
moeten gesneden worden,
en gevouwen, dan nog een leuk
lintje erom heen.


En dus gaan we aan de slag!


Super jammer dat Wilma er niet is om te zien
hoe haar quilt ook hier op het engelse platteland 
straalt. 
Dan hangen we zo maar ineens samen 
in een lesruimte met een waanzinnig
uitzicht.
Natuurlijk stuur ik foto's door.



Toch een beetje een indruk hoe weids weids hier is!



ook overal gezellige quiltjes,
deze zou je toch zo willen maken?




Ik sluit hier af,
Peet ga zo haar "Talk" doen.

Tot morgen,


Peet en Juud in Cornwall



donderdag 22 juni 2023

Verenigd Koninkrijk

 In alle vroegte staan we naast ons bed,

al om half zes. Voor mij is dit geen gebruikelijke tijd,

en al om 06.00 uur gaan we richting Calais.

Voor mij staat een reisdag synoniem aan PATCHEN!


Ik heb twee projecten voor onderweg, de eerste

gaat ooit een Grandmothers Flower worden,


En zo begint mijn dag, in alle vroegte, met naald en draad.

De kilometers verdwijnen onder onze billen, Petra achter het stuur,
we kletsen wat, en zitten ook hele stukken in een heerlijke stilte.

Na goed vier uur rijden komen we bij de Eurotunnel aan,
eerst door de eerste poort.
Er wordt naarstig gezocht naar het boekingsnummer,
Petra toetst en ik lees het nummer voor.

Met een Bonjour Mdm Prins gaat het hek omhoog
en mogen we door. 
Er is een wirwar aan rood/witte blokken die de te rijden route aangeven.
Al slingerend gaan we over een immens terrein.

Eerlijkheid gebied mij te schrijven dat 'gewoon' rechtdoor
vele male eenvoudiger was geweest. 
Althans voor de 'drukte' van vandaag dan.

Dan komt de volgende belachelijke situatie;
eerst door de Franse douane om ons te melden 
bij de UK Douane. Twee loketten achter elkaar.


Voor mij een kort moment om de 
Flower Garden in Frankrijk even op de kiek te zetten.
Altijd leuk om zo iets te zien groeien onder je handen.

Vervolgens rijden we weer een stukje om dan bij een trein te komen
die de naam 'trein' niet zou mogen dragen.

Bij trein denk ik nog aan vrolijk geel, 
of aan de flitsende TGV.

Voor mij doemt een gedrocht op. 

Donker bruin, haast een vierkant monster waar je het 
liefst heel hard bij vandaan rijdt dan er juist naar toe.

Het ziet er vies en vooral groezelig uit en schiet er door mijn hoofd
dat we straks 75 meter onder water zullen zijn.


Zeg nu zelf? Dit is toch schreeuwend lelijk!
In fris blauw, met zeemeerminnen,
een leuke goudvis, of een mooi groen
sappig Engels landschap,
of mooie Franse architectuur aan de buitenkant.
Nee, een vieze roestig bruine vierkante
gebutste doos met gapende gaten waar je 
in mag rijden.

"Het is maar een half uurtje, het is maar een half uurtje"

Behalve dat je geen uitzicht hebt, en je oren dicht gaan zitten
merk je helemaal niets van het feit dat je diep onder de grond bent.

In no time zijn we in the UK.
Geen White Cliffs of Dover,
geen douane meer, 
hup van de trein, links de weg op en rijden met die hap.

Eenmaal in Engeland gaan we pauzeren,
de puzzeltocht die we eerder die dag hadden gehad bij de Eurostar herhaald zich.
We komen niet uit bij de koffie waar we zo naar verlangen,
maar bij een vrachtwagen parkeerplaats,
we rijden een rondje, komen op de gewenste 
personen voertuigen parkeerplaats,
gaan op een holletje naar de wc's en kopen een kopje koffie.


Hoewel het kinderbadje wat ik voor geschoteld krijg niets
meer te maken heeft met een medium cappuccino.
Het smaakt er niet minder om en voor we het weten
rijd ik door, voor mij, bekend terrein.
Langs Basingstoke, richting Andover,
langs Stonehenge naar Salisbury.
Een route die ik makkelijk 100-de keren gereden heb.


Stonehenge, in 'mijn tijd' kon je nog gewoon 
bij de stenen en er zelfs op zitten.
Er moeten nog foto's van zijn.

Het is grappig, fijn en ook een beetje melancholisch 
om hier weer te rijden. 
We zijn inmiddels een slordige 38 jaar verder in de tijd,
en ik hoef je niet te vertellen dat er veel verander
in 38 jaar tijd. 

Als mijn hexagon bloemen allemaal vast zitten,
ik meen dat het er 22 zijn, pak ik werkstuk nummer twee;
de pyramide quilt.
Ook deze is bij mij nog lang niet af, maakt niet
uit, het ligt voorbereid klaar en kan ik het pakken wanneer
ik op reis ga. 


De tijd die je nodig hebt om van Amsterdam naar Singapore te vliegen,
is de tijd die wij vandaag nodig hadden om van Hoevelaken naar
Launceston, Cornwall te komen, 13 uur.

Internet is hier tergend langzaam.
Foto's worden traag geladen,
en ook de update van hetgeen ik schrijf duurt lang.

In Nederland is het 22.45, hier een uurtje vroeger.
Maar voor mij laat zat om nu ook lekker
naar bed te gaan.

Morgen ben ik er weer,
samen met Peet.


Welterusten,

Juud


Remember; Better finished than perfect!