Soms loopt het anders,
zo gaat dat nu eenmaal.
Ook wanneer je reist heb je het niet altijd
allemaal even goed in de hand.
Soms heb je ook gewoon niets te
willen en gebeurd het gewoon.
De Griep!
Niet vreemd wanneer je weet
dat we op Schiphol in de ene na de andere
rij hebben gestaan.
Je vervolgens opgesloten wordt voor een
uurtje of 8 met zo'n 300 andere personen,
om op DC een uur in een rij met
proestende, vermoeide mensen te staan.
En dus ga ik Peet-loos op stap,
kan de een rusten en de ander ontdekken.
Wel heel, heel erg jammer om nu niet
samen naar DC te kunnen gaan,
dat vonden we juist zo leuk!
In maart-april komen de kersenbomen tot bloei.
Vorige week was het schijnbaar zo warm in DC
dat er verwacht werd dat ze nu al volop in
bloei zouden staan. Niets is minder waar,
maar waar we net de auto parkeerde stond een boompje
in bloei!
En werden er bij dat ene
boompje de foto's gemaakt.
Het was echt pittig koud.
We wandelen naar het Lincoln Memorial
aan 'the mall'.
Het is behoorlijk indrukwekkend.
Dat grote beeld van Abraham Lincoln.
"honest Abe".
Mijn vader, die Abraham heette,
noemde zichzelf ook altijd
"honest Abe",
dat realiseer ik mij ineens,
en gek genoeg ontroert die
onverwachte herinnering aan mijn vader mij.
Ik denk aan LZ'tje,
zij zou net zo gereageerd hebben.
Laurie, altijd in voor een geintje!
Het is werkelijk een indrukwekkend gebouw,
eigenlijk maakt de hele "mall" een
enorme indruk op mij.
Het is ook een leuke plek voor wat foto's,
al een behoorlijke tijd blog-vriendinnen en
om elkaar dan nu een aantal dagen
te zien en te spreken is wel HEEL erg leuk!
Het Korea Memorial is indrukwekkend,
Even als de enorme zwarte marmerenplaat
waar afbeeldingen van soldaten in
ge-etst zijn.
We lopen de hele
reflecting pool af.
Er is afgesproken om met elkaar te gaan lunchen
en laten we DC voor wat het is.
Het is ook gewoon pittig koud,
dus de warmte van de auto is geen slecht idee.
Ha en dan sta je ineens voor de deur van een wel
heel bekende quilt-ster!
Maar eerst lunchen,
in een Irish Pub. Erg gezellig!
Het is allemaal gesitueerd aan een heel gezellig
hofje. Je zou er zo gaan wonen!
Het doet me denken aan Boston,
Engels.
De kneuterigheid is compleet met deze
'bibliotheek'
En dit is de winkel van Jinny.
Ik ben geen grote fan van haar stoffen,
maar om hier te zijn is weer wel
heel erg leuk.
Pat laat zien dat ze verder heeft gewerkt aan de
workshop van afgelopen dinsdag.
Vrijdag blijven we een dagje thuis,
een dagje niks.
Wat spullen opruimen, koffers weer
inpakken. Even met naald en draad zitten,
die heb ik al die dagen nog niet vast gehad.
Lijkt mij ook heerlijk!
Tot blogs,
Juud uit Virginia
Remember; Better finished than perfect!

































































