Quilt Weekendje Weg

Het was een leuk, gezellig, smakelijk, gezond en vruchtenvol weekend.

Het is altijd belangrijk om van het Landal huisje je EIGEN huisje te maken. En dus nemen we quilts mee,

die gewoon gezellig neergelegd worden.

Fruit (!) want zijn we allemaal bezig ‘bewust’ te eten.

Komen er ook bloempjes op tafel,

in gezellige vaasjes die ons cadeau worden gedaan door LZ’tje.

En hebben wij een heuse KEUKENPRINSES bij ons

die avond aan avond heerlijk heeft gekookt voor ons.

Ook onze eigen mokken, en worden er emma mokken gekocht in Eerbeek, leuke schaaltjes, etc etc.

Kortom “we slepen heel veel mee, maar dan heb je ook wat”.

Op zaterdag hebben we zelfs bezoek! Wilma (klikker-de-klik-naar-Wilma), Berna (klikker-de-klik-naar-Berna) en Janny komen gezellig bij ons bee’en. Gooi 7 vrouwen in een quilt-huisje en gebruik je eigen fantasie wat er dan gebeurd!

En natuurlijk wordt de LE besproken door de drie Dapperen die hieraan begonnen zijn!

Verder wordt er gepatcht, gekletst, gegeten, van gedachten gewisseld. En voor je het dan weet gaan we op stap naar Bep,

die zo lief is geweest om haar Atelier voor ons even te openen.

Eerst aan de koffie/thee in die heerlijke keuken en dan naar de winkel.

Berna heeft hier prachtige foto’s van op haar blog staan.

En dan gaan de meiden weer naar huis en

worden wij culinair verwent door Ineke.

Joke begint aan haar Enkhuizerquilt, en tekent en tekent driehoekjes, driehoekjes en nog meer driehoekjes!

En kijkend naar de stapel op de bank zul je niet verbaasd zijn dat het niet helemaal is afgekomen.

En Ineke quilt-quilt en quilt, uur na uur na uur aan deze prachtige mandjes quilt.

Wordt er gewandeld tot het wildrooster en weer terug, en genieten we net zo als de konijntjes van het zonnetje.

 

Komen er sterretjes, die al klaar waren, aan de burnt en kan ik het middenstuk van De Zeuren af maken.

Het middenstuk had ik thuis laten liggen,maar was Berna zo lief om dit nog even voor mij te halen!

En wordt er gequilt, gequilt en gequilt. Joke aan haar sterren, Karin aan Jane, Ineke aan haar mandenquilt en ook ik aan Jane. Ik geloof niet dat we ooit eerder weg zijn geweest waarin er zoveel gequilt is als dit afgelopen weekend.

En voordat je het weet is de fruitmand leeg,

is het quilthuisje weer een Landalhuisje,

staan de tassen op de bank,

slapen we nog wat uurtjes en rijden we weer naar huis.

 

Het was enorm gezellig,

ik heb er in elk geval van genoten.

 

tot Blogs,

 

Doeg Juud

Quiltweekend

Oh we gaan weer op pad vandaag,

alweer naar Eerbeek,

Het hoeft ook niet ver weg te zijn, zolang we maar lekker samen opgesloten zitten!

Wij pakken onze koffertjes en zien jullie na het weekend,

Doeg,

 

Tot Blogs,

 

Juud

Negen-Honderd-en-Twaalf

Negenhonderd en twaalf driehoekjes moeten er komen.

Vierhonderd-zes-en-vijftig lichte en donkere driehoekjes.

Dat zijn er echt heel veel.

Zoveel dat je dit niet in een uurtje piept.

Daar mag je heel wat uurtjes voor piepen!
Piep Mieke, het zou een mooi werkje voor jou zijn,
piep,piep en nog eens piep,
heerlijk is het!

 

 

En leuk is het.

Zeker wanneer er in en tussen de restjes gezocht wordt.

Zo vind ik dit stukje, gefussy’d voor de Pocket of Posies.

De hexagon is duidelijk te zien in het lapje,

en makkelijk terug te vinden in de quilt.

 

En gaan er nu twee driehoekjes van de Pocket,

(die "Beps bloemen" heet. 

Deze blok van de maand hebben we namelijk 

van onze moeder gekregen)

 in het “lichte zakje”.

 

 

De stoffen die groot genoeg zijn,

of de stofjes die

voor De Zeuren door de zeuren

gekocht zijn in Nantes, worden in repen gesneden.

De lichte stofjes hebben de recht van draad op het lange stuk.

Dat is expres zo gedaan.

 

 

En worden de lichte stofjes helemaal ingetekend.

Daar bedoel ik mee dat ik een naai-lijn teken van punt naar punt.

 

 

De absolute snippertjes verdwijnen in het handige zakje of op de vloer!

En de kleinere snippers verdwijnen in de bak,

voor ooit,
voor je kunt niet weten,

voor wie hier ook is en net dat stukje gebruiken kan.

 

 

De donkere repen zijn zo gesneden dat de mal er in de hoogte op liggen kan, zodat de hoeken recht van draad zijn.

Zo wordt er straks altijd een recht-van-draad tegen

een schuin-van-draad genaaid.

Op de donkere driehoeken zet ik alleen puntjes,

 op de lichte staat ook de naai-lijn, dat hoeft (wat mij betreft) dus niet nog eens op deze kant.

 

 

Het stapeltje wat dan klaar ligt wordt geteld en ‘verdwijnt’ in het zakje.

 

 

S avonds ben ik bezig met de rand rond het middenstuk.

Tien zijn er daar nu van klaar, het is een lekker werkje.

Ik geniet van de lapjes, van de rotzooi,
van de rijkdom die ik (ook) blijkt te bezitten aan stoffen,
tops die gemaakt zijn,
kleine niksjes die toch groot genoeg zijn voor een driehoek,
en alles lekker in een plasticzakje.
Strijken doe ik dus niet, dat heeft nu ook geen enkel nut,
mocht je veel restjes hebben?
en niet goed weten wat er mee te doen?
ik zou zeggen;

"Zeur dan lekker mee"
 

Fijne dag allemaal,

 

Tot blogs,

 

Juud

Het ‘Tussendoortje”

Het tussendoortje,

zo heet bij mij de Antique van Di,

en tussendoor is het!

Het werkt wonderwel, een blokje per maand,

is MAKKELIJK te doen.

 

 

Al kijkend naar de laatste aflevering van Downton Abbey (wat jammer)

afgelopen zaterdag,

 komt het middenstuk van dit blok klaar.

Zelf vond ik de gekozen kleuren van de

Frottende Freule niet zo mooi.

Allemaal wat lafjes, maar dat maakt niet uit.

Lapjes genoeg.

 

S avonds prik ik haar nog op het ‘prikbord’,

maak haar goed nat

en laat haar lekker een nachtje drogen.

 

 

Dan is ze straks zo plat als een pannenkoek en

kan ik haar gaan appliqueren op de ondergrond.

 

Effe geduld dus…..

 

En waar je dan mee verder gaat?

tijdens dat 'effe geduld'

 

ehh…. de Zeuren??

 

 

donkere repen worden er gesneden en lichte,

met tussen de lichte wat blauw, rood en groen maar ook…..

 

 

Spakenburgse klederdracht lapjes,

ooit gekocht met tante An (!)

in het Klederdracht en visserij museum.

Echt lapjes die in deze quilt horen.

 

Voorlopig heb ik genoeg te doen,

want voordat al die repen driehoekjes zijn……..

 

fijne dag,

 

tot Blogs,

 

Juud

Effe Zeuren…. les soeurs

 

stofjes, lapjes, restjes,

 

 

uit de meest rare stukjes worden driehoekjes gehaald,

 

 

neus ik verder en wordt de rotzooi als groter en groter…

 

 

Maar weet je wat?

 

Het maakt geen bal uit, het is heerlijk om te doen.

Alleen wel VEEL,

ZEVENHONDERD en NOGMEER driehoekjes……..

 

Ach het houd mij van de straat!

 

Fijne dag,

 

Tot Blogs,

 

Juud

Rust

Ik wil jullie allemaal heel hartelijk bedanken voor alle lieve reacties die LZ’tje en ik van jullie hebben mogen ontvangen.

Hoewel het misschien gek klinkt,

want sommige van jullie ken ik alleen uit reacties, of van jullie blog,

troosten de woorden toch.

Inmiddels is de toespraak voor morgen geschreven.

Dat geeft mij rust, toch lastig om de juiste toon en de juiste woorden te vinden wanneer je voor het de aller laatste keer iets voor

Tante An mag/kan doen.

Maar ik heb ze!

En dat voelt goed.

 

Afgelopen vrijdag was er een heel klein bee-tje,

ik had namelijk weken geleden al afgesproken met Wilma en zag geen reden om het af te zeggen.

Heerlijk juist om met elkaar te zitten.

 

 

En kijk eens wat ze mee gebracht had!

Een Spakenburgs Hart,

oh zo slecht,

maar oh zo lekker!

 

 

En al kletsend, herinneringen ophalend aan An,

quiltend verstrijkt de dag.

 

 

Maak ik mijn laatste sterrenslinger tot een geheel,

en begin aan maand 8 van de Antique Weddingsampler.

 

 

En terwijl Maxime bezig is met haar

Harry Potter Marathon,

pruts ik rustig verder.

 

Het was een fijne vrijdag,

lekker om gewoon even te kunnen zitten,

lekker om niets te hoeven,

lekker om samen te kunnen quilten.

 

Ik hoop dat jullie ook zulke lekkere bee-momenten hebben!

 

Fijne zondag,

 

Tot Blogs,

 

Juud

Het is echt goed zo, echt waar

Dit zijn zo’n beetje de laatste woorden geweest van mijn tante An. Ze verlangde intens naar haar man en zus. Vorige week heeft ze nog 1e kerstdag met ons gevierd, ook toen maakte ze van de gelegenheid gebruik om vooral te zeggen hoe graag ze naar die twee toe zou willen gaan.

Het was een taaie, onze tante An, dus niets deed mij vermoeden dat ze al helemaal aan het eind van haar leven was. Zondag hebben we nog gezellig bij haar gezeten, en gisteren was daar ineens het telefoontje dat ze wel heel erg ziek was…..

Natuurlijk zijn we nog bij haar langs geweest, maar van een gesprek was al geen sprake meer. Vanochtend vroeg in de ochtend is ze op stap gegaan en is ze hopelijk aangekomen bij haar eigenste Joop!

Tante An sprak vaak over haar enorme diepe achtertuin die ze had, vol met herinneringen, vol met een ‘goed rijk leven’, ik ben zo bevoorrecht geweest dat ik in die achtertuin heb mogen zijn.

Lieve Tante An, ik ga je enorm missen, maar zoals je zelf vaak zat gezegd hebt; “het is goed zo, heel goed”

Juud