maandag 26 juni 2017

USA 2017 "you're in for a treat'

28 dagen rijdend door de USA.
Ik had er niet echt een voorstelling van.

"een rondje parken"

In europa heb ik er vaak na een week of twee
genoeg van.
Dan heb ik genoeg geluierd,
wil ik naar huis,
en aan de slag.

Dus 4 weken over de grote oceaan,
zou ik dat wel trekken?


Een gezellige drukte op Schiphol.
Ik houd daar echt enorm van,
al die verschillende nationaliteiten,
je ben gelijk Nederland uit terwijl
je toch nog gewoon
in Amsterdam bent.


Zoals altijd weer verbaasd dat je na
"een paar uur vliegen"
in een totaal andere wereld uitstapt.

Lekker om dat Amerikaans weer te horen,
en grappig om te merken dat 
de taal gelijk weer terug komt.

Fietsen in San Francisco dat wist ik,
maar 30 km? 
Werkelijk geen idee.

Stoer over de Golden Gate,
dat is weer eens wat anders dan naar Zeist
met de Speedbike!

En toch ook weer 
'culture shocked'
door al die afgrijselijke beelden
van mensen die op straat leven en
echt medische (psychische) zorg
zouden kunnen gebruiken.


Koffie bestellen waarvan je eigenlijk 
niet weet wat je besteld.
Soja, mager, met zonder melk,
met zonder suiker, gezoet,
links of rechts om gebrande bonen,
oneindige keuzes en dat terwijl je 
gewoon een koffie wil! 


Het is een vakantie van tegenstellingen,
armoede in de straten van San Francisco,
en ongekende rijkdom.
Alcatraz Eiland.


Waar we toch een leuke dag hebben gehad.
Wandelen, heel veel wandelen,
in de stad, in Yosemite, bryce, arches,
zion, colorado
en noem maar op.

En verwondering, 
telkens maar weer verwonderd zijn.
De weidsheid van het land, de canyons, 
groot en klein.

De vriendelijkheid van de mensen.

Een opmerking blijft mij bij.
Toen wij op weg waren naar de Sequoias in Yosemite
zei een mevrouw enthousiast 
tegen ons;

"You're in for a treat"

doelend op de oerbomen die we te zien zouden krijgen.



Nu denk ik de hele tijd;

"you're in for a treat"


Deze hele reis is een treat geweest.
Van begin tot eind, en de grootste treat is
wel dat Frans en ik het samen hebben 
bereisd. 
Samen al die miles gereden hebben,
alle 2700 (zo'n 4300 km).
Samen verwonderd zijn geweest.
Samen al deze 'first' beleefd hebben.
Heerlijk om weer eens echt alle dagen
samen te zijn!


Het was ook de vakantie van het zoeken 
naar die ene mooie quiltwinkel.
In San Fransisco ging het al mis,
daar waren ze gesloten....
En in Henderson, Quiltique was ik ervan
overtuigd dat ik nog 
HEEL VEEL mooie quiltwinkels
zou tegen komen.....




Patchen onder het rijden, werken aan een quilt voor
collega Petra van Winnock.


Rondrijden in ons 'hotel'


En wandelen, de hele tijd maar wandelen.
Heerlijk was het.


In onbekende imposante natuur. Door water, tegen bergen op,
over rotsen, klimmend, maar altijd
genietend!


"de bocht om lopen" en alweer denken;
"Hoe kan het?"
En telkens wanneer we op pad gingen 
denken dat het
nu niet mooier zou kunnen!
En dan toch ontdekkend dat dit kan!


Lopen door de Narrows, springen van kei naar kei.
Nooit gedacht dat ik dat leuk zou vinden,
of er zelfs maar goed 
in zou kunnen zijn!


Dit is toch te imposant?
Dan zijn wij maar nietig!


Ha ha en gewaarschuwd worden voor
beren, ook zeker niet alledaags voor ons!
Of niet binnen mogen komen in een restaurant,
visitors center,
 wanneer je een wapen draagt. 

Ook deze vakantie heb ik ze weer gezien,
"stoere mannen" aan het hiken zijn
met op hun been een hand gun!

Een cultuur verschil dat voor mij
niet te begrijpen valt.
(en wat ik ook niet wil snappen)


Oog in oog staan met dit mooie blauwe vogeltje
op onze eerste dag in Yosemite.


of met mule deer, cow elk, met een beer,
bisons, eekhoorns, groot en klein,


en grond eekhoorns,
mijn nieuwste vriendje met wie ik een 
appeltje at,
zoals "babbel" hier.


Om van alle mooie bloemen die 
we te zien hebben gekregen nog
maar te zwijgen.


In de Grand Canyon, 
in Bryce,


werkelijk overal kon je deze pracht zien.


Groeiend op de meest onwaarschijnlijke plekken,
zoals hier in The Grand Canyon,
tegen alle verwachting in.
Zo sterk is de natuur!


Een trotse natie, 
waar elke dag de vlag wappert.
Vier en hoog in de top.
"Proud to be an American"


Waar zelfs bij de Navajo de
Amerikaanse vlag boven 
die van de Navajo wappert.


Maar ook een land waarvan wij 
niet altijd de cultuur snappen,
zoals in Las Vegas.
Waar mensen 'vast gehouden' worden
om vooral door te gaan met gokken.
Vaak nog met heel verveelde gezichten ook nog!
Niet te begrijpen.


Nooit gedacht ook dat wij hele 
stukken van route 66 zouden rijden.
Heftig gesponsord door Phillips!


De een stoer op zijn Harley,
born to be wild,
en een ander wat
gezapiger in een RV!


How could I have known that we would
meet up with Shannon and Stuart
for a lovely evening in Bryce?

Quilting is very special,
it sure makes the world a lot smaler.

Wat ik ook niet verwachte waren alle 
leuke reacties op het blog, Facebook, e-mail en
instagram.

All the nice reactions I received from American
quilting friends, all the emails. 


Soms was Zutphen ineens heel dicht bij!


en helemaal CLOSE toen 
Kris en ik onze date hadden!


En soms was Nederland heel ver weg!
Zeker bij het zien van cactusbladeren in de 
supermarkt tussen de groenten.


Om gelijk weer heel dichtbij te zijn 
met Rembrandt oude kaas,
en Vincent met een twist van 
Gouda en Parma?


On Facebook I wrote;

"I give you Delicate Arche"

but would I have loved to have been 
 able to give you the
FEELING
of Arches!

It was pure magical!



Hoe had ik de contrasten kunnen bedenken?
Walking in the High Dessert one day,
hiking to Haning lake
and a couple of days later
to find ourselves being
photographed infront of an 
enormous mountain of snow!

Ik bedoel maar,
dit had ik echt niet kunnen verzinnen.

Wat ik ook niet had kunnen verzinnen 
is dat Maxime tijdens onze vakantie
op kamers is gegaan!

Haar eerste eigen huisje,
inrichten, verhuizen, verven,
kast, servies e.d. kopen en dat allemaal
terwijl wij ergens op 3 kilometer hoogte
in Colorado zaten!

Het was een GEWELDIGE ervaring
die wij voor geen GOUD hadden willen MISSEN!

En nu?

Nu is het over op de orde van de dag!
Vandaag?

Vandaag vind je mij weer gewoon 
in Zeist bij Winnock!

Fijne dag,

Tot blogs,


Juud

Remember; Better finished than perfect.


























zondag 25 juni 2017

Petra Prins Patchworkshop in Golden!

Dinsdag 20 juni.

Nee, Petra Prins is niet in Golden.


Die zit in Sydney.


Maar Kris was wel in Golden!


En ik ook!
Dat wisten we en dus hadden we van 
te voren al afgesproken.


En twee quiltsters en collega's willen natuurlijk 
maar een ding!

Q*U*I*L*T*S

en in een stadje waar een Quiltmuseum is en
een Quiltwinkel, moet dat helemaal lukken.


De tentoonstelling is Modern,
nu niet direct mijn favoriete keuze.
Die van Frans weer wel!


En sommige zijn heus echt heel mooi
gemaakt.


zoals dit uitvergrote detail van dit
Indiaantje, helemaal 'lost' tussen de cactee
aan de Colorado River.


en deze prachtige bloemen die in het echt
niet groter zijn dan een stuivertje!


Ook hier komen we Buffalo Bill tegen!
Het is zijn 100ste sterfjaar en dus 
is er ter ere van hem
nog meer

"wild wild west"



en als je Wild Wild West gaat,
hoort daar een bizon bij!


Cowboy boots,


Aangebrachte versieringen, 
omgeven door 'lasso's'


En uiteraard een wapperende 
Amerikaanse vlag!

Maar of ik het mooi vind?


Na de lunch gaan we naar de enige quiltshop
die Golden rijk is.
Niet gesloten, niet failliet,
gewoon OPEN.


De keuze is reuze.
Heel veel Kaffee Facet.
Sterker nog, hij beslaat een eigen gedeelte 
van de winkel dat net zo groot is
als Petra Prins Patchworkshop!


Is er ook heel veel, en dan bedoel ik ook echt 
HEEL VEEL batikken!
Solids, nog wat andere 'modernere' stoffen,
pannels, is er wat toebehoren.
Maar niet iets wat ik nu echt
te gek vind.

Overigens hele aardige dames in de winkel.
Heerlijk mee zitten kletsen.
Hoewel ze maar niet konden begrijpen
WAAROM wij ALLES op de HAND doen?
Dat duurt toch veel en veel te lang?
Nee, niks voor hun!


"Hexie Starter Kit,
(contents may cause addiction)"

(klikker de klik naar Gerda)
ook zo begonnen zijn?
Toch eens vragen!

Kris is na de winkel, einde middag,
naar haar volgende afspraak gegaan.
En wilde ik graag terug naar onze
camping lopen.
Heelijk langs het water.


Waar over de brug en apart
uitgebreid voetpad is,
compleet met zitjes.
Die avonds ook driftig gebruikt werden.


Golden, daar waar het Coors 
gebrouwen wordt.


En ook Golden van de kunst.
Wat wordt daar veel aan gedaan!
Opvallend.
En MOOI!


Langs de sportvelden vind je dit
iconisch beeld!
PRACHTIG!


zijn er stoere vrouwen en mannen
die de stroming in ienie mini kajakjes
beslechten.


En ook op de stoep ik KUNST!


wanneer we samen avonds de stad in lopen
voor een lekkere steak
genieten wij er nog een keertje van.


Tot blogs,

Juud

Remember; Better finished than perfect!