dinsdag 15 april 2025

Aan de slag

 Onze vakantie dag is weer voorbij,

en zijn we verder gegaan waar we gisteren middag zijn gestopt;

opbouwen.

Dat is toch altijd meer werk dan je zou denken,

het is slepen met de spullen, van de tafels af,

op de grond, quilts uitzoeken voor de tafels.

Staat die tafel wel goed, moet die nog ietsje opschuiven,

staat die kast eigenlijk wel goed?

Enfin, de kast wordt weer leeg gehaald,

opgeschoven, gevuld, tafel op zijn plek.

Iedereen happy.

Dan de quilts tegen de muur, kan deze wel naast

deze. Kan het beter, kan het anders,

waar laten we de ladder,

hoe richten we de blauwe hoek in.

Wanneer we gaan lunchen schiet ik snel de 

tentoonstelling van 

A Japanese Garden 

in.



Ik word gegrepen door deze quilt,
die mag zo mee naar huis.


Werkelijk alles vind ik er mooi aan.


Dit is slechts een klein detail van een van de
vele quilts die hangen van de Japanse
ontwerpers. Helaas was er nog geen 
kaartje bij dus ik kan de maakster nu geen eer aan doen.
Het is verzameld werk van 
Kuniko Saka,
Sachiko Chiba and
Noriko Tada


En dan de lunch, nooit geweten eigenlijk 
dat de Fransen zulke vleeseters zijn.
Los daarvan, was het allemaal erg lekker.


De entree van Ortans doet het thema van dit jaar;
Flower Power 
veel eer aan.


en dan tegen het einde van de middag
zijn we klaar.


De quilts hangen,
de bakken staan.


De kast staat te stralen.


Met de blauwe hoek zijn we dik tevreden.


De stoffen kitjes hebben hun plek gevonden,
net als de Amsterdam dozen.


Hangt de Setter voor het eerst te schitteren.


En is ook de tweede tafel goed gevuld.


Alle kits staan, is alles goed weg gezet
onder de tafels zodat we hopelijk
alles snel kunnen vinden.


Mijn Winsome top mag ook mee op de wand.

Alle kaartjes zijn geschreven zodat de prijzen 
geen verrassing hoeven te zijn.


Wij zijn er blij mee.


Ik maak ook nog een video.



En dan even snel bij Quilt en Reve naar binnen.
Mind you er werd nog volop opgebouwd.
Er hangen nog geen kaartjes,
niet alles hangt recht,
maar ik laat het jullie toch vast zien.
Deze quilt is de Discovery van Petra Prins,
leuk hoe we elkaar weten te inspireren.

Het is Incroyable!
Wat een werk, wat een KUNST.


Wat een liefde in de quilts.


wat een toewijding.


het een is nog mooier dan het ander.


Het is van een onvoorstelbare
kwaliteit.

Dan wandel ik even bij 
Ze heeft het sardientjes blik (die ik zo leuk vind)
als kunst verheven.
En ondanks het feit ik geen Frans spreek en 
een heel klein beetje kan volgen snap ik haar 
helemaal.


In 1924 hebben de sardientjes inpaksters 6 weken gestaakt
voor een beter salaris. In bretagne werd niet in Franse Franken gedacht maar in
 een Real, een munteenheid uit Portugal/Spanje.

Als je in de gelegenheid bent ga dan ajb kennis met haar maken,
haar verhaal en gedachtegoed is super mooi.

De vrijheid van denken voor de vrouw,
de vrijheid om te zijn wie je wil zijn.



en hier een filmpje


En toen zijn we naar huis gegaan.

Uiteindelijk was het ook bijna 18.00 uur.

Nu lekker in de bank mijn blogje schrijven,
misschien nog even met naald en draad?

We zullen zien.

Tot morgen,

Juud, Petra, Yvonne en Nel

Soeviens-toi; Mieux vaut fait que parfait

maandag 14 april 2025

Nantes

We hebben een vrije dag vandaag!

Heerlijk, de wekker gaat toch nog redelijk vroeg af, 7 uur.

En al om half 10 zijn wij op de beursvloer.

Renee wil al de quilts voor de Quiltmania Mystery Quilt tentoonstelling

al naar het beurs gebouw brengen.

En zo lopen we al super vroeg op de beurs,

die echt pas net in opbouw is.


Nou daar staan we dan, in het grote niks.
Wat we straks zullen vullen met hopelijk 
mooi spullen.


De stand is groot, echt MEGA.
10 meter lang!


En dan de werkelijk reden van ons super vroeg bezoek;
het wegbrengen van de quilts.
Allemaal verschillende uitvoeringen van de Mystery Quilt van vorig jaar.
Renee Ferree (links op de foto) heeft er een booklet van gemaakt
dat bij haar te bestellen is.


Zeg Nantes, zeg kasteel. Een kasteel dat in 1470 is gebouwd.
Schitterend en waanzinnig elegant.




Hoewel we geen uitbundig zonnetje hebben,
is het gelukkig droog.
We shoppen, kijken, verwonderen en genieten.


Geluncht moet er worden en dat doen wij deze
maandag bij La Cigale 
(waar anders wanneer je in Nantes bent?)


Een restaurant dat op 1 april 1895 haar deuren opende
en nooit meer heeft gesloten.
Wat een bijzondere ambiance.


Na de lunch
 wandelen we naar Passage Pommeraye


Waarbij ik direct moet denken aan 
The Victoria Building in Sydney.
Het ademt dezelfde atmosfeer.


Helaas was de Sardienen winkel gesloten.
Niet dat ik zo super gek ben op 
Sardientjes, maar deze winkel is echt
bijzonder.



Door het raam maak ik toch nog even een foto.


Via E Le Clerk gaan we naar de beurs.
Die winkel is de grootste Le Clerk in Frankrijk, 
en echte HUGE.
Voor mij echt veel en veel te groot.
Daar kom je nooit meer uit!



Omdat we vandaag al kunnen lossen zijn we om 16.00 uur
terug bij het beursgebouw.

De eerste ladingen lossen we zelf en dan gebeurd er dit!


We worden geholpen door de Scouts,
met reuze grote trolleys.



Dus voor we het weten is het laatste doosje de bus uit.


Yvonne in de bus, ik pak alles aan, 
zet het op de trolleys en de mannen gaan 
ermee aan de haal.
Niks geen heen en weer geloop voor ons!


En dan heb je dit........


En ga je zitten op wat je hebt
wanneer je even wil pauzeren.


De baaltjes komen in de kast, 
altijd een klus voor Peet.


Altijd leuk om te zien hoe "de rommel",
plastic bakken, verhuisdozen, leeg worden gehaald
en hun plek in hun tijdelijke huis vinden.


Ik kan het bij het verlaten van de vloer niet 
laten om even "bij haar" te kijken.
Ik denk dat iedereen wel weet van wie
deze iconische jas is!

We hebben lekker gegeten,
wat uitgerust,
wat zitten patchen,
bellen met thuis,
bloggen en is het nu 
tijd om de make-up eraf te halen 
om ook lekker mijn bedje op te gaan zoeken.

Jullie nog een fijne avond, het is pas net na 22.00 uur
maar er komen nog drukke dagen voor ons aan,
dus rust is echt wel belangrijk.

Tot Blogs,


Juud, Peet, Yvonne en Nel

Remember; Finished is better than perfect,

ou en Francais

mieux vaut fait que parfait

File rijden

De gesmeerde bliksem is zaterdag thuis gebleven.
Er was niets gesmeerd aan,
file bij het Velperbroekplein,
File bij, file bij en file bij.
Overal FILE, veel Duitsers met caravans
op weg naar Zeeland.


We pikken nel op, gaat Peet bij Nel in de auto,


en toeteren Yvonne en ik samen verder. 


ook in Belgiƫ blijft dit het uitzicht,
een bekeuring voor te hard rijden zullen we 
niet krijgen!

Wanneer we eenmaal voorbij Antwerpen zijn
komt de gesmeerde bliksem toch nog
even om de hoek kijken en zijn we nog
voor Petra en Nel bij ons overnachtingsadres
in Aumale.

P*E*R*F*E*C*T



Heerlijk geslapen in een schoon bed en het
eten was nog beter. 
Een prima plek om even te stoppen en 
wat bij te kletsen.


Gisterenochtend reden we met totaal ander weer
weer verder. Dit keer zat ik lekker bij Nel in de auto
en bestuurde Petra de bus.


We rijden over Pont de Normandie, over de seine,
langs Le Havre richting Honfleur.
Helaas geen tijd om daar even te stoppen!


Het lukt ons niet om ergens een kop koffie te kopen.
Op de eerste stop is het zo druk dat we geen 
parkeerplek vinden.
Ook de tweede stop is net zo dramatisch.
Ik stap samen met Yvonne uit,
gaan wij de koffie halen en rijden 
Peet en Nel rondjes op de parkeerplaats!

Tout France en Vacance!

Wat een drukte.


Aan het eind van de middag neemt
Renee ons mee voor een wandeling.


Wat echt zo fijn was.


Heerlijk om de benen even te strekken,
nadat we twee dagen hebben gezeten.


Ook dan merk ik dat ik ouder word.
Ik was gewoon stijf!






Prachtige tuinen, prachtige beelden,
schitterende kunst rond dit luxueuze hotel.


Nous sommes la!

Tot blogs,

Juud, Peet, Yvonne en Nel

Remember; Better finished than perfect!