Een week vol Bee's

Zoals nu ongeveer een jaar lang de gewoonte is,

zitten Berna en ik ergens op de maandag of de dinsdag te bee'en.
Hoewel daar nu minder over geblogd wordt, want zeg nu zelf, wekelijks een verslag over twee vrouwen die een beetje met naald en draad in de weer zijn, is nu niet uitermate boeiend toch?
Enfin,
Afgelopen maandag was het mijn beurt om de deur uit te gaan en om die hele
5 km per automobiele af te gaan leggen...
inspannend...

Deze keer niet aan de keukentafel, maar in het ateliertje van Berna!

En deze dame was me daar een potje georganiseerd!
Met de koffie mee naar boven,
kaarsjes die branden, radio die al aan stond (!)
versus een niet nader te noemen persoon die gewoon de radio vergeet en wanneer ze het zich kan herinneren de zender niet vinden kan........

 

Het is een knoert gezellig hok, groot zat voor ons beiden.

 

En zoals dat dan vaak gaat vind je allebei je 'eigen' plek aan tafel. Berna rechts en ik links, en zo zitten we bij mij thuis ook.

Jan (man van Berna) is gelukkig ook nog even komen buurten!

 

Kortom; een prima eerste keer op haar hok. En Lief Vriendinnetje dat er nog maar heel veel  mogen volgen.

 

Gisterenavond was ik in Soesterberg,

bij mijn lieve vriendinnetjes Joke en Ineke. Ook altijd enorm gezellig.

 

 

Waar Ien druk bezig is met het breien van een sok op saté prikkers. Het zijn natuurlijk echte breinaalden van dan niet van een dikte die ik graag zou willen zien zou ik ooit gaan breien.

Het worden prachtige warme sokken voor Charlotte. Die mag volgende week voor de, ik geloof 4de keer aan dezelfde vinger geopereerd worden! En wilde graag warme sokken van haar mams!
En dus is Ien druk bezig.

 

Maanden geleden had ik een workshop van Lynette Anderson en heb ik nu het sticherie-tje eindelijk eens genaaid op een ondergrond. Nu de rest nog.......

 

Dan Joke, druk met haar rand van de Morell, dit betekend dat je dus alle blokken gemaakt hebt......

 

Ja, dat betekend dat. En kijk eens even lekker mee naar deze beauty.

Hier het ik heb wel een lintje gevonden blokje.
(En dan vindt Joke het zo knap dat ik zo ver ben met de Dear Jane......)

 

een lieve flying geese.

 

Mocht jij je afvragen waarom ik hier zo gelukkig kijk?

Mijn allerlaatste blokje wordt hier geknipt!

Dan zijn er 169 blokjes gemaakt.

En mag ik aan de punten beginnen.

wow!

 

Fijne vrijdag allemaal.

 

Tot verderop in dit weekend.

 

Want morgen bee'en we gewoon weer verder!!

 

Doeg,

 

Juud



Not my cup of tea

Dat Merkwaardig bleek niet mijn ding te zijn.

Er was geen gevoel van herkenning of gezelligheid.

Ik zag te veel vrouwen in een te kleine ruimte.

Zo ongelooflijk druk dat de winkeltjes, die toch ook altijd zo leuk

zijn, van veraf door mij gezien zijn.

 

De lezing over de merklappen was wel heel erg goed.

Een aardige Belgische vrouw, Erica Uten,  heeft mij 1 1/2 uur lang weten te boeien

over Ackworth School.

 

 

Daarna ben ik snel naar huis gesjeesd en ben ik doorgegaan met waar ik was gebleven.

Het maken van een mooie krans op mijn winterhuis.

 

 

Ik ben er blij mee. Heel simpel opgelost met een leuke knoop en wat kraaltjes.

 

 

zo kun je het wat beter zien.

 

Toen de sneeuwman een gezichtje gegeven, een zwarte hoed op zijn hoofd gezet,

franjes aan zijn sjaal. En het "Home sweet Home" bord, dat bedoeld was voor de

voordeur, naast hem neer gezet.

 

Nog een vogel in de lucht en toen was het huis klaar.

Achterlap erbij gezocht en nu ligt het huis even te liggen.

 

en is Sjaan weer uit de doos!!

Ook weer zo lekker om mee bezig te zijn.

 

Jullie allemaal een hele fijne zondag,

 

Doeg, Juud

 

Merkwaardig

Nee hoor niets vreemds gebeurd,

in tegen deel zelfs.

Gisteren maar eventjes zitten cocoonen, veel en veel te kort eigenlijk,

maar ik had echt geen keuze om het langer te kunnen laten duren.

Om 1/2 3 stond ik weer in toga op het stadhuis.

Dit keer een vader en een moeder met hun twee kinderen,

en een zaal vol met gasten.

Samen met de kinderen heb ik het huwelijk voltrokken.

Ik heb ze, zes en vier jaar oud, naast mij gezet op een stoel.

Wel "PLECHTIG" kijken zei ik nog!

En dat deden ze....

 

Dan snel naar de AH, ook niks cocoonen aan....

Wel een Pompoen gekocht voor de soep van morgen,

en zo'n oranje vrucht geeft toch wel direct dat

cocoon-gevoel.

 

Met ons drieën lekker gegeten,

en zijn Maxime en ik naar haar maatschappelijke stage gereden.

Ze dans met geestelijk gehandicapten,

bijzonder om je kind eens in een heel andere rol te zien!

Zelf heb ik erbij zitten patchen, want heen en weer rijden heeft, voor het uurtje

dat het duurt, geen zin.

 

Maar wat is hier "Merkwaardig" aan?

Nou helemaal niets.

 

Vandaag is wel "Merkwaardig"

 

Al jaren lang ben ik lid van de

Vereniging liefhebbers merklappen.....

En deze vereniging organiseert bijeenkomsten voor haar leden.

 

 

En daar ga ik nu voor het eerst naar toe. Geen flauw idee wat ik ervan verwachten moet....

Het is wel een keertje super dichtbij, tien minuten in de auto.

En dat is ook niet verkeerd.

 

Ik heb mij aangemeld voor de lezing Quaker Merklappen, er waren een 20 tal keuzes!

Van lezingen tot workshops.

 

Ook kwam de vraag of we zelf een borduurtje mee wilden nemen. 

 

En dus hing ik gisterenavond achter het schot op zoek naar 'Waar had ik het ook al weer'

 

Deze sneeuwman vond ik weer.

Gisteren heb ik er gelijk wat aan zitten borduren.

Ik vind het nog steeds een scheetje en verdient 'ie het wel om deze

winter op de bank als sierkussentje te liggen.......

 

Vandaag mag deze mee naar "merkwaardig"

of dit wel de bedoeling is??

Er komen vast allerlei affo's aan mij voorbij!

We zien het wel.

 

Jullie ook allemaal een hele fijne

zaterdag!

 

Doeg,

 

Juud



Cocoonen

Hmm 'cocoonen' zo word ik vanochtend wakker....

blijf dus ook nog even lekker liggen,

geen files, niks vroeg uit bed,

heerlijk luisteren naar hoe de regen tegen de ramen klettert..

 

 

Ik draai mij nog eens lekker om,

wat is dit zalig.

nog even dwarrelt er ergens in mijn hoofd de gedachte dat ik zou gaan sporten....

die gedachte duw ik snel weg.

 

Ergens in dit winterhuis staat mijn bedje, de gordijnen nog dicht...

Moe van al het bouwen dat ik de afgelopen week heb gedaan.

Een sterrenhemel heb ik gecreëerd,

"juuds dipper"

 

Heb ik de warmte, die in dit huis is, weergeven door een knoert groot hart op het dak te maken.

Zodat iedereen weet dat je welkom bent.

 

 

De Sneeuwman is nog in wording.

Op zijn buik mooie zwarte knopen, en om zijn hals een warme

wollen geblokte sjaal. Misschien heeft Wieke hem wel gemaakt!

Want deze sneeuwman weet gewoon dat de bewoonster waardeloos is met breipennen!

 

Op de deur een 'leuke' krans,

althans zo droom ik enthousiast. Dit gaat natuurlijk een hele leuke

krans worden! De rode kleine kraaltjes liggen klaar, maar nu eerst weer eens

kijken hoe het steelsteekje ook al weer gaat.

 

In mijn ateliertje branden de kaarsjes, omdat ik dat zo gezellig vind. Op de radio Skyradio, waar ik afgelopen dinsdagavond zo ongelooflijk hard naar aan het zoeken ben geweest toen ik met Berna lekker aan het bee'en was.

 

Op tafel ligt een vogel klaar, een nachtegaal die onder de sterren door vliegt.

Ook een muts voor de sneeuwpop...

We bouwen dus nog even lekker door!

En voor het geval ik het mocht vergeten hangt er bij mij aan tafel dit volgende bordje!

 

 

Jullie allemaal een heerlijke dag!

Doeg, Juud



Beren maken bij Else

Gisteren was het dan eindelijk zo ver.

Eindelijk mag hier ook echt gezegd worden,

want origineel stond deze dag voor begin mei gepland.

Maar dan loopt het leven ineens anders,

en realiseer je dat je wel plannen kunt, maar

dat het soms allemaal helemaal anders wordt.

 

Zo hadden we gisteren afgesproken om 11.00 uur,

mooi na de files........

(dacht ik)

maar de waarheid was anders.....

Niet te geloven, zouden ze allemaal quilt afspraken hebben?

of staan deze mensen al vanaf Deventer in de file?

11.00 ga ik niet halen!

(lang leve mobiele telefonie!)

Eenmaal bij Else is het 'file-leed' snel vergeten.

Carina (Klikker-de-klik-naar-Carina) en Else (en-in-een-keer-door-naar-Else)

waren al druk bezig. Bezig om de onderkant van de stof door te knippen.

"de onderkant van de stof?"

Ik ben nu al in La-La-Land denk ik bij mijzelf, is er een bovenkant dan?

Een beetje "beren-maakster" snapt dit gelijk.

Je zou namelijk niet zomaar de haren van de stof moeten doorknippen, maar

er onderlangs. Klinkt eenvoudiger dan de uitwerking daarvan

blijkt te zijn.

Dan maar eerst een kopje koffie en zo'n lekker koekje van dit gezellige dienblad,

en was er ook wel het een en ander bij te praten.

en te kijken..........

Nadat het patroon getekend is begint het knippen

"der onderkanten van den stof"

en eindig ik zo,

een zoenend een dimensionaal berenhoofdje

"Frans en Judith"

En toen hups toch even naar boven,

Else's hok is echt helemaal "Else"

Heerlijk om er in rond te kijken, overal is wel wat,

gebeurd wel wat,

staat iets wat ze zelf gemaakt heeft,

of mee bezig is.

Zoals hier dit stil-leven op haar bureau!

Dat is toch te leuk???

En deze muis dan, compleet met vingerhoed op zijn hoofd!!

Sjors op de vloer, en Sue Delie (ja ik weet het Daley, maar de klemtoon verleggen is veel leuker)

in de hand van Else, met korte uitleg hoe ze dit nu weer voor elkaar gekregen heeft.

 

Eindigen wij de dag zo!

Rechts het beertje van Carina en links die van mij.

En dan het huiswerk,

lijfje naaien, op de masjien.

klinkt weer sneller dan het waarschijnlijk worden zal.

Eind van de maand is les nummer twee,

dan sluit LZ'tje zich ook aan,

die heeft les een wel in mei gevolgd.

 

Meiden super gezellig, dank jullie wel,

tot over drie weken,

ik heb er nu al zin in,

ben ook zo benieuwd hoe onze beren eindigen zullen.

Worden het stoere kerels of nuffige wijfies.........

 

Fijne dag allemaal,

 

Doeg Juud

 



5 oktober en dus....

Een Dear Jane Update!

Wat een giller,

doe ik het zowaar op de dag waarop het ook nog eens bedoeld is!

En.....

spanning stijgt......

ik heb ook nog eens wat te laten zien!

 

Sjaan

knus in mijn kamertje,

hangt daar gewoon mooi te wezen.

en als ze zou kunnen kletsen zou ze waarschijnlijk roepen, misschien bij nu al schreeuwen dat de gemaakte blokjes snel aan haar gezet moeten worden.

Dat ze die gaten, die leegte zat is!

want er zijn er zowaar 8 gemaakt, en resteren er dus nog maar 7!!!!

 

Daar gaan we, kijk "even" mee;

(hoewel even, dit blogje is een beetje lang geworden vrees ik)

Het rechter blokje is gemaakt met een stofje van Pauline (geen blog) wat zomaar in haar kast lag!

Daar vond ik het (oeps)

en mocht ik een stukje mee nemen!

Helemaal blij was ik op 30 mei jl. Op 16 september werd het blokje werkelijkheid.

Nooit gedacht dat ik dan al aan het bedachte blokje, waar het stofje helemaal voor

gemaakt was, zou zijn.

Pauline dikke kus voor jou, ik ben er super blij mee.

Niet alleen het blokje, maar ook dat JIJ in mijn Sjaan zit.

Deze blokjes zijn midden september gemaakt.

Het rechterblokje op deze foto is gemaakt op de bee bij Berna samen met Pauline,

nog lekker buiten, genieten van het mooie herfst weer.

En vandaag, wat mij betreft, ook heel mooi herfst weer!

Heerlijk hoe die regen klettert en hoe geborgen je dan voelen kunt!

Deze blokjes zijn getekend bij Elisabeth, 31 augustus. Ook op weer zo'n lekkere dag waarop je met elkaar aan de tafel zit. Kletst, foto's van zomervakanties bekijkt, gekkigheid uithaalt met de kinderen van Elisabeth, kennis maakt met een tante die ook al zo prachtig blijkt te kunnen patchen

(ja Greetje ik heb het hier over jou!)

 

En juist door al die aantekeningen in het Dear Jane boek,

blijven herinneringen dwarrelen door mijn hoofd. Zitten er vakanties, vriendinnen, herinneringen, momenten in vast genaaid 

en dat is de X-factor van een quilt en maakt ze gelijk

onbetaalbaar!

LZ'tje.

Daar heb ik het al een hele tijd niet over gehad!

Schande,

Hoe dat komt?

Zij druk, ik druk,

verjaardagen van twee van haar kinderen,

en bij mij verjaardag van man en kind.

Maar contact hebben we bijna gelukkig dagelijks,

en dit contact wilde ik jullie niet onthouden.

LZ'tje heeft namelijk alle blokjes al af!

en is nu bezig met de rand.

 

"ik vind het zelf wel goed gelukt" schrijft ze!

Nou Lief Zusje dat vind ik ook!

En dan gisterenavond, het is weer begonnen. Er is weer tijd voor andere dingen dan

trouwgesprekken, speeches schrijven en houden. Er is weer tijd voor mijn

vriendinnetjes uit Soesterberg

En wat is dat toch heerlijk.

Vol in het licht aan het werk,

kletsen over niks, en kletsen over alles.

Sjaak vind het ook fijn op mijn kamertje!

Lekker warm op de quilt die Ineke voor haar kleinzoon Daan aan het

door quilten is.

"jee wat gaat dat zwaar" zei ze niets vermoedend toen ze de quilt wilde draaien op haar schoot.

Tja met een 'plompje' van bijna 10 kilo is dat draaien ook haast geen doen!

 

Oh wat is dit heerlijk, buiten waait het, de Amerikaanse Eik in de achtertuin probeert haar blad vast te houden, de regendruppels zitten tegen de ramen, de lucht is grijs en zwaar van de regen,

er gaat gewoon nog meer vallen,

en weten jullie wat?

Ik ga vandaag naar Else.

Ook al zo leuk,

ik ben daar eerder geweest en weet nu dus al dat we strakjes even op haar

ateliertje zullen kijken, en ons zullen staan te vergapen aan

al die leuke dingen die ze daar heeft staan,

of die in de maak zijn.

en dan lekker beneden, in de keuken, aan die hele grote tafel

die door haar lief gemaakt is,

een kopje koffie,

wat beren lapjes!!!

 

Oh wat een heerlijk begin van een weekend,

Jullie ook heel veel plezier.

 

Doeg,

 

Juud

Camelot

De camelot is helemaal bij,

en daar ben ik wel blij mee eerlijk gezegd.

Het is ook zo'n lekker tussendoortje.

En dan mag ik hier niet voorbij gaan aan het feit

dat ik ook echt alleen maar freezerpaper hoef te strijken en te naaien.

Het vervelende voorwerk wordt al maanden lang door

haar gedaan. En telkens vraagt die schat aan mij of

ik soms haar mallen wil gebruiken.

 

Ja! en ik zou wel gek zijn als ik niet op dat inbod in zou gaan........

En dus was het ook deze keer weer easy peasy.......

 

En hier de 12 blokken bij elkaar, en dan zijn we dus ook alweer een heel

jaar bezig met de Camelot.

(dat realiseer ik mij nu pas!)

Nog vier blokken te gaan......

 

Fijne dag allemaal,

 

Juud