woensdag 21 december 2016

Duitsland, fast wie zu hause

Jaren geleden hebben Frans, Maxime en ikzelf drie jaar lang in Duitsland Gewohnt.
We hebben er toen enorm van genoten.
Het was een bijzondere tijd waar we met heel 
veel plezier en liefde op terug kijken.
Afgelopen weekend was het weer eens tijd om samen op pad te gaan.

Het werd een trip 'down memory lane'. 
De 'weet je nog's' waren niet AAN TE SLEPEN!
Wat heerlijk om zo samen in onze bubbel rond te rijden 
over het Noord Duitse platteland, 
op weg naar Schneverdingen an die Luneburger Heide.

De eerste stop is bij "Im Trend", 
een leuke hebben-dingen-winkel.
Ook de schoenenwinkel wordt bezocht,
en zelfs de Supermarkt voor de nodige 
chocolade Lindt mannen.
(Kerst kan nu echt beginnen)

S'avonds hebben we een gezellige avond met 
onze 'oude' buren.
Leuk, alsof we niet zijn weg geweest!
Het is zelfs gek om naar onze hotel kamer te gaan,
in plaats van naar 'ons' huis in Schneverdingen.


Een quiltster op stap heeft natuurlijk wel wat
te prutsen bij haar!
Natuurlijk op mijn geliefde Blockingboard.
Dat houdt alles lekker op zijn plek.
Zelfs in bed!


En ook in de auto werkt het perfect!


Op zondag zijn we bij onze 
Duitse Opa en Oma op bezoek.
90 zijn ze, 67 jaar getrouwd, en nu niet langer samen.
Zij in een Alte und Pflege Heim en hij nog thuis.
 Het is heel verdrietig, en ben ik er,
behoorlijk overstuur van.
Het zijn twee schatten!
Ontroerend om ze zo samen te zien.


Wanneer we Herbert terug naar huis rijden mogen 
we niet weg voordat we Kaffee und Kuchen
gegessen haben!
Het was al met al een emotioneel weekend,
eentje van veel vreugde en herkenning,
maar ook een die ons de
tijdelijkheid van het leven heeft laten zien.
Dankbaar zijn wij in elk geval voor deze vriendschappen.
Bijzonder om na al deze jaren, wanneer wij elkaar weer zien, 
zomaar weer die vriendschapsbanden aan kunnen halen.


En op dat blockingboard?


Natuurlijk Mrs. Billings.


Alsof je aan een nieuw quilt begint!


Leuk om al die punten te patchen.


Vier en een half zijn er afgekomen in de auto
en op bed!


In totaal zijn het er al 20,
van de 100!
Dus we kunnen nog even vooruit.


Het is een keurig stapeltje!

Lief dat jullie weer mee gelezen hebben.

Fijne dag,

Juud

Remember; Better finished than perfect!

dinsdag 20 december 2016

Bij Phyllis

Afgelopen vrijdag was ik onderweg naar Den Haag,
onderweg naar een mini bee met Phyllis 
 en met Yvonne 


De weg redelijk leeg, maar vraag ik mij af
hoe slim het is om op een door de weekse dag 
zo naar de randstad te rijden......
Ach wat maakt het uit,
de boodschappen waren al gedaan,
en een wasje draaide rustig.

En bedenk ik mij hoe bijzonder het wel niet is
dat er strakjes in het Haagse gewoon een deur voor mij
open gaat? Hoe heerlijk is het niet om weer
met gelijk gestemden lekker naald en draad
vast te houden?
Een "bof-bips" ben ik in deze Hof stad!


Het is alweer enige tijd geleden dat wij elkaar gezien hebben,
smaakt de koffie naar meer,
is er voldoende gesprek stof.


Zoals zo vaak heb ik een blockingboard bij mij.
Voor Phyllis en Yvonne heb ik er ook een
mee gebracht. 
Ik kan mij niet voorstellen dat je überhaupt zonder zou kunnen!
Ik maak ze niet zelf hoor.


Yvonne neemt hem gelijk in gebruik.
Eigenlijk ben ik wel benieuwd of zij het ook zo
lekker werken zullen vinden.
Wat voor de een een SUPER tip is, is voor de ander
misschien helemaal niet zo handig.


Phyllis is druk bezig met een 'GEHEIM' project,
waarover zij zelf later wel meer zal 
schrijven.


Dan komt de Affo Dear Jane van Yvonne op de grond.
Wat een plaatje,
wat leuk om te zien dat er al driftig in gequilt wordt.


Alweer een hele andere Jane!


En Whopper? Ach die schat kwam heel
voorzichtig op een randje van de quilt zitten.
Schuldbewust; "ik weet dat het niet mag,
maar jullie zitten er ook op,
en toen dacht ik dat ik dat ook
wel zou mogen?"


En tegen zo een smoeltje ga je dan toch geen
"Nee"  zeggen?


Ook Phyllis heeft nog het een en ander te showen.


De foto's doen de quilts, zoals zo vaak, geen recht.
Het zijn Repro-Plaatjes.
Mooi van kleur.
Een feestje om naar te kijken.


Kijk toch eens naar deze Jacobs ladder.
Het was een "Feathergirls" project.


Omdat ik het niet laten kan nog een foto,
gewoon van die hele mooie stoffen die Phyllis gebruikt heeft.


Op tafel een gezellige rits Kerstmannen.
Er wordt niet van gegeten,
maar ik kan mij niet beheersen en val aan.
In de Kerstboom en Muts zie ik
mogelijkheden!
En pimp ik in no time mijn Speldenkussen.
Wel is waar niet zo mooi als het kussen
van Phyllis, 



die helemaal
in stijl is,
maar leuk genoeg! 



In een behoorlijke file ging het weer 
terug naar huis.
Geen nood een quiltsister aan de telefoon
en je bent thuis voordat je het weet!

Fijne dinsdag,

Juud

Remember; Better finished than perfect!


maandag 12 december 2016

Op quiltkot

Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zo ver.
Er was al vaker over gesproken,
maar dan moet het ook nog vier vrouwen uit komen
om elkaar te gaan zien.
en een weekend weg te plannen.

Rond 9.15 stap ik in de auto en 
sta hopeloos vast in een file rond Utrecht.
"slechte start!"
Ook rond Breda gaat het 'mis',
het is niet anders.

Aan de telefoon heb ik LZ'tje,
zoals elke dag.
We kletsen wat, hebben zin in het weekend,
en natuurlijk ben je ook nieuwsgierig hoe het wordt.

Voor ik het weet heb ik mijn ruim twee uur erop
zitten en wordt ik door Hilde opgewacht.
Het is meer dan leuk om elkaar weer te zien.

We drinken koffie en bekijken natuurlijk haar
QuiltKot.


Oh wat is het toch heerlijk om in een 
Quilters Domein te mogen rond neuzen.
Overal staan leuke mandjes, blikjes, dienblaadjes,
doosjes, fotootjes en natuurlijk, en 
natuurlijk....


Heel veel mooie lapjes!
Daar krijgen we toch echt nooit,
never, ever genoeg van.


En wat vind je van dit trapje?
Mooie Mailegs erop, en twee 
prachtige toppen.
Wanneer ook LZ'tje arriveert rijden we door naar Tienen.


Ook daar een heel hartelijk ontvangst. 
De tafel staat gedekt, en wordt er op ons gewacht.
Het kan niet hartelijker. Het duurt niet lang
of we zitten gezellig aan tafel te lunchen en
eet ik mijn aller eerste Belgische Sandwich. 
Het ziet eruit als een brioche, maar is minder zoet.
Ze zijn zalig!


We verdwijnen naar het kot van Sara en komen er niet meer af!
Op tafel voldoende calorieën om ons dagen mee
op de been te houden! Ook hier een kamer VOL met LAPJES!
Grote lapjes, kleine lapjes, METERS,
patronen, blikjes, mandjes, kopje koffie,
nog een bakje en nog een.


We zitten tot 01.00 uur tussen de stoffen.
Er worden setjes gemaakt voor de punten.
U*R*E*N* lang.


Het uitzicht is plezant. 
En de meiden aan tafel helemaal geweldig.


Zaterdagochtend zitten we kort na 8 uur alweer aan tafel.
En we knippen, tekenen en knippen tot we een ons wegen.
We maken de 'ene set na de andere'.
We zoeken en maken combinaties.


Alle drie zijn we daar druk mee bezig.
Onderwijl wordt er honderd uit gepraat.
Over de liefde, de kinderen, het leven,
gebeurtenissen.


Het is alleen Hilde die bezig is met de 
fourpatches, en zich bedwingt om niet 
aan de hexagonen te beginnen.


PJ (poes Julia) is mijn vriendinnetje geworden.
Dus heb ik het geluk dat ze mijn lapjes kiest om vooral 
op te gaan liggen.
Niet helemaal super handig,
maar dat maakt Julia natuurlijk
H*E*L*E*M*A*A*L
niets uit.


Zie je die lach?
Dan ben je toch kansloos!


Dat cadeautje wat ik nog als geintje had mee gebracht?
Nieuwe lapjes van Pompkin Pie.


Lekker al dat getrut op tafel.


En gesnor bij mijn voeten!
PJ
in haar eigenste poezen-prinsessenmand-bij-de-verwarming.


En Plop nog een punt!


Wanneer de rest nog beneden is aan het ontbijt
ga ik vast naar boven om te douchen.
En dan zo een leeg Quiltkot....
verlaten,


Met een kast vol stoffen,
stapels op tafel,
scharen, mallen, potloden die wachten om weer
opgepakt te worden.
Om verwerkt te worden tot onze quilts.
Om omgetoverd te worden tot prachtige 
quilts vol verhalen, vol met herinneringen.
Mrs. Billings zit er alweer vol mee.
Verweven met onze Belgische vriendinnen.


Zondag gaat het thuis verder,
op mijn eigenste quilt-kot!


Ook hier een tafel vol lapjes, kopje koffie,
wel een heel STUK STILLER!


Het dienblad vult zich rap met sets hexagon punten.
Er wordt nog eens geteld, 
want teveel knippen zou toch wel wat wezen!


Het is een heerlijke middag,
vol mijmeringen.


Leuk om de punten te knippen,


uit te leggen, 


en om te strijken.


Er liggen er nu zoveel klaar dat ik mij
de komende weken niet hoef te vervelen.


Dienblad mee en ik ben klaar.
Woensdagavond is er een bee,
vrijdag ben ik op quiltstap
en zaterdag rijden we terug naar Schneverdingen, Duitsland
om met onze oude buren en onze
Duitse Opa en Oma Kerst te vieren.
drie keer raden wat ik in de auto doen zal!

Fijne maandag,

Juud,

Remember; Better finished than perfect.


Lieve Hilde, Sara, Guido en Kaat,
heel, heel erg bedankt voor al die gezellige
uren samen. Dat er nog maar heel veel van 
deze uren in Nederland, Belgie waar dan ook 
komen mogen!

Het was een feestje!