Robins Nest, de aller-aller-aller-laatste
steekjes zijn gedaan.
De hoekjes worden bijgesneden,
ik maak een fotootje van de die allerlaatste steekjes!
Onder toeziend oog van deze vent met zijn oma!
En zolang ze zo leuk en lief naar mijn lachen
is het heerlijk om met
ze aan tafel te zitten.
En dan de ‘Foto-Shoot”, daar hangen we dan,
de zussen.
Het is een pracht om naar te kijken, dat hebben we toch maar mooi gefixt!
Nog even (pas in januari op zijn vroegst) gaan de tops op stap. Stapper de stap naar Elly Prins
om machinaal door gequilt te worden.
Er liggen hier zoveel tops….. En om deze heel lang te laten liggen vind ik gewoon zonde.
Ach dat aller eerste begin,
het aaien van die eerste lapjes,
het tekenen van al die driehoekjes (!)
In maand twee heb ik heel vaak gelezen hoe groot het middenstuk nu precies moest zijn. Dat was toch nog wel iets van een puzzeltje.
En dan al die hexagonbloempjes..
al die kartonnetjes……
en al dat gemopper van mijzelf…..
In juni ging het zonnetje dan uiteindelijk schijnen! Heerlijk om buiten te kunnen zitten,
en teken ik voor de zoveelste keer een diamant,
10x 100x 1000x!
En aan de roede op mijn kamer zie ik Robin,
maand na maand, groeien.
En dan vandaag is daar het laatste driehoekje
waarmee ze een feit is! E
n gaat die lieve scheet ook nog eens mooi staan
voor de quilt van zijn oma en tante!
Het was een behoorlijk project om aan te werken,
ik ben blij met het eind resultaat,
het was een klus,
mijn eerste medaillon quilt.
Fijne zondag allemaal,
Doeg Juud
