zondag 18 juni 2023

Heerlijke dagen

Wat een heerlijk weer en wat een zalige dagen.

Er gebeurd van alles;

Ik ben gaan sporten, na mijn enorme spit na Nantes

was mij een ding zo klaar als een klontje;

0 spierkracht. 

En dus vind je mij sinds heel kort

2x per week in de sportschool trekkend aan de 

apparaten.

Een dappere poging om toch weer wat meer spierkracht op te bouwen!

Alle beetjes helpen niet waar?


De workshops en bees in de winkel gaan gewoon 
gezellig door. Roosje zorgt goed voor de workshoppers,
en laat zich vooral liefkozen.
Het leven is top op schoot!


En het leven is meer dan goed in de 
mee gebrachte pronkstukken.


Er is niet alleen veel geleerd de afgelopen periode,
er is ook veel in de praktijk gebracht!


En zijn patronen naar eigen inzicht veranderd,
zoals hier het konijn.


Ze was er weer, Wilma!
Altijd zo gezellig als ze mee komt naar de winkel.
Niet alleen dikke vriendinnen maar ook samenwerken
gaat ons super goed af.


Wilma's La Reine hangt al in de winkel,
nog heel even. Dan gaat ze samen met "Rosamunde"
over de baren naar Engeland!





Het zijn niet alleen de bees in de winkel, maar ook die
bij vriendinnen thuis.
Zoals hier bij Mieke die ons haar Queen Kay laat zien.



Mieke is al bezig om banen aan elkaar te zetten.


En is Annemiek duidelijk verder! Die heeft een top af!
Niet te geloven.
Die van mij?
Die ligt in een doosje.....
in losse onderdelen....
oh oh.....



We zijn ook bij Annemarie, en zitten ook daar lekker buiten.
Hier, en alweer een patroon van Brigitte Giblin,
laat Wilma ons haar Starmania zien.
Eenvoudig om te maken, maar de stofkeuze daar en tegen!
SUPER MOEILIJK!


En dan de tas van Froukje!
G*E*W*E*L*D*I*G!


En dan dat geborduur van van mij!
De NRC bevestigd het nog even, zo fijn.

Ik ben E*I*N*D*E*L*I*J*K 
HIP!


Hoewel daar thuis de meningen wel verdeeld over zijn!

De afgelopen week is er een
dorp gebouwd aan mijn Summer Quaker.


En kan ik weer verder met de twee nu nog lege randen.


De Spring Quaker heeft inmiddels een plekje gevonden
en zijn er alweer nieuwe projecten aangeschaft.
(je zou eens niets te doen hebben....)


Zoals onder andere deze van Blackbird Designs.


Eten we lekker buiten en vind je mij op de fiets.
Zo fiets ik langs de randmeren, pauzeer in Nijkerk,
fiets naar Zeist, lunch met een lieve vriendin,
fiets naar de sport en fiets naar de supermarkt.


Wat houd ik hier toch van, gewoon langs de weg,
je verse eitjes kopen.


En lezen, gewoon toch weer een boek pakken en even
lekker verdwijnen in een mooi verhaal.
Er zijn gewoon te weinig uren in een dag.

EN DAN DIT!



Samen met Wilma in een doosje,
de mallen voor La Reine en Rosamunde arriveerden eerder deze week.
Wat leuk, zomaar je naam op een zakje en een malletje.
Beide kits zijn in de webshop te vinden en vliegen 
we inmiddels de wereld over!


Ideetjes die hier bij mij aan tafel geboren zijn,
we zijn er samen best trots op.


Ook borduur ik inmiddels voor een vriendin,
voor haar verjaardag wilde ze van ons
allemaal een borduurtje.
Dus HUP aan de slag.

Op Flosstube leer ik dat ik een 
monogamous (monogaam) stitcher ben.
Zij die slechts aan een project werkt.....
Hmm, maar is dat wel zo?
Inmiddels is daar het 'verjaardag-project'
en ben ik begonnen aan  
Every Opening Flower van Thy Needle and Thread
op een 40 count.


Om te kijken of het mij goed lukt om op 
40 count te werken. Inmiddels is mijn super grote 
Sampler Consider the Lilies gearriveerd.
Die wil ik op 40 count borduren,
dus dit is een voorproefje.


Die smaakt gelijk naar meer!


Enfin, ondanks vaderdag ga ik toch nog even
naar de sportschool.

Dan kan ik vanmiddag met een gerust hart aan de 
vaderdage-taart.


Donderdag ga ik in de auto op de trein
om ONDER het kanaal door te sjeesen
naar Engeland.
Samen met Peet.
We gaan les geven,
dus er zal de komende dagen vast
wat te lezen zijn.


Voor nu een fijne zondag,
ik ga op de fiets naar Vathorst.

Juud,


Remember; Better finished than perfect
(en dat gaat ook voor het borduren prima op!)



dinsdag 30 mei 2023

Berlijn

 Maxime, onze dochter, heeft in 2020

stage gelopen in het Bundes Krankenhause, Charite,

in Berlijn.

Ze vertrok in februari en drie weken later

kregen ook wij te maken met Corona.

Voor haar een heftige tijd om als leerling

verpleegster in een ziekenhuis in Berlijn stage te lopen.

Het idee dat ik haar zou gaan bezoeken tijdens haar

stage periode liep natuurlijk in het 100.


Hoe leuk was het om nu door haar gevraagd te worden

om mij haar stad te laten zien.



Elke dag hebben we een km of 14 door de stad gewandeld,
af en toe met de metro, maar toch het meeste te voet.
Gezellig op terrasjes om wat te eten en te drinken,
om wat te kletsen.


Eten we gezellig in de avond zon,


en gunnen we onze, in Birkenstock gehulde vermoeide, 
voeten wat rust.



Hoe leuk kan het zijn?


Natuurlijk doen we de 'sights',
De Brandenburger tor mag daar niet aan 
ontbreken, een iconisch beeld van Berlijn.


De poort is 26 meter hoog, 65,5 meter breed en 11 meter diep. Het beeld op het gebouw, een quadriga (tweewielige wagen met vier paarden), een beeldhouwwerk van Johan Gottfried Schadow, werd in 1806 meegenomen door Napoleon naar Parijs als oorlogsbuit.[3] Het is acht jaar later door een Duitse maarschalk teruggebracht naar Duitsland en uitgeroepen als symbool van de overwinning. Sindsdien draagt de godin een staf met daarop een Pruisische adelaar en een ijzeren kruis met een lauwerkrans. Het beeld dat er nu op staat, een Griekse strijdwagen met daarin de godin Victoria, is een replica. Het oorspronkelijke beeld is verloren gegaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. De replica is gemaakt met een tijdens de Tweede Wereldoorlog gemaakte gipsafdruk, die in het depot stond van de Berlijnse firma Noack.





En beklimmen we de Koepel van de Reichstag.
Een heel gedoe om er binnen te komen, maar in mijn
ogen was het dat zeker waard. 


Het holocaust monument, 
allemaal betonnen blokken van verschilden hoogtes op een 
glooiend terrein.
Om je te desoriƫnteren, om niet te weten wat er komt.


Indrukwekkend.

Wel goed dat ze de blokken met een 
graffiti afwerende laag hebben bekleed,
ik zou niet willen weten hoe het er anders uitgezien 
zou hebben.
Dat zou pas echt respectloos zijn.


De oorlog is zeker niet vergeten in deze stad.
Deze gezichten spreken boekdelen,
de verhalen voor altijd in het openbaar.
Niet vergeten.


Wandelen we langs waar ooit
de muur heeft gestaan en zoveel mensen het leven hebben gelaten.
Kan ik mij de opwinding nog goed herinneren toen de
muur viel. Verdrietig om een monument te zien,
met foto's van mensen die het leven hebben 
gelaten om naar het westen te komen.
Wij wandelen hier in vrijheid, zorgeloos,
lekker in de zon, wel doorvoed.

… En de vogels vliegen van West naar Oost Berlijn
Worden niet teruggefloten, ook niet neergeschoten
Over de muur, over het ijzeren gordijn
Omdat ze soms in het oosten, soms ook in het westen willen zijn
Omdat er brood ligt soms bij de GedƤchtniskirche
Soms op het Alexanderplein

Het Alexanderplein, het voormalige oosten, 
het plein waar wij nu logeren,
in een hotel dat ooit prestigieus was in DDR tijd.
Het kan verkeren, maar raar is het wel.

Struinen we door straatjes, winkelen we,
liggen we elke avond in bad.


Wanneer je kamer op 18 hoog is hoef je ook 
geen gordijnen dicht te doen wanneer je onder de 
douche staat.

Zeker 'badderen met een view!"


We leven super gezond!
Drinken smoothies en ontbijten met yoghurt. 
Ik roep dan altijd dat ik 'ram-mager' wordt.....



Echt opvallend zijn de vele steunbetuigingen voor de
OekraĆÆne.
Overal op musea zie je de Blauw/Gele vlag en 
wordt er op Unter den Linden, 
tegenover de Russische ambassade,
geprotesteerd. 

In 1989 vierden we de eenwording van Duitsland,
weg van de russen, om nu weer een land te zien
dat van haar vrijheid wordt beroofd. 

We leven, jammer genoeg, in een intolerante wereld.
De contrasten zijn groot.




De stad is divers, van prachtige musea,
brede lanen, 
mooie parken, veel historie,
naar straten als deze. 


Er zijn veel parken in Berlijn,
parken waarin ontspannen wordt, gesport, 
ontmoetingsplekken, waar gebarbecued wordt,
want als je in deze stad een tuin hebt, of een terras
moet je wel multi miljonair zijn.



Het zijn geweldige dagen geweest,
heerlijk om zo een op een met je "kind"
op stap t zijn, 
we hebben veel gezien, gelachen, gedeeld
en samen mooie herinneringen gemaakt.
Fijn om te zien dat er vrienden van Maxime waren die ze heeft
kunnen ontmoeten, voor haar goud om weer 
contact met deze stad te hebben.

Duitsland zal altijd een speciale plek in ons hart hebben,
we hebben er gewoon, geleefd, vrienden gemaakt,
vele voetstappen gezet en heeft zowel Maxime
als ik daar nog als dierbare vrienden.

Nu weer terug naar de orde van de dag,

Tot blogs,


Juud




maandag 29 mei 2023

Heerlijke Lente Dagen

Niet te geloven dat het alweer bijna eind mei is. 
Het is best druk geweest de afgelopen weken.
Schreef ik in mijn vorige blog of je nog enkels hebt,
dat zou ik nu, na vier dagen Berlijn weer kunnen schrijven.
Wat hebben wij gewandeld door die stad!

Maar eerst een update over de dagen daarvoor.

 

Heerlijk op de fiets met borduurwerk naar de 
"inlijst-mevrouw"

Met de auto weet ik een route zo uit mijn hoofd,
maar op de fiets door nieuwe woonwijken heb
je toch een andere kijk op de wereld.
Ik verdwaal zelfs, maakt niet uit,
wat extra trappen of niet maakt niet uit.



Het fietsen smaakt naar meer en ga ik de volgende dag
op de fiets naar Barneveld, nog leuker fietsen.
Langs en later door het

 Landgoed 'Het Paradijs"



Paradijselijk is het zeker!


Ook wordt er een nieuw borduurwerk opgepakt,
Summer Quaker.


Lekker op de bank, schaartje en needle keep aan de
loep lamp.


Wilma en ik brengen een bezoek aan onze 
Borduur Goeroe Annie.
De dag is eigenlijk altijd te kort, maakt niet
uit hoe vroeg we komen en hoe laat we 
weer weg gaan.


Annie heeft haar best gedaan met een mooi
geborduurd tafel kleed en toepasselijk
borduurtje.


Wilma is bezig met de Garden club series
van Black Bird Designs.
Enig, op allemaal verschillende stukjes linnen.


Met eigen aanpassingen;
Home Sweet Holland


en "Spakenburg is my home"


Annie is weer druk met With they needle and Thread
word play, elke maand een eigen borduur.


Gepatcht wordt er ook nog!
Hier een quilt van Brigitte Giblin,
die door Wilma gemaakt wordt. 

De dag erop zou ik naar Berlijn gaan met Maxime.
Daarover later meer.


Tot blogs,

Juud


 

zondag 7 mei 2023

Enkels? Heb jij ze nog?

Enkels?

Ik ben ze kwijt, ze steken, prikken,

ze willen niet meer.

Rug?

Die heb ik ook versleten! 

Nu is het vele werken, de lange dagen, het constante staan

voor mij gedaan.

De twee dagen met Susan was voor mij het laatste stukje.

Zoals jullie weten waren daar eerst de voorbereidingen voor Nantes,

toen de beurs zelf, dan weer terug naar huis, opruimen, en voorbereiden

voor de workshops van het afgelopen weekend.


En nu 'back to normal'


Maar hoe was

 het  afgelopen weekend?

S*U*P*E*R  L*E*U*K

De winkel in Susan stijl,

De Butterfly Ball,
Stevies Garden,
De Prince,
Chasing Zinnia's,
Storyteller quilt,
Fleur,
waiting for October,
Shelter,
ze hingen er allemaal.


Wat lekkers van bakker Jolink op tafel,
altijd goed.


En dan doen we waar we zo goed in zijn, de hele bups komt
op tafel, de handige tasjes, blikjes, de leuke speldenkussens e.d. 
We hebben "quilt-off" ipv 'take-off"


Beide dagen is het lekker vol aan tafel.
Wordt er genoten van het gezelschap en van de geduldige 
uitleg van Susan.

Het is gewoon gezellig.
Peet en ik zorgen ervoor dat iedereen zijn natje, droogje, 
en de nodige stoffen mee naar huis kan nemen.



Zondagmiddag is het zowaar droog,
hebben we aangenaam weer en gaan we
naar buiten voor een show en tell.
Onder ander verzorgd door Pauline.


Even lekker buiten om naar de mooie
quilts van Susan te kijken.


Pauline en Hester houden de quilts voor ons op.


En ik sta in de deuropening om alles 
weer in ontvangst te nemen.


G*E*N*I*E*T*E*N in 
HOOFDLETTERS


Garden of Ederveen.


Fleur.


En Fleur en Fleur,
Fleur van Susan, Fleur van mij
(mijn fleur is inmiddels weer lekker thuis)


Wat leuk dat je dit zo met elkaar kunt delen.
We hadden deelneemsters uit Australie, Duitsland, Belgiƫ en vanuit
heel Nederland. Te Leuk!


The Prince


Veel dames hebben het garen van Susan mee naar
huis genomen. 
Dat Efina garen van Wonderfil werkt dan ook wel 
heel fijn.


Shelter quilt van Susan zelf.


Vandaag was het weer ernaar om even een 
groepsfoto te maken. 
Leuk voor de deelneemsters maar zeker ook voor
Susan zelf. 
Ze heeft genoten van deze twee dagen in Zutphen.

Mocht je nu ook zin hebben in een dag met Susan,
kijk dan even HIER
Komend weekend zaterdag, 13 en zondag 14 mei
is ze in Amsterdam voordat ze weer terug
vliegt naar Australie.



Zo en dan nu een kopje thee, 
en de voetjes omhoog!


Tot blogs,


Juud


Remember; Better finished than perfect!