zondag 23 oktober 2011

Zaterdag

"Zaterdag" dacht ik vanochtend, een zaterdag zonder mijn moeder, Bleh.
Jaren geleden vroeg mijn vader altijd of ik mijn moeder mee zou
nemen op zaterdag. En dat deed ik bijna altijd. Als ik haar dan weer thuis bracht was de eerste vraag
"wanneer gaan jullie weer?"
Na zijn dood zeiden mijn moeder en ik regelmatig tegen elkaar
"dat had hij leuk gevonden" en dan beloofden we elkaar snel weer uit te gaan.
Het blijft vreemd dat dit nu definitief in het verleden ligt.
Zuchtend stapte ik in de auto, de foto van mijn moeder in mijn quilttas.
Mijn droevige stemming sloeg gelukkig snel over,
want mij moeder zou vast het volgende tegen mij zeggen
"Je moet gewoon vooruit kijken Juud"
maar poeh wat mis ik haar!

Na een uurtje gereden te hebben kwam ik via een piep klein stukje Limburg weer terug in Brabant, in Maashees. Gezellig een dagje quilten bij Pauline.
De gedachte van vrijdag om even niet aan Sjaan te werken was ik na vijf minuten al kwijt. En dus was ze met mij mee.
Kijk eens hoe gezellig! Ik was al gespot en stond

Pauline al in de deur,
"gezellig dat je er bent" en "je lust zeker een kopje koffie"
Het was niet alleen een kopje koffie maar ook een heerlijke verse
Appelvlaai uit Limburg. Geen foto van de vlaai, ik was veel en veel te druk
met hem/haar te verorberen. Heerlijk was het.

In de laatste Herfst Quiltmania staat dit quiltje, het is een schatje. Pauline heeft de top klaar en ook al bijna gequilt.
(onvoorstelbaar, het blad is net uit!)

En onder het herfst quiltje ligt deze mandjes quilt. Hij is prachtig. De mandjes zijn wolletjes en samen met de randen stof vorm het een heel mooi, fijn, antiekerig geheel.

Er volgt nog veel meer, het ene handige plastic doosje na het ander gaat open. En overal komt wat uit.
Zo ook deze stitcherie. Die wordt gemaakt voor een nichtje, enig toch?

Wat een snoes,

Goed, ik 'moest' dus nog 1 rood blokje maken zodat de rode trip klaar is, en ik de laatste twee roze blokjes
ook aan Sjaan zou kunnen maken. En dan, dan mag ik door met de volgende trip.
Die ga ik dus in het bruin maken, waar ik gisteren dacht dat het er 22 waren,
zijn het er 'maar' 20.
Reden genoeg om gisterenavond het rode blokje voor te bereiden om lekker mee te kunnen nemen.

Maar Pauline heeft veel te laten zien. Dit is ook al zo mooi. Dit patroon komt uit een
Mc Calls quilting.

Met dit mooie blok als middenstuk.

Pauline heeft een heerlijke kamer, lekker veel daglicht, en nog meer, veel meer
laadjes, kastjes, dienblaadjes, nog mee kastjes, boekenplanken vol, maar dan ook
super vol met quiltspullen, garens, borduurgarens, kralen, knoopjes,
een waar paradijs!!
Nu kan ik al helemaal niet meer wachten totdat mijn kamer uitgebouwd gaat worden.
We laten een super grote dakkapel plaatsen, maar pas in februari ofzo.

Is dit geen schatje, dit schaapje zit vast met het zwarte lint aan deze schaar. Zo kan iedereen de schaar gebruiken, en kan niemand zich vergissen en hem perongeluk mee nemen.

Veel te snel is het vier uur, rijd ik in bijna 1 1/2 uur weer naar huis waar ik gelijk de
openhaard aansteek. Heerlijk toch?

En dan toch even door met Sjaan. Alles zit er nu aan, er liggen geen stiekeme blokjes meer klaar. Zondag ga ik verder met de Farmers Wife.
En dan wat steekjes aan de "40" of toch Sjaan, ach we zien wel.

Juud

zaterdag 22 oktober 2011

Dear Jane met Dochter

Vrijdagochtend, kopje koffie, het weekend begint. Nog even, heel even, wat werken
en dan met Maxime naar Zutphen. Het is herfstvakantie en met het
vooruitzicht dat we ook nog in Zutphen zouden shoppen kreeg ik onze
14jarige dochter mee!

De eerste vier rijen aan elkaar, het is echt heel bijzonder. De foto doet het geen recht. Gerda maakt niet alleen de blokjes maar verwerkt de naam ook in de stof. Zo is ze vandaag bezig met E-13 en die heet
"Moth in a Web"
en hoe ze het doet, doet ze het maar ze heeft een stofje met een vlinder en een stofje met een spinnenweb!
Het ziet er echt helemaal super uit. Wanneer ze hem af heeft moet ze hem gewoon laten zien, te leuk.

Ook LZje zit niet stil. Haar Sjaan groeit gestaag, die van mij ligt nagenoeg stil. Maar dat maakt allemaal niet uit. Des te langer je er plezier van hebt.

En daar hangt ze dan, Di-Fords "wedding sampler" mooi te wezen.
En mooi is ze. Deze foto zou eigenlijk niet geplaatst mogen worden want het doet de quilt geen goed recht. De kleuren zijn in het echt in een woord prachtig. De poezieplaatjes in de driehoeken zijn zo mooi genaaid, her en der voorzien van vogeltjes.
En hoewel de quilt machinaal gequilt is, wat mij een beetje vreemd lijkt voor een antieke, is het echt heel mooi gedaan.

Zelf ben ik druk bezig met het voorbereiden van de bruine trip. Twee-en-twintig patroontjes ben ik aan het tekenen, sashings worden gemaakt en stofjes worden uitgezocht. Daar liggen ze dan, 22 bruine lapjes. Lapjes die mee genomen zijn van de laatste reis, lapjes die in 2007 op onze eerste reis zijn gekocht, lekkere bruintjes van Petra en een lekker bruintje van Ien.

Maar voordat ik daar mee verder ga zal toch eerst de Farmers Wife af moeten, en dan nog wat steekjes aan de "40", nog wat naaien aan de Scandinavian Xmas en dan, dan mag Sjaan.

En Maxime? Aanvankelijk ging het niet zo goed in Zutphen, ze is veel te groot voor kinderkleding zaken en te klein voor dames zaken. Maar op de weg terug kwam het ineens goed!!


Vandaag eerst een leuk uitje, ik ga naar Pauline van de borduurbee!

Tot morgen,

Prettige zaterdag,

Juud



vrijdag 21 oktober 2011

Eindelijk DonderdagAVOND!!

Tijdelijk neem ik een functie waar, tijdelijk ben ik dus erg druk, tijdelijk werk ik nagenoeg
fulltime, tijdelijk zit ik tot laat te werken, tijdelijk....... vanaf juli
tot.....
MAAR ik moet niet zeuren want ik wilde dit zelf, typisch een gevalletje
"Eigen schuld, dikke bult"
En als ik eerlijk ben......stiekem.....
Krijg ik er nog energie van ook!!

Maar dat neemt niet weg dat ik mij erg verheugen kan op een avondje lekker kletsen, lekker bezig zijn met lappies!
Nu werk ik in het dorp waar twee vriendinnen van mij wonen, en dat is reuze handig. Want om dan eerst naar huis te rijden en dan weer terug.....

En zo vertrek ik smorgens met twee tassen, eentje vol met werk en de ander
vol met quiltspullen. Dat is toch een heerlijk begin van de dag?
Auto in, radio aan, hard mee zingen, werktas eruit en dan verlangend kijken naar de ander, heerlijk.

En voor ik het weet ben ik bij Joke. Die de tafel al gedekt heeft, het eten wat klaar staat, mij nog een kopje thee inschenkt. Natuurlijk laat ik het mij wel gevallen, het is heerlijk. Al babbelend wordt er gegeten, afgeruimd, wordt de koffie gezet, en komt Ien ook met haar spulletjes.

Op de quiltstandaard deze mooie pop. Het middenstuk is al klaar en wordt er driftig gewerkt aan de hexagonnen. Het wordt echt heel erg mooi. Toch eens vragen bij Hestia wanneer mijn pop klaar is. Niet dat "40" al van de quiltstandaard kan, maar toch.

Zowel Joke als Ineke zijn begonnen bij Petra aan de Morell quilt. Ze zijn er helemaal gek van. Zelf zie ik het niet zo, maar eerlijk is eerlijk, dit is een prachtig blok. En wat een stoffenkeuze, al met al heeft het een hoog aaibaarheidsgehalte.

Nog een keertje met de flits erop.

Werd er in Ste Marie Aux Mines voor het eerst het woord
"Dear Jane" door Joke uitgesproken, zijn er nu de eerste drie blokjes af!
Het begin is er. Sterker nog, gisterenavond hoorde ik Joke woorden uiten als; "verslavend"

Ien die was er ook, in de woonkamer, niks gezellig bij ons aan tafel. Maar voor de TV! Want ze moest en zou het zien, zo spannend die ene serie! Om vervolgens tv te kijken, te naaien, commentaar te leveren, mee te lachen, kortom; die moet het nog een keertje in de herhaling zien want of al dat multitasken haar nu zo goed af ging?

En voor je het weet is het laat en word je door Ien verrast!
Ze heeft onthouden dat ik mag gaan beginnen aan de bruine trip van de DJ, bijna dan. En nu heeft ze voor mij dit mooie bruine lapje gekocht. Dat is toch SUPER!!

Vandaag was ik lekker in Zutphen, maar daarover morgen meer,

Prettige vrijdagavond,

Juud

zondag 16 oktober 2011

Aan de keukentafel

Vrijdagmiddag belde ik Berna met de vraag of ze al plannen had voor de zaterdagmiddag. Die had ze niet! Gelukkig maar, en dus spreken we af om samen wat te quilten.
Alweer lekker op de fiets en wat een leuke 2 1/2 kilometer dat zijn. Kijk maar.
Kijk toch eens hoe mooi dit is! heerlijk fris weer, een zonnetje en prachtige kleuren. Het quilten begint al goed.

Na een paar keer de trappers te hebben rond getrapt fiets ik door het Hoevelakense bos.

Langs Huize Hoevelaken.

Iets verder op is een veld waar de koeien nog lekker staan te grazen.

Achter Huize Hoevelaken is een prachtige vijver met een schitterende fontein. Menig bruidspaar gaat hier foto's maken en het makkelijk te zien waarom dat is. Het is een prachtig bos dat Hoevelaken op een mooie manier van Amersfoort scheidt.

Het is zo'n kort stukje dat ik Berna in een noodtreinvaart voorbij fiets! Berna moest er wel om lachen en gelukkig had ik het snel genoeg in de gaten!

Aan tafel staan lekkere koeken, chocolade en fruit. Moeilijke keuze, maar uiteindelijk hebben we dan, dieet of geen dieet, voor de chocola gekozen.........
 (wat anders)

Berna is druk bezig met haar SBS, echt heel erg druk... Het ene blokje na het andere komt uit haar handen.

Berna's mooie puntjes! Keurig Berna!!
We quilten niet alleen, maar praten ook veel. Over de zaken die ons bezig houden, ik pink zelfs een traantje wanneer mijn moeder ter sprake komt. Al met al een bijzondere, waardevolle middag.


Terug weer lekker door het bos, thuis is frans druk bezig met zijn blogprobleem,
 wordt er lekker gegeten, kijken we naar die gekke Wendy van Dijk en zit ik heerlijk achter een quiltstandaard wat draadjes weg te quilten!

Prettige zondag,

Juud


zaterdag 15 oktober 2011

Meeuw en Meer

Gisteren was het weer een leuke bruiloft, wat is dat toch een enig bijbaantje! Maar voordat ik op de fiets de stad in ga, eerst langs de boekhandel voor een enveloppe om de Borduur Robin van Esther te kunnen posten.


Het was heerlijk op de fiets! Toch wel fris, maar zalig. Onderweg, vlak langs de A28 is dit plukveld gepland. Er wordt veel gebruik van gemaakt, het is dan ook ongelooflijk verleidelijk om hier even lekker je gang te gaan.

De "lange Jan" geeft vier uur aan. Het bruidspaar is te laat omdat de limousine in de file heeft vastgestaan. De chauffeur heeft het verkeer zwaar onderschat. Het bruidspaar heeft geluk dat zij  het laatste huwelijk van de dag zijn, want 'te laat' komen heeft zeker gevolgen als er nog een stel na je komt. Die kun je ook niet laten wachten. Gelukkig is het nu is geen probleem, en wachten de bode, de gasten en ik gewoon. Het komt vanzelf goed, en met die heerlijke herfstlucht.....

Kijk toch eens wat een prachtige entree. In de hal staan de gasten al te wachten, te wachten op wat komen gaat. De spanning die er dan heerst is altijd zo lekker. Vaak zijn de gasten ook op en top gekleed, gekapt, lippen gestift, wordt er verlangend de straat ingekeken of 'ze er al aankomen'.
 
Ik benut mijn extra tijd goed en schiet wat plaatjes, want het stadhuis is prachtig. De plafonds zijn het bekijken waard, het hangt vol met engeltjes. Volgens mij zien de bruidsparen dat nooit! Maar als je er al bijna 300x hebt gestaan ga je vanzelf eens verder kijken dan je neus lang is.


Het woonhuis werd dus in 1780 gebouwd, als geschenk van vader aan zoon. Deze Abraham heeft er maar vier jaar in gewoond, het was toch aan de krappe kant zullen we maar zeggen. Daar komt bij dat het destijds schijnbaar in een minder gedeelte van Amersfoort stond, en daar was Dhr Cohen toch wel gevoelig voor en dus werd er verhuisd naar Amsterdam.

 Al snel kreeg het de functie van stadhuis. Ook mijn ouders zijn hier getrouwd. Mijn moeder in een mantelpakje en mijn vader is zijn militaire pak. En dat allemaal onder de kroonluchters die er nu nog hangen. Dat vind ik zo bijzonder. Er is een aantal jaren in het nieuwe stadhuis getrouwd, gelukkig is dat terug gedraaid want dit huis is vele malen sfeervoller dan het 'nieuwe' stadhuis.

En dan vandaag, vanochtend met Frans naar Almere, naar de familie Meeuwisse op de Loefzijde 26.
Het was een onverwachts gezellig treffen. Hoewel ze wisten dat wij zouden komen voor een quiltstandaard hadden ze, op mijn verzoek, ook een handquiltraam neergezet.
Maar geen haast, eerst een kopje koffie met een lekker koekje. Het is gewoon gezellig er wordt wat gebabbeld en veel verteld.

Dhr en Mevr Meeuwisse zijn zeer bedreven in het opzetten van het raam. Een paar keer knipperen met je ogen en het staat!

Bretels dienen om de quilt op spanning te trekken, je moet het maar bedenken.

Kijk hier word je toch helemaal gelukkig van! Het zit heerlijk, nu nog MIJN quilt erop en klaar ben je.
Hmm Sinterklaas......

Frans vroeg me gelukkig te kijen, nou daar is dan weinig voor nodig!

Maar goed we kwamen voor de quiltstandaard en zo gingen we na ruim 1 uur weer naar huis.
Fam. Meeuwisse nogmaals hartelijk bedankt voor de lekkere koffie, de goede uitleg over het quiltraam, en de mooie standaard!

In huis! Super makkelijk te bedienen en de ring draait als een zonnetje, vanavond maar wat naaldjes quilten. Lekker lui in een stoel.

Staat toch super?
Kaarsjes aan.....

Prettige zaterdagavond allemaal,


Juud

vrijdag 14 oktober 2011

Tijd per meter

Zou het niet heerlijk zijn om metertje Tijd te kunnen kopen, gewoon op de rol. Dat je dag niet uit 24 uur zou bestaan, maar meer variabel zou wezen.
Dan was ik vandaag zeker naar de Borduurbee gegaan, maar ja..... tijd
dan had ik meer gequilt aan mijn "40", maar ja ..... tijd
had ik ook mijn top voor de Scandinavian Xmas af, maar ja ...... tijd
Ook was ik dan al op dreef geweest met de nieuwe blokken voor de FarmersWife, maar ja..... tijd
en was mijn huis misschien (echt heel misschien) ook schoon geweest....

Maar eigenlijk maakt het ook niet zo uit, het is maar hoe druk je erover maakt, want ik heb wel een beetje gequilt!

Is de "gouden enveloppe" wel geopend, da's toch ook wat. En liggen de stofjes bij de juiste blokjes in het boek geduldig te wachten.

Is Esthers borduur wel "gewoon" klaar en kan vandaag dus lekker mee met de post!
Waren de zussen van mijn moeder weer op bezoek afgelopen zondag en zat Tante Greet (bijna 91) vol verwondering te kijken naar het blog van Frans In blogtaal mijn DH.
Frans kan, vind ik als trouwe aanhanger, ongelooflijk leuk schrijven. Momenteel blogt hij over zijn afgelopen wandeltocht in de pyreneeen, de GR10. En is hij aangekomen bij zijn ontmoeting met "de wilde dieren", enge koeien, muilezels en zelfs wat paarden! Brr het zou je toch overkomen.
En dat voor iemand die er prat opgaat dat hij uit Holland komt!! (provincie N-Holland)

Onder het kopje "beversport geel deugt niet" kun je je kostelijk vermaken.

Het is ook zo'n dappere DH!!

Dus hoewel weinig tijd, en nauwelijks gequilt, maar veel gewerkt, was het een prima week.

Prettig voor mij te weten dat ik vanmiddag op de fiets naar de stad kan voor een huwelijk en dan vervolgens een hele lege agenda heb een heel weekend lang!!

Prettig weekend,


Juud