BBIH

Nu Berna weer is opgeknapt kan er ook weer gebuurt worden. Gelukkig maar, hoewel het nog steeds leek of ik verdwaald was bij Lenie “t Hard. Een zieke zeehond is er niets bij, wat een hoesten. Ik hoop voor haar dat het snel weer echt helemaal voorbij is, want dit moet wel heel vermoeiend zijn.

Dit keer geen bee'tje op mijn kamer, maar gewoon beneden. De reden mag duidelijk zijn;

Het quiltraam en de nieuwe verslaving, Berna is zo flexibel als maar zijn kan en gaat dus op een ‘nieuwe’ plek zitten. net zo gezellig.

Hier is ze nog druk bezig met de SBS die inmiddels, althans de top, een AFFO is.

En dan deze nog;

Quilting Jeannet 

stuurde mij het super foldertje “Tips van Jeannet” en het patroontje “Quiltje Jeannet” toe, met een lappie stof! Hoe leuk is het toch om deze post te ontvangen.

Jeannet nogmaals super bedankt!

Mocht je nu denken dat het ook handig is om deze informatie te hebben, beide zijn afkomstig van:

Quilt Ster in Dreischor

Waar zelfs een “quiltje jeannet” gekte is ontstaan!  Enfin, ga zelf maar even kijken!

Fijne dag,

 

Doeg Juud

Veren tekenen

Gisteren was het dan eindelijk zo ver;

Veren tekenen bij Laura’s Atelier in Amersfoort. Laura heeft mij het quilten, duimquilten, patroontekenen, het patchen en het appliqueren geleerd. Natuurlijk heb ik ook wel eens ergens anders lessen gevolgd, maar voor mijn gevoel nooit zo goed of uitgebreid als bij Laura in Amersfoort.

Ook nu ligt er een keurig mapje voor de cursisten klaar;

Met daarin allerlei informatie over de ‘veer’, hoe deze is opgebouwd, lees je over de ‘ruggengraat’, wordt er gesproken over lucht en ruimte rondom een veer.

En laat Laura zien hoe het wel en vooral ook hoe het niet moet.

En daar heeft ze niet twee quiltjes voor om te laten zien, maar een respectabele stapel. De ene quilt na de ander komt tevoorschijn.

En dan mogen we zelf aan de slag. Eerst overtekenen om het ‘gevoel’ in je vingers te krijgen. Een mooi rondje en dan ‘zwiep’ naar beneden. Ik begin al verkeerd, ga ineens mijn pagina in de lengte leggen. Dat “mag” niet. Dan begin ik te tekenen van rechts naar links, dat “mag” ook niet. Dan begin ik met de onderste lijn, ook liever niet.

Uiteindelijk lukt het mij om het blad recht voor mij te houden en om gewoon links bovenaan te beginnen.

Was dit niet ooit schrijfles nummer 1?

Het rondje lukt wel, maar die zwiep? Hoe goed ik ook mijn best doe, lukt het me niet om een losse zwiep op papier te krijgen. Ik zwiep me suf, tussen de drie lijnen.

"Je rondingen lijken wel of ze lid zijn van de Weight Watchers, veel te dun Juud! Ze mogen rond, en dik en vol, maatje 46/48” hoor ik Laura zeggen!

En dan Hups op door naar de variatie, een hart met een druppel, het liefst in een vloeiende beweging op het papier. Humm, en opnieuw gaan we aan de slag. Hier denk ik al in termen van de grotere maat, maar dat zwiepen naar beneden…… Die zwiep, zwiept nog niet echt.

Het zijn houterige staken, en zeker niet mooi rond.

Ien was gezellig met mij mee, of ik met haar. Maakt niet uit, veel hebben we elkaar ook eigenlijk niet gesproken, met al dat Zwiepen kon dat ook echt niet.

En wat vinden jullie van deze. Kom ik naast een mevrouw te zitten die een hele goede tassen smaak heeft. Te grappig, uit dezelfde serie.

Fijn weekend allemaal, vanmiddag mag ik een bruidspaar trouwen, laat ik mijn ‘away from home” boek ombouwen en ga ik vanmiddag Zwiepen,, zwiepen en nog meer zwiepen!

Doeg, Juud

Wandelende Winnock Wijfies door “t Paradijs

In onze directe omgeving zijn een aantal erg leuke wandelgebiedjes. Leuk voor een rondje.

Da’s een.

Op mijn werk zijn een aantal collega’s die wel van wandelen houden,

da’s twee.

Thuis heb ik een man die helemaal verzot is op zijn wandelschoenen, laten we hem dan ook vooral geen keuze maken tussen vrouw of schoen!  (overigens kun je man ook hier volgen; Klikker de klik naar Frans)

Da’s drie.

Een aantal jaren geleden hebben wij in Duitsland gewoond en werden in de streek waarin wij woonden “Kohl und Pinkel” wandelingen gemaakt, met andere woorden, je wandelt een stukje, drinkt een borrel en eet boerenkool.

Da’s vier.

Wanneer je deze samenvoegt heb je een dag zoals gisteren.

Het pad waar we voor kiezen heet het 

Paradijspad

 en ligt in de omgeving van Barneveld.

en da’s vijf

En waar het smorgens nog behoorlijk aan het sneeuwen was toen ik de spekjes aan het uitbakken was en met drie kilo aardappels op schoot zat, was daar in de middag niets meer van te zien.

De zon en aangenaam weer kregen we ervoor terug.

En heel veel plezier!

Met enige trots stel ik jullie voor aan mijn collega’s van Winnock. 

vlnr Juud, Petra, Mieke, Ineke (mijn qv’tje) Caroline

en voor ‘de troepen’ Berreke! 

Wat hebben we toch een leuke club.

Wanneer het wandelen gedaan is, drinken we thee, bekijken we wat quilts, vertelt Ien over Amerika reizen en bak ik de boerenkool op. Het was gezellig, eenvoudig, leuk, en wie weet is er een traditie geboren!

Meiden dank jullie wel voor het aannemen van de uitnodiging en

TOT MORGEN!

Juud

Een dag met LZ’tje

Waar begin je te vertellen wanneer je een heerlijke dag hebt gehad? Met Maxime die mij wakker maakt met de vraag of ik haar van school kan afhalen? Of de bossen tulpen die we hebben gekocht? Of met dat eerste bakje koffie met LZ’tje? Een geslaagde lunch?  Hmm, wat een luxe om uit zoveel leuke dingen te kiezen.

LZ’tje heeft deze hele week “gemopperd”, gemopperd dat het praten over quilten leuker is dan het quilten zelf. Mopperen over een duimhoed die niet blijft zitten, Mopperen ook over een vingerhoed die knelt. Mopperen over een quilt die veel te groot is en in de ‘weg’ zit. Mopperen dat het heeeeeeeeel lang duurt voor het klaar is. Mopper, de mopper de mopper. Mopperen over het mopperen, arghh! Wat ik ook heb gehoord is dat ze heeeel goed is in het wegbrengen van quilts. Naar een ‘mevrouw met een longarm’. Dat, zegt ze ferm, DAT kan ik heeeel erg goed! maar dat quilten…. mopper de mopper.

Vandaag was het dan zover, wij zouden (voor het eerst) samen gaan quilten. Natuurlijk is vriendje Sjaak dan nooit ver weg, bij het vrouwtje onder het quiltraam. Wat een scheet!

Gelukkig is het ook een beetje griebelig weer vandaag. En zijn we alleen thuis. En dus gaan we los. Lekker kopje koffie, kaarsje erbij, Sky Radio aan, we zitten heerlijk te moeken samen. De sfeer is helemaal goed. Het duurt ook maar even of onze fantasie slaat op hol. LZ’tje doopt zichzelf om in “Rebecca Miller”, ziet het al gebeuren dat de stroom uitvalt, dat we door moeten met kaarslicht!

Wanneer het tijd is voor de inwendige mens moet het ‘snel’ anders is ze te lang achter haar quiltstandaard weg! (nou ja.. is dit diezelfde mopperende LZ’tje?)

Na de lunch zie ik dit! Een LZ’tje die even haar werk instraalt, even helemaal Z*E*N wordt of M*I*N*D*F*U*L. Het moet niet gekker worden natuurlijk.

Ook Sjaak neemt zijn plek weer in, zucht nog eens diep en gaat dan lekker liggen.

De idylle, wat ons betreft, compleet.

Maar dan naar Soesterberg waar we onze QV’tjes (Ien en Chef) nog even gedag gaan zeggen, en bossen tulpen achterlaten. Ook weer heel gezellig, en dan is het tijd om mijn belofte van vanochtend in te lossen; Maxime ophalen van school. Het arme kind had stijve armen, vandaag zijn ze ingeënt voor de reis in April!

En na het avondeten, er is toch file, gaan we nog even ge-zusterlijk door. En gaat zo een dag veel en veel te snel voorbij. Zou die in slow motion moeten kunnen gaan.

LZ’tje dank je wel voor je gezelligheid, en tot weer heel gauw een volgende keer.

En Hennie ik heb je advies ter hart genomen en andere quiltnaalden gekocht. Er is er GEEN EEN meer gebroken! Dank voor je tip, ik zou nooit gedacht hebben dat dit verschil kan maken, zo zie je maar weer.

Fijne dag vandaag,

Doeg, Juud

Corlaer4Oeganda en Bake for Life

Mijn naam is Maxime Ebbelaar, ik ben de de dochter van Judith, en ik wil graag jullie aandacht vragen voor de expeditie waar ik deel van uitmaak. Onze school, het Corlaer College te Nijkerk, organiseert jaarlijks voor leerlingen uit de derde klas expedities. Ik heb mij aangemeld voor een ‘open’ expeditie. Met “open” bedoel ik dat op het moment van deelname nog niet bekend was waar we naar toe zouden gaan en welke organisatie wij zouden gaan steunen.

Mijn expeditiegroep

Na de zomervakantie zijn we gaan nadenken over met wie we zouden willen samenwerken, en waar we naartoe zouden willen gaan. Uiteindelijk hebben we gekozen voor de stichting Bake for Life (klikker de klik naar de Stichting BAKE FOR LIFE)

De stichting Bake for Life is in 1999 opgericht door een aantal bakkersvrouwen. De eerste Bake for Life-bakkerij werd in 2003 geopend in Ghana. Anno 2012 staan er 4 bakkerijen in Oeganda. De bakkerij in Nkokonjeru is operationeel sinds de zomer 2005. Sinds januari 2008 is in Tororo de bakkerij operationeel. Het is ook deze bakkerij die wij zullen gaan bezoeken. In mei 2008 kwamen de eerste broden en broodjes uit de oven in de kleine bakkerij in Budaka. In het voorjaar van 2010 werd ook in Soroti brood gebakken in de nieuwe bakkerij.
Het opzetten en inrichten van een bakkerij in de derde wereld kost tussen de 100.000 en 150.000 euro. De hoogte is afhankelijk van de grootte en de aanwezige infrastructuur.

Bake for Life bouwt bakkerijen in Afrika. Gehandicapten, wezen, kindsoldaten, alleenstaande moeders en mensen die door omstandigheden op jonge leeftijd school hebben moeten verlaten werken hier en leren het vak van bakker. Het aanleren van dit traditionele vakmanschap geeft deze mensen een eerlijk bestaan, zij verdienen een salaris en kunnen in hun eigen levensonderhoud voorzien. Alle Bake for Life bakkerijen worden gerund door lokale organisaties. Ons vakmanschap als bakker gebruiken wij om een bakkerij in de derde wereld succesvol op te zetten.

Wij zouden graag Bake for life willen ondersteunen door het planten van bomen. Deze kunnen na vijf jaar gekapt worden en dienen dan als brandstof voor de ovens voor ongeveer 1 jaar. Ook gaan we naar de stichting “Little Sisters”. De kracht van Bake for Life is samenwerken. In Oeganda en Kenia werken zij nauw samen met The Little Sisters of St. Francis, een congregatie met 600 leden. Alle Little Sisters zijn vervuld van liefde voor de kinderen die bij hun op de compound (leefgemeenschap) wonen. Ze zijn zeer toegewijd aan het werk dat ze doen; zonder deze vrouwen zouden deze kinderen nergens zijn. Dankzij de Little Sisters hebben deze kinderen een kans op een toekomst, zij zijn een zeer belangrijke schakel in het succes van Bake for Life. Voor de Little Sisters willen we een sportdag organiseren, en zouden we graag spullen willen meebrengen. Speelgoed, maar ook nuttige zaken, pennen, schriften, telramen.

Wat we dus nodig hebben om van onze expeditie een geslaagde expeditie te maken is het binnen halen van geld. Hiervoor hebben we al onze oude basisscholen benaderd, sponsorlopen gehouden, lege flessen acties gehouden, ontvangen we zendingsgeld van sommige basisscholen en kerken, hebben we een bingo georganiseerd, houden we kantine verkopen bij ons op school (waarbij hetgeen we verkopen vaak gesponsord is), in december hebben we kerstbomen verkocht,

hebben we bij tuincentra gestaan met erwtensoep en glühwein. Ook zijn we bij een 10 jarig jubileum van MultiMate Bouwbedrijf in Bunschoten geweest en hebben we ook daar geld in mogen zamelen, het schooljaar zijn we begonnen met de goede doelen-dag op school en benaderen wij de werkplekken van onze ouders. 

Maar misschien wilt u ons ook wel steunen?

Dan kunt u storten op rekeningnummer 3478.69.009 onder vermelding van Corlaer4”Oeganda”/Bake for Life.

Begin april hopen we te vertrekken naar Oeganda,

en zal ik, als we terug zijn, foto's laten zien van onze reis.

Dank u wel,

 

MAXIME

Antique goes LIB with a hint of the Simple Life

een aantal jaren geleden enorm populair,

de Life is Beautiful quilt.

Ik had er toen niet zoveel mee.

Was wel helemaal gek van de sticherietjes,

maar de eigenlijke quilt?

Nee niet zo.

Nu Sjaan op het raam ligt, en ook de Camelot top klaar,

met alleen nog maar Jules die wacht op voltooiing is er tijd voor wat anders.

Dat wat 'anders'  is al ten dele gevuld met Robin's Nest,

maar ook ik ben zo'n quiltster die (ondanks een werkweek van 32 uur) denkt dat ze tijd over heeft.

En er nog MAKKELIJK wat bij kan gaan doen.

En dus surf ook ik op internet,

kijk naar mooie stoffen,

mooie patronen,

heb ogen op steeltjes wanneer mede blogsters op stap zijn,

want stel je voor dat ze wat LEUKS tegenkomen,

of een mooie foto van een quilt laten zien,

eentje waarvan ik denk

"DIE MOET IK MAKEN"

en al die tijd roept er een stemmetje

"Kijk eens in je DOZEN"

"Dozen?"

En wat komt daar tevoorschijn?

Sue Daley's Antieke quilt.

En waar ik altijd dacht dat ze hem zelf bedacht had,

kwam ik de quilt tegen in een boek vol Australische quilts.

Voor wie de quilt kent weet dat er allerlei figuren in zitten.

Maar allemaal 'bedacht' door Sue? Nee dus, toch een tegenvaller!

En dat bedenken kunnen we zelf ook!

Dus waarom LIB niet erbij pakken?

En Anni Downs, The Simple Life?

En gewoon wat rotzooien met blokjes,

garens, sticherietjes en stofjes.
"Rotzooien" is een kern kwaliteit die ik prima beheers!

Voor een quilt die meer van MIJ is.

Lekker al dat rommelen.

En zo ben ik begonnen aan een nieuw oud project!

“Antique goes LIB with a hint of the Simple Life”

Of er nog meer dozen zijn?

TUURLIJK
 (die heb jij toch ook?)

Die laat ik later wel eens zien.

Doeg,

Juud

Camelot is een AFFO!

Gek, ook de Camelot komt in Januari af.

Dat wil zeggen,

 de top komt af.
En dan stopt er gelijk heel veel.

Dat betekend ook dat er een einde is gekomen aan 15 x de

mallen van Berna ontvangen,

een einde aan 15 keer vragen waar wat moet komen,

want als je zelf niet tekent kijk je ook gelijk

minder goed.

Afgelopen zaterdag in Maashees was het blokje nog zo.

En op zondag zo, maar toen was ik wel heel druk met mijn quiltraam,
pas savonds zou ik de camelot weer oppakken, en..
afmaken!

Hoewel ik vandaag naar LZ'tje zou gaan om de verjaardag van haar man te vieren, heb 

ik dat gisteren al gedaan. De weervoorspellingen waren/zijn

zo wisselend dat een dag eerder of later dan ook

niet meer uitmaakt.

De laatste keer ging Stijn nog "mooi" staan voor de foto,

maar nu duidelijk niet.

Zelfs niet wanneer oma ook leuk op de top gaat liggen,

maakt dat geen verschil.

Wanneer het fototoestel buiten beeld is,

komt zijn glimlach weer te voorschijn en huppelt Stijn vrolijk met ons mee naar buiten.

Om te zien hoe Oma en haar Sis bezig zijn met hun lapjes.

Oh wat zijn ze leuk geworden.
Ook weer verschillend,
maar mooi,
stoer,
sober.
LZ'tje heeft er een extra rij aan gezet. Ik laat hem zo.

Ik heb veel nagedacht hoe ik verder zou gaan nadat de blokken klaar waren.

Wel of niet groter maken,

en als het groter gaat hoeveel groter dan?

maar moet alles wel groot?

is een quilt van 1.60 x 1.60 niet groot genoeg.

Gewoon lekker op de bank,

voor zo erbij?

 En dan bedenk ik mij de lezing van An Moonen,

en de openbaring dat Nederlandse quilts vroeger niet voorzien werden van een bies.

En dan weet ik het.

Ik zal de Camelot laten voor wat ze nu is.

Ik heb nog een mooi stuk ongebleekt katoen,

een prima achterkant voor mijn stoere (want zo zie ik haar) Camelot.

En zonder bies!

Lekker Hollands.

Maar eerst Sjaan van het raam af,

en dan de Farmers Wife nog even quilten,

en dan Scandinavian Xmas,

door met de Pocket of Posies die in een ring zit,

Jules is een quilt as you go (ook mazzel mee!)

en dan,

dan

De Camelot

Of??
Breng ik haar weg naar Atelier Hestia??
Hmm, nog even over nadenken.

En als ik nu naar buiten kijk; en de sneeuw zie vallen....
wat ben ik dan BLIJ dat ik besloten heb gisteren al te gaan.

Allemaal nog een hele fijne dag,
Geniet ervan.

Dag,
Juud