Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zo ver.
Er was al vaker over gesproken,
maar dan moet het ook nog vier vrouwen uit komen
om elkaar te gaan zien.
en een weekend weg te plannen.
Rond 9.15 stap ik in de auto en
sta hopeloos vast in een file rond Utrecht.
"slechte start!"
Ook rond Breda gaat het 'mis',
het is niet anders.
Aan de telefoon heb ik LZ'tje,
zoals elke dag.
We kletsen wat, hebben zin in het weekend,
en natuurlijk ben je ook nieuwsgierig hoe het wordt.
Voor ik het weet heb ik mijn ruim twee uur erop
zitten en wordt ik door Hilde opgewacht.
Het is meer dan leuk om elkaar weer te zien.
We drinken koffie en bekijken natuurlijk haar
QuiltKot.
Oh wat is het toch heerlijk om in een
Quilters Domein te mogen rond neuzen.
Overal staan leuke mandjes, blikjes, dienblaadjes,
doosjes, fotootjes en natuurlijk, en
natuurlijk....
Heel veel mooie lapjes!
Daar krijgen we toch echt nooit,
never, ever genoeg van.
En wat vind je van dit trapje?
Mooie Mailegs erop, en twee
prachtige toppen.
Wanneer ook LZ'tje arriveert rijden we door naar Tienen.
Ook daar een heel hartelijk ontvangst.
De tafel staat gedekt, en wordt er op ons gewacht.
Het kan niet hartelijker. Het duurt niet lang
of we zitten gezellig aan tafel te lunchen en
eet ik mijn aller eerste Belgische Sandwich.
Het ziet eruit als een brioche, maar is minder zoet.
Ze zijn zalig!
We verdwijnen naar het kot van Sara en komen er niet meer af!
Op tafel voldoende calorieën om ons dagen mee
op de been te houden! Ook hier een kamer VOL met LAPJES!
Grote lapjes, kleine lapjes, METERS,
patronen, blikjes, mandjes, kopje koffie,
nog een bakje en nog een.
We zitten tot 01.00 uur tussen de stoffen.
Er worden setjes gemaakt voor de punten.
U*R*E*N* lang.
Het uitzicht is plezant.
En de meiden aan tafel helemaal geweldig.
Zaterdagochtend zitten we kort na 8 uur alweer aan tafel.
En we knippen, tekenen en knippen tot we een ons wegen.
We maken de 'ene set na de andere'.
We zoeken en maken combinaties.
Alle drie zijn we daar druk mee bezig.
Onderwijl wordt er honderd uit gepraat.
Over de liefde, de kinderen, het leven,
gebeurtenissen.
Het is alleen Hilde die bezig is met de
fourpatches, en zich bedwingt om niet
aan de hexagonen te beginnen.
PJ (poes Julia) is mijn vriendinnetje geworden.
Dus heb ik het geluk dat ze mijn lapjes kiest om vooral
op te gaan liggen.
Niet helemaal super handig,
maar dat maakt Julia natuurlijk
H*E*L*E*M*A*A*L
niets uit.
Zie je die lach?
Dan ben je toch kansloos!
Dat cadeautje wat ik nog als geintje had mee gebracht?
Nieuwe lapjes van Pompkin Pie.
Lekker al dat getrut op tafel.
En gesnor bij mijn voeten!
PJ
in haar eigenste poezen-prinsessenmand-bij-de-verwarming.
En Plop nog een punt!
Wanneer de rest nog beneden is aan het ontbijt
ga ik vast naar boven om te douchen.
En dan zo een leeg Quiltkot....
verlaten,
Met een kast vol stoffen,
stapels op tafel,
scharen, mallen, potloden die wachten om weer
opgepakt te worden.
Om verwerkt te worden tot onze quilts.
Om omgetoverd te worden tot prachtige
quilts vol verhalen, vol met herinneringen.
Mrs. Billings zit er alweer vol mee.
Verweven met onze Belgische vriendinnen.
Zondag gaat het thuis verder,
op mijn eigenste quilt-kot!
Ook hier een tafel vol lapjes, kopje koffie,
wel een heel STUK STILLER!
Het dienblad vult zich rap met sets hexagon punten.
Er wordt nog eens geteld,
want teveel knippen zou toch wel wat wezen!
Het is een heerlijke middag,
vol mijmeringen.
Leuk om de punten te knippen,
uit te leggen,
en om te strijken.
Er liggen er nu zoveel klaar dat ik mij
de komende weken niet hoef te vervelen.
Dienblad mee en ik ben klaar.
Woensdagavond is er een bee,
vrijdag ben ik op quiltstap
en zaterdag rijden we terug naar Schneverdingen, Duitsland
om met onze oude buren en onze
Duitse Opa en Oma Kerst te vieren.
drie keer raden wat ik in de auto doen zal!
Fijne maandag,
Juud,
Remember; Better finished than perfect.
Lieve Hilde, Sara, Guido en Kaat,
heel, heel erg bedankt voor al die gezellige
uren samen. Dat er nog maar heel veel van
deze uren in Nederland, Belgie waar dan ook
komen mogen!
Het was een feestje!
