Is het gek dat je zou verwachten dat een gehuurde bus
in orde is?
Goed onderhouden, dat je met vertrouwen je bus
mee geeft aan je klanten?
Natuurlijk gaan er autos kapot, en ook gehuurde
busjes kunnen pech hebben onderweg.
Niets is immers perfect.
Dan verwacht ik een vriendelijke stem aan de andere kant
van de lijn, iemand die begrip heeft voor je situatie en
je te hulp schiet.
Klantenservice van Bo-rent, misschien?
Enfin, we bellen met Bo-rent. Want de Bo-rent gaat ons
O*N*T*Z*O*R*G*E*N.
Die verwijst ons naar een nummer op de verhuurovereenkomst.
Wij bellen dat nummer, het blijkt de ANWB-Alarmlijn te zijn.
Alles gaat goed en voorspoedig totdat we het kenteken doorgeven.
Dat kenteken hebben ze niet van de Bo-rent en daarmee stopt de,
overigens voortreffelijke, service van de ANWB.
Ook het feit dat zowel Petra als ik al jaren lid zijn van deze
organisatie doet daar geen afbreuk aan, het betreft immers
een gehuurde bus.
Geen nood; wij bellen met de Bo-rent.
Dan horen we dat het onder de Renault Service valt,
een we ander telefoonnummer moeten bellen.
We bellen dat nummer en ik ben onder de indruk dat het een
Vlaamse was die we aan de telefoon kregen. Een totaal
ongeïnteresseerde Vlaamse. Een Vlaamse die een heel slecht weekend heeft gehad.
Er wordt een case aangemaakt,
en heeft ze verder enorme proppen in haar oren. Totaal
doof voor het feit dat wij echt geholpen moeten worden,
en NEE de auto rijdt helemaal niet meer.
En Nee we zijn zo'n 30 km, zonder vervoer, van Nantes.
Ok, we houden nog ons gemak, wat moet je ook anders.
En we wachten, je kunt ook niet verwachten dat het in vijf
minuten is opgelost........
Wanneer we toch weer eens bellen, inmiddels zijn we al een uurtje of drie
aan het wachten, vertelt ze ons dat het 12.00 uur is.
"Tussen 12 en 2 lunchen de Fransen, dan kunt u niets verwachten"
(domme Hollanders)
Ik ga de tuin in en zet de 1830 Longcloth Quilt maar eens
op de kiek. Op een stoeltje, op een ligbed,
in de rotsen tuin.
Wat een leuke kleuren, het spat ervan af.
En wat een appliquaties!
Er komt geen eind aan.
foto's gemaakt, weer een uur voorbij en dan zowaar!
Er is ACTIE vanuit Vlaanderen.
De monteur is onderweg, om 1300 uur zal hij bij u zijn.
Er volgt nog een bericht, de monteur is geweest (HUH?)
De monteur heeft vastgesteld dat de auto niet te repareren is,
deze moet worden afgesleept en zal 20 april weer gereed zijn?
Monteur?
Geweest?
Niet reparabel?
20 april?
Wie hebben wij gemist op de oprit?
Juud heb jij iemand gezien?
Je snapt het al, bellen met de Bo-rent.
Nog een keer het hele verhaal, we komen voor een beurs,
moeten opbouwen, nee de bus rijdt niet meer,
nee de bus start ook niet mee,
nee we hebben geen vervoer.
en Ja eventueel vervangend vervoer is zeer wenselijk.
Op de oprit hangt dit bordje,
en zo voelt het ook letterlijk,
een DEAD END.
Vlaanderen neemt contact op met RENAULT international in,
houd je vast, Engeland.
Rond 16.00 uur hebben we contact met Anton.
Een fransoos die uitstekend Engels spreekt en zelfs een
woordje Nederlands.
Natuurlijk heeft hij niet het complete beeld en dus
steken we nog een keer van wal.
Bus rijdt niet,
Bus start niet,
Moet afgesleept worden en JA vervangend vervoer.
Vervangend vervoer? klinkt het aan de andere kant.
Dat heb ik nergens genoteerd staan......
Anton gaat aan de slag en Anton belt terug!
De H*E*L*D
De bus zal worden afgesleept door een Renault garage
op slechts 9 km afstand.
Het huren van een vervangende auto zal niet gaan,
want ze hebben (houd je vast) geen contract met Bo-Rent.
Ja dezelfde Bo-Rent die we al 6 keer deze dag
aan de telefoon hebben gehad.
Beetje V*R*E*E*M*D want je zou toch
ENIGE service van ze mogen verwachten?
Of ben ik nu zo gek?
Omdat er eerder was gezegd dat de chauffeur van de sleepwagen het huis niet kon
vinden hadden wij bedacht om op de straat te gaan zitten.
Dat had weer tot resultaat dat ik als een gek
naar een toevallig voorbij rijdende
sleepwagentje wild stond te zwaaien.
Die chauffeur zal ook wel gedacht hebben.
Nu ben ik zo goed als een geheel onthouder,
maar zelfs ik dacht op dit moment aan een glaasje wijn.
Soleil, du vain, du pain, et du fromage.
Was het maar zo simpel.
En dan eindelijk om half zes is daar een
sleepwagen.
Een HELE GROTE sleepwagen.
Er is enige stuurkunst voor nodig om die sleepwagen voor de Bo-rent te
krijgen.
We moeten de bus zelfs wat verder de straat in duwen.
Uiteindelijk lukt dat.
En dat is het dan, Bo-rent op de sleepwagen,
naar de garage waar hij hopelijk morgenochtend uitgelezen
kan worden. Waarbij we hopen dat het 'appeltje eitje' zal zijn,
zodat we de bus niet leeg hoeven te halen,
om over te laten in een andere bus,
om met een andere bus naar Nantes te rijden,
om daar weer te lossen om uiteindelijk
de beurs op te kunnen bouwen.
Jaren geleden was er een dame die een oproepje had
gedaan om gezellig in de quiltwinkel te komen werken,
het leek haar zo'n glamour baan.
Ik moest daar vandaag nog aan denken,
Goh Juud wat een Glamour!
Niet te doen.
Nou het wordt vervolgt,
Juud en Peet in Afwachting van.
1 opmerking:
Shame on you, Borent!
Een reactie posten